بیماری های کودکان

 

بیماری های کودکان

  • عفونت گوش:

اطفال مستعد ابتلا به عفونت گوش می باشند، چرا که آنها دارای شیپور استاش کوچکی می باشند. این شیپور (مجرا) گوش میانی را به گلو متصل می کند. هنگامی که سرماخوردگی باعث التهاب می شود، این شیپور مسدود و موجب می شود که مایعات زیادی در گوش میانی و در پشت پرده گوش جمع شوند. این تجمع مایعات، اجازه ورود میکروب ها را می دهد. علائم عبارت اند از: تب، ایراد گیری و نق زدن و پر بودن گوش می باشد. بیشتر عفونت های گوش در نتیجه ویروس ها می باشد و به خودی خود از بین می روند. واکسیناسیون دوران کودکی می تواند از عفونت های گوش جلوگیری نماید.

  • چشمان صورتی:

ترشح اشک، قرمزی چشم، خارش چشم و سفت شدن مژه ها همه جزو علائم ورم ملتحمه است که به نام چشمان صورتی خوانده می شود.غالبا به علت عفونت ویروس سرماخوردگی ایجاد می شود چشمان صورتی به سرعت در مدارس و مهدکودک ها پخش می شود. به نزد پزشک متخصص اطفال بروید تا مراقبت های لازم را دریابید. این بیماری در بیشتر موارد بعد از 4 تا 7 روز بهبود می یابد.

 

  • چسب گوش:

تجمع مایع در گوش میانی (با درد و یا بدورن درد)  که به نام اوتیت میانی با ترشح است غالبا، با یک عفونت گوش حاد و یا عفونت دستگاه تنفسی فوقانی همراه می شود. مایع معمولا در عرض چند هفته از بین می رود.

به هر حال، اگر مایع چسبناک و ضخیم باشد، می تواند با شنوایی کودک تداخل ایجاد کند. پس بهتر است نزد پزشک بروید تا با لوله ای مایع داخل گوش کودک را خارج کند.

  • بیماری دست، پا و دهان:

بیماری باعث تب همراه با تاول در داخل دهان، کف باسن و پاها می شود. یک ویروس باعث این بیماری می شود. بیشتر موارد شدید و جدی نیست و در مدت یک هفته تا 10 روز خوب می شود. . این ویروس اکثرا در تابستان و اوایل پاییزشیوع پیدا میکند

  • بیماری پنجم:

بیماری پنجم گاهی به نام سیلی زدن به گونه ياد ميشود. این بیماری باعث ایجاد بثورات قرمز روشن بر گونه ها می گردد. این بثورات امکان دارد بر نیم تنه، بازوها و یا پاها نیز ظاهر گردد. مقصر این بیماری یک نوع ویروس است. این ویروس قبل از ظهور بثورات، باعث علائمی شبیه سرماخوردگی خفیف می شود. پس از ظهور بثورات، این بیماری مسری نخواهد بود. غالبا بثورات بعد از 7 تا 10 روز ناپدید می شوند.

  • بیماری کاواساکی:

این بیماری بسیار نادر و مرموز در کودکان زیر 5 سال می باشد. علائم شامل: تب بالا، بثورات تکه ای، ورم و قرمزی دست ها و پاها، چشمان خونی و لب های قرمز و شکاف دار می باشد. اگر کودک درمان نشود، این بیماری به قلب آسیب می رساند و کشنده می باشد. پزشکان هنوز نمی دانند چه چیزی باعث این بیماری می شود.

 

  • روتاویروس:

قبل از شناخت یک واکسن موثر، روتاویروس علت مرگ‌ومیر کودکان مبتلا به اسهال بود. مهم ترین علامت آن، استفراغ و اسهال آبکی است و کودک را دچار کم آبی شدید بدن می کند.  در حال حاضر دو واکسن روتاویروس برای کودکان موجود می باشد.

 

  • زرد زخم:

یکی دیگر از عفونت های باکتریایی پوست، زرد زخم می باشد. این عفونت باعث خوشه هایی از تاول کوچک بر روی پوست می شود و این خوشه ها تراوش می کند و به شکل یک پوسته طلایی درمی آیند. دست زدن به مایع تراوش کرده، موجب پخش کردن این عفونت به سایر نقاط بدن می شود. غالبا زرد زخم به علت باکتری استافیلوکوک می باشد، اما می تواند به علت باکتری استرپتوکوک نیز باشد. این نوع زرد زخم بیشتر در کودکان 2 تا 6 ساله شایع است. اگر این بیماری با آنتی بیوتیک درمان شود، زخم ها بهبود می یابند، بدون آنکه جای آنها بر پوست باقی بماند.

  • عفونت قارچی:

یکی دیگر از عفونت های پوستی، عفونت قارچی می باشد. این عفونت باعث ایجاد حلقه های فلس دار و قرمز رنگ بر روی پوست و یا تکه ای از پوست سر می شود. این عفونت به راحتی قابل انتقال است. بنابراین به اشتراک گذشتن وسایل شخصی از قبیل شانه، برس، حوله و لباس ها می تواند جدا خطرناک باشد. عفونت های قارچی فقط با داروهای ضد قارچ درمان می شود.

  • بیماری لایم:

در حدود 1 تا 2 هفته بعد از گزش کنه، بثوراتی مانند جای تیر ظاهر می شود. این بثورات همراه تب، لرز و بدن درد همراه است. مقصر این بیماری، باکتری حمل شده توسط کنه می باشد. اگر فرد درمان نشود، این بیماری بر مفاصل، سیستم اعصاب و قلب اثر می گذارد.

  • مننژیت:

التهاب و یا عفونت بافت اطراف مغز و نخاع می باشد. در نوجوانان و بزرگسالان، مهم ترین علائم شامل: سردرد، تب و سفتی گردن می باشد. کودکان ممکن است دارای علائمی مانند: سرماخوردگی باشند و یا به شدت بی قرار شوند. هر چند مننژیت ویروسی غالبا خفیف است، اما مننژیت باکتریایی بسیار شدید و خطرناک است. اگر مننژیت درمان نشود، عوارض جدی و خطرناکی خواهد داشت. در حال حاضر، واکسن ها برای جلوگیری از مننژیت باکتریایی موجود است.

  • سندرم ری:

شما هم شنیده اید که به کودکان و نوجوانان، آسپیرین ندهید؟ به علت اینکه آسپیرین در کودکان و نوجوانان موجب ایجاد سندرم ری می شود. علائم این سندرم عبارت است از: تغییرات رفتاری، تشج و کما. در حال حاضر با اعلام ندادن آسپیرین به کودکان، سندرم ری کمتر شده است.

 

 

 

 

 

صدمات دندانها در کودکان

مدرسه براي كودكان دوران پرجنب و جوشي است. به همين ميزان، صدمات وارده به سر و صورت كودكان زياد است. عواملي نظير زمين خوردن،‌ورزش، سقوط از پله، ضربه به دهان هنگام آب خوردن از شير آب سبب وارد شدن آسيب سر و صورت مي گردد.
صدمات وارده به ناحيه سر و صورت، وارد آمدن ضربه به دندانهاي كودكان بسيار شايع  ميباشد. در تمام سنين ضربه در پسرها شايع تر از دخترها است. عواملي مثل جلو زده بودن دندانهاي بالا و باز بودن لب ها هم اين امر را تشديد مي كند.
شكستن اجسام سخت
وارد آمدن فشار زياد به دندان،‌هنگام شكستن پسته، فندق و …باعث آسيب به دندان مي شود. در صورت شكستن دندان پس از اعمال فشار زياد روي آن،‌حتماً بايد جهت درمان كودك را به دندانپزشك ارجاع داد.
 ضربه
در اثر ضربه هاي خارجي، لبه دندان شكستگي پيدا مي كند. شكستگي لبه دندان هر اندازه كه باشد لازم است جهت ترميم دندان، كودك را نزد دندانپزشك فرستاد. زيرا بر اثر باز شدن عاج دندان به تدريح مواد آلوده كننده وارد مغز دندان شده و حيات دندان را به خطر مي اندازد.
از مسايلي كه در هنگام ضربه به دندانها رخ مي دهد،‌ بيرون افتادن دندان از دهان است. در اين مواقع حفظ دندان دايمي كودك بستگي به اقداماتي دارد كه بلافاصله پس از بيرون افتادن دندان انجام مي دهيم.

دندان را پيدا كنيد. براي برداشتن دندان، آن را از ناحيه تاج بگيريد و به ريشه دندان دست نزنيد. دندان را با فشار ملايم آب ولرم بشوييد. براي شستن دندان روي ريشه نبايد دست يا پارچه كشيده شود. در غير اين صورت الياف نگهدارنده دندان آسيب مي بيند.
اگر محل دندان صدمه زيادي نديده ، مثلاً فك نشكسته يا لثه پاره نشده باشد، دندان را در حفره خود قرار دهيد. براي اين كار دقت نماييد سطوح خارجي و داخلي دندان بطور صحيح قرار گيرد. سطح خارجي و داخلي دندان صاف و سطح داخلي يا زباني گود مي باشد. براي تشخيص مي توانيد از شكل دندانهاي مجاور استفاده كنيد. در هنگام جاگذاري از دستكاري محل دندان بطور جدي خودداري كنيد.
پس از اينكه دندان را در محل خود قرار داديد،‌با انگشت و به ملايمت لبه هاي لثه را فشار داده و تكه اي گاز يا پارچه تميز مرطوب روي دندان قرار دهيد. سپس از كودك بخواهيد كه با فشار دادن دندانهاي خود، آن را نگه دارد.
در صورتي كه قادر به قراردادن دندان در محل خود نيستيد، دندان را در يك ليوان شير با آب جوشيده سرد شده قرار دهيد. در صورت عدم دسترسي از آب معمولي استفاده كنيد همچنين مي توان دندان را در دستمال تميز مرطوبي قرار داد. مهم اين است كه دندان به هيچ وجه در محيط خشك نگهداري نشود.
كودك را به نزد دندانپزشك برده تا دندان را پس از جاگذاري، ‌به دندانهاي ديگر ثابت كرده و سپس چندين ماه تحت مراقبت قرار مي دهد.
هر چه زمان بيرون بودن دندان از دهان كمتر باشد و دندان در اين مدت مرطوب بماند، در نتيجه درمان رضايت بخش تر است و دندان مي تواند دوباره در جاي خود محكم شود. بنابراين با مراجعه هرچه زودتر، حتي الامكان در فاصله زماني كمتر از نيم ساعت، احتمال پيوند دوباره دندان با استخوان(‌توسط الياف دور دندان ) ‌بيشتر مي شود.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *