تاثیر رنگ غذا درتغذیه کودکان

 بچه ها را در خريد سبزيجات شرکت دهید زیرا آنها به خوردن آنچه خود انتخاب کرده اند ترغيب میشوند.

کودک شما هم جزو کودکاني است که به اصطلاح بدغذا مي باشد؟ اگر اينطور است مي توانيد با تزئين غذاي کودک او را به خوردن تشويق کنيد. رنگ در اين تزئين بسيار اهميت دارد. رنگ ها کودکان را به خودشان جذب مي کنند. بايد ببينيد کدام رنگ براي کودکتان جذاب است.

رنگ سبز :تاثير خوردن سبزي ها و سبزيجات سبز بر هيچ کس پوشيده نيست. سبزيجات سبز حاوي مجموعه اي از آنتي اکسيدان ها هستند.

سبزي ها ابتلا به سرطان را کاهش مي دهند. بعضي از سبزي ها عبارتند از مارچوبه، فلفل هاي سبز، بروکلي، تمام برگ هاي خوراکي، خيار، لوبيا سبز، نخودسبز، کدوي سبز، کرفس، کلم، کيوي، طالبي، سيب و انگور. قهوه اي و سفيد :رنگ هاي سفيد و کرم تا قهوه اي را نيز مي توان در زمره رنگين کمان خوراکي ها جاي داد، خواص سلامتي بخش و مفيد سير و پياز سال ها است که زبانزد متخصصين تغذيه است و نيز محققين دريافته اند که اين گروه از مواد غذايي در پايين آوردن سطح کلسترول خون مفيد بوده و در حفظ سلامت قلب موثر هستند.

از اين گروه مي توان به پيازها، سير، گل کلم، سيب زميني، قارچ، موز، خرما، و هلوي سفيد اشاره کرد. پس از آشنايي با برخي از خواص و دسته بندي مواد خوراکي برحسب رنگشان نوبت به کاربرد آنها در تهيه غذاهاي جذاب براي کودکان مي رسد. بشقاب غذا را چون بوم نقاشي ببينيد و به فرزندتان کمک کنيد تا روي اين بوم با استفاده از مواد خوراکي رنگيني که در اختيارش قرار مي دهيد مطابق سليقه خودش منظره اي زيبا بيافريند. چند بوته کوچک بروکلي بخارپز يا آب پز و مقداري لوبيا سبز درسته پخته مي توانند درخت هاي اين منظره باشند، يک عدد گوجه فرنگي گيلاسي به جاي خورشيد و يک مشت نخودفرنگي و دانه ذرت هم به جاي گل ها. از انواع ميوه و سبزيجات براي تزئين غذاهاي گوناگون که ممکن است بعضي از آنها نيز چندان مورد علاقه فرزندتان نباشد استفاده کنید.

با کمی سلیقه و استفاده از قوه تخيل خود و کودکتان با اشکال و طرح هاي فانتزي اين غذاها را بياراييد. در فصل تابستان پوره هاي رنگارنگي از ميوه هاي گوناگون درست کنيد و آنها را در يک جايخي ريخته و در فريزر قرار دهيد. از اين مکعب هاي يخ ميوه اي براي سرو نوشيدني هاي کودکان استفاده کنيد. به جاي تنقلات پرچربي و پرنمک برگه خشک شده ميوه ها و مغزهايي مانند گردو و پسته را در دسترس بچه ها قرار دهيد. با فرزندتان بازي شناخت طعم ميوه ها را ترتيب دهيد. چشمان او را با يک دستمال ببنديد و قطعاتي از ميوه هاي گوناگون را در دهانش بگذاريد تا با خوردن آنها نوع ميوه يا سبزيجات را تشخيص دهد. خلاصه اينکه از خلاقيت شخصي خود نيز براي ايجاد عادات صحيح غذايي در فرزندتان بهره بگيريد. شما از مواد غذايي رنگي نيز مي توانيد به عنوان حربه اي براي خوراندن گوشت به کودکانتان استفاده کنيد.

بسياري از کودکان تمایلی به خوردن گوشت از خود نشان نمي دهند که آن هم يا به تنفر آنها از بوي گوشت برمي گردد يا اينکه از تکه هاي گوشت در غذا خوششان نمي آيد. بدين منظور مي توانيد از سبزيجاتي نظير هويج، سيب زميني و شلغم براي گرفتن بوي گوشت در غذا استفاده کنيد، اينگونه هم غذا خوش رنگ و بو مي شود و هم خوردني. تاثير رنگ در غذاي کودکان به قدري زياد است که آنها ترجيح مي دهند به جاي استفاده از غذاهاي خانگي در زنگ تفريح، خوراکي هاي خوش آب و رنگ بوفه مدرسه را تهيه نمايند.

براي رفع اين عادت که يکي از مهمترين دلايل چاقي کودکان به شمار مي رود، بهتر است براي برانگيختن اشتهاي کودکان به خوردن ساندويچ هاي خانگي به سبزيجات و ميوه هاي رنگي متوسل شويد تا پفک و پاستيل و چوب شور! در آخر به خاطر داشته باشيد اگر بتوانيد هر طعم جديد را به کودکتان بخورانيد او اين طعم را پذيرفته و به آن عادت ميکند. پس امیدوار باشید و به هر نحوی شده مواد مفيد ولي نه چندان خوشمزه را با اشکال رنگارنگ و جذاب به فرزندانتان عرضه کنيد.

شرکت دادن بچه ها در خريد سبزيجات نيز مي تواند آنها را به خوردن آنچه خود انتخاب کرده اند ترغيب کند. آنها را با خود به فروشگاه هاي عرضه کننده سبزيجات و ميوه ببريد و اجازه بدهيد آنچه ترجيح مي دهند خريداري کنند.

 

 

 

 نحوه برقراری ارتباط والدین با کودکان

شکل گيري اين پيوندها از اهمیت بسيار زیادی برخور دار است ؛ تجربه اي است شگفت انگيز که در طي آن ، شما و کودکتان ياد مي گيريد که يکديگر را دوست بداريد . اين ارتباط ممکن است به محض آن که چشمان خود را براي نخستين بار به روي کودک مي گشاييد، شکل بگيرد و يا ممکن است ماهها طول بکشد.
اگر زايمان به خوبي پيش برود و نوزاد بلا فاصله بعد از تولد به نزد شما آورده شود، ممکن است با نگاه کردن و شير خوردن، عشق شديدي را در شما ايجاد کند. نوزاد نزديکي بدن مادر، شنيدن صداي او، نگريستن به چشمهايش وطعم نخستين شير را تجربه خواهد کرد؛ تمام اين چيزها سبب احساس آرامش و امنيت در وي مي شود.
*لمس کردن کودک
يکي از قدرتمند ترين طرق تشکيل ارتباط عاطفي بين مادر و نوزاد، نزديکي جسماني و تماس پوست است که سبب احساس آرامش و سلامت مي شود. اين نزديکي براي رشد و تکامل عاطفي کودک نيز ضروري است. تحقيقات نشان داده است که نوزادان نارس را به جاي قرار دادن داخل يک انکوباتور ( دستگاهي که دماي داخل آن بر طبق نياز نوزاد قابل تغييراست) مي توان روي سينه مادر يا پدر گذاشت ( نگهداري به روش ” کانگورو”) . پس اوقات پر از آرامشي را به نشستن در کنار نوزاد و در آغوش گرفتن او اختصاص دهيد. مي توانيد با ملايمت و با آب گرم او را شستشو داده و سپس به آرامي با روغن بچه ماساژ دهيد.
*صحبت کردن با کودک
کودک از شنيدن صحبت هاي شما لذت مي برد و حتي سرخود را به طرف صدا بر مي گرداند و با خنديدن و دست و پا زدن به شما پاسخ مي دهد. مهم نيست به او چه مي گوييد. او از توجه شما خوشحال مي شود و شما از پاسخ او لذت مي بريد . وقتي با او حرف مي زنيد به وي نگاه کنيد.ارتباط چشمي بسيار مهم است و به تقويت درک متقابل از هم وايجاد مهارت هاي ا جتماعي کمک مي کند.
روند شکل گيري پيوند عاطفي ممکن است هفته ها يا حتي ماهها به طول بينجامد، بخصوص اگر زايمان مشکل بوده و يا کودک ، نياز به مراقبت هاي ويژه داشته باشد.
طبق گزارش هاي رسيده ، نزديک به 30 درصد زناني که به تازگي مادرشده اند ، در برقراري پيوند عاطفي با نوزاد خود دچار مشکل هستند. اگر شما نيز چنين احساسي داريد، با کمک همسر، مادر و يا دوستان نزديکتان مي توانيد بر اين مشکل غلبه کنيد.
پرورش يک کودک خسته کننده است، بنابراين سعي کنيد از تراکم فعاليت هاي روزمره در منزل کم کنيد و از کمک دوستان و خانواده نيز برخوردار شويد و سعي کنيد در طول روز هنگام به خواب رفتن کودک ، کمي بخوابيد . همچنين مراقب حالتي به نام ” تنهايي پس از زايمان” باشيد. اين حالت ممکن است در بعضي مادران در حدود 3 يا 4 روز پس از تولد نوزاد رخ بدهد. اين احساس ناتواني در مقابله با مسائل و مشکلات ، به دليل تغييرات هورموني است و پس از گذشت چند روز برطرف مي شود.

*افسردگي پس از زايمان چیست؟
در برخي موارد، مادر افسردگي پس از زايمان را تجربه مي کند . علائم اين افسردگي عبارت اند از : احساس فقدان انرژي و اشتياق ، تحريک پذيري ، احساس خستگي بيش از حد وعدم توانايي مقابله با مشکلات زندگي براي مدتي طولاني.
اگر با این مشکلات مواجه شدین با پزشک خود مشورت کنيد . يکي از بهترين راههاي درمان اين مشکل گذراندن اوقات بيشتر با نوزاد است، برخورد و تماس فيزيکي با نوزاد سبب ترشح هورمون هاي ” مادرانه” مي شود که خود باعث احساس آرامش و بهبودي مي گردد.
*شخصيت کودک شما
در حالي که نوزادان خصوصيات و رفتارهاي مشترک بسيار زيادي دارند، تفاوت هاي بسياري نيز بين آنها وجود دارد. کودک شما از لحاظ ژنتيکي يک انسان منحصر به فرد است که تجربيات ويژه و خاصي در دوره داخل رحمي ، در طي تولد و در چند ماه اول زندگي داشته است. تمام اين تجربيات در شکل گيري شخصيت و چگونگي پاسخ کودک به دنياي اطراف و به شما نقش دارند.
*نقش ژنتيک
به محض تشکيل نطفه، شکل ظاهري و بسياري از خصوصيات ديگر براي تمام عمر شکل مي گيرد. کودک نيمي از ژن هاي خود را از مادر و نيمي از ژنها را از پدر به ارث مي برد. اما چون هر سلول شامل ترکيب متفاوتي از ژنهاست ، کودک خصوصيات ظاهري ، شخصيت و استعدادهاي خاص خود را خواهد داشت.
کودکان در ترکيب ژنها بسيار متفاوت اند مگر اين که دوقلوهاي همسان باشند. بسياري از خصوصيات فرزند شما توسط اين ژن ها کنترل مي شوند، مثل رنگ مو و چشم ها ، گروه خوني ، جنسيت ، قد و شکل بدن. همچنين تصور مي شود که حداقل برخي از خصوصيات شخصيتي کودک توسط ژن ها تعيين مي شود، مثل هوش. اما با اين که آرايش ژنتيکي مي تواند تعيين کننده توانايي هاي بالقوه کودک باشد، نحوه تربيت و محيط تاثیر بسزایی در شخصيت او خواهد داشت.

*تفاوت در تکامل مغزي کودک
در عين حال که محيط اثر عمده اي بر تکامل ساختار شخصيتي کودک دارد، بنابر برخي تحقيقات ، ساختمان مغز مسئول بسياري از تفاوت هاي تکاملي و شخصيتي بين پسر و دختراست . براي مثال ، نيمکره راست مغز که مسئول کنترل فعاليت هاي فيزيکي است در پسرها رشد بيشتري يافته، درحالي که تکامل زودتر نيمکره چپ در دخترها به اين معناست که فعاليت هاي حرکتي ظريف و دقيق و مهارت هاي سخن گفتن در دختران زودتر از پسران شکل مي گيرد.
اما به خاطر بسپارید که عوامل بيولوژيک هرگز نبايد به عنوان عاملي محدود کننده در تکامل توانايي هاي فرزند شما محسوب شوند . کودکان موجوداتي منحصر به فردند و ظرفيت آنها براي آموختن بسيار قوي تر و بيشتر از هر عامل بيولوژيکي عمل مي کند .
* عوامل موثردر خلق و خوي کودک
عوامل زيادي در شکل دادن خصوصيات شخصيتي و خلق و خوي کودک نقش دارند. ژنتيک ، جنسيت، محيط اجتماعي، تعداد خواهران و برادران ، همه بخشي از اين وظيفه را به عهده دارند. مشخص است که بسياري از اين عوامل خارج از کنترل شما هستند و به زودي متوجه خواهيد شد که نمي توانيد نقش چنداني درانتخاب شخصيت کودک خود داشته باشيد. اما مسلم اين است که مهمترين عامل مؤثر بر نحوه رفتار و شخصيت کودک در ماهها و سال هاي اول زندگي ، ارتباط او با شماست. ممکن است شما نتوانيد ” چگونگي ” کودک خود را انتخاب کنيد اما روشي که ارتباط شما را با هم برقرار مي کند، تأثير فوق العاده اي بر شخصيت در حال رشد وي خواهد داشت. طبيعي است که کودک عليرغم نوع شخصيتي که دارد، از داشتن روابط پر محبت با شما لذت و فايده بسيار مي برد.
*مهارت هاي ارتباطي کودک
کودک پس از تولد سریع راه هاي مختلفي را براي ایجاد ارتباط با شما ياد مي گيرد. او براي بيان نيازهاي مختلف خود از گريه هاي متفاوتي استفاده مي کند و قبل از 2 ماهگي براي ابراز شادي خود به شما لبخند مي زند. همچنين با ايجاد اصوات مختلف ، خود را براي سخن گفتن آماده مي کند.
*گريه و نقش ان در زندگی کودک
مؤثرترين راه براي برقراري ارتباط کودک در ماه هاي نخست زندگي گريه کردن است، زيرا وي تنها از اين طريق مي تواند شما را متوجه نيازهاي خود کند. در واقع گريه نخستين سخني است که کودک مي گويد. حتي نخستين گريه کودک پس از تولد يک نقش ارتباطي بسياري مهم دارد. اين گريه به پزشک مي گويد که ريه ها براي نخستين باربا موفقيت از هوا پر شده اند و حالا کودک مي تواند نفس بکشد.
در ابتدا ممکن است تصور کنيد که گريه کودک هميشه يک جور است و کودک هميشه يک صدا را توليد مي کند اما به تدريج مي فهميد که کودک براي نيازهاي مختلف خود اصوات مختلف و گريه هاي متفاوتي دارد. به مرور زمان قادر به درک اصوات و گريه هاي مختلف کودک مي شويد و اين به شما کمک مي کند که سریع نيازهاي کودک را برآورده سازيد.

 

 

 

 

چطور کودک‌ عادت مکیدن انگشت را ترک کند

زمانی که كودكان هنوز چند ماهه هستند، مکیدن انگشتشان با مزه به نظر می‌رسد
اما وقتی که به سن مهد کودک می‌رسند دیگر این کار اصلاً خوشایند نیست و تازه آن زمان است که نگران کودک‌مان می‌شویم. قیافه او در حالی که روی پاهای خودش ایستاده‌است و هنوز انگشتش را می‌مکد، برای‌مان عذاب‌آور است.
نگران نباشید. دانشمندان تخمین زده‌اند که بیش از 18 درصد کودکانی که بین 2 تا 6 سال سن دارند انگشت خود ـ که غالباً انگشت شست آنهاست ـ را می‌مکند.
اما چرا این اتفاق می‌افتد؟ ثابت شده که مكيدن انگشت، باعث آرام شدن کودک می‌شود و به‌همین خاطر وی این رفتار را همچنان ادامه می‌دهد.
تحقیقات نشان داده است که مکیدن انگشت اکثراً توسط کودکانی انجام می‌گیرد که در دوران نوپایی ساعات زیادی از روز را از مادرشان دور بوده‌اند.
این اتفاق در بین کودکانی که ماه‌های اولیه زندگی خود را در آغوش مادرشان طی کرده و تماس فیزیکی با او داشته‌اند، بسیار بسیار کم دیده می‌شود.
اکثر پزشکان توصیه می‌کنند تا زمانی که کودک خودش تصمیم به رها کردن این عمل نگرفته، والدین نباید وی را مجبور به این کار کنند.
به کودک اجازه دهید، خود به اشتباهش پی ببرد
ممکن است تذکر دادن به کودک در مورد مکیدن انگشتش کارساز باشد اما بهترین راه سپردن این مشکل به خود اوست.
اگر دوستانش در مهد کودک یا مدرسه یک بار او را در این حالت ببینند و مورد تمسخر او را قرار دهند کودک نا خوداگاه نسبت به این عمل اکراه پيدا می‌کند.

اگر كودك خودش به این نتیجه برسد، بسیار بهتر از آن است که شما وی را مجبور به ترک این کار کنید.
برایش جایزه تعیین کنید
می‌توانید با او وارد بازی شوید. یک تقویم یک ماهه روی یخچال خود بگذارید و روزهایی که او را در حین این عمل ندیده‌اید را علامت‌گذاری کنید. در پایان ماه به‌خاطر پیشرفتش به او جایزه دهید.
روش معکوس/درمان با سختگیری
به کودک‌تان که در حال مکیدن انگشتانش است، بگویید که باید همه انگشتانش را بمکد و او را مجبور به این کار کنید و مطمئن باشید که او خیلی زود از این کار خسته می‌شود.
از او بپرسید که چرا این کار را می‌کند و مجبورش کنید تا پاسخ دهد. تنها مشکل این کار اين است که وی یک پیشنهاد نادرست را از زبان والدینش خواهد شنید.
به کودک‌تان بگویید که می‌تواند در خلوت به این کار ادامه دهد
اگر کودک‌تان دیگر جلوی شما انگشتش را نمی‌مکد، آن را یک پیشرفت بدانید. او زمانی را که باید در تنهایی برای این کار اختصاص دهد را کوتاه می‌کند و این مدت کوتاه برای او کمتر ضرر دارد.
با او منفی برخورد نکنید
اگر در کارش  پیشرفتی مشاهده نکردین ، او را سرزنش نکنید. احساس ناتوانی در وی خود باعث ادامه دادن این کار می شود.
مایع یادآوری به انگشتش بزنید
گرچه اکثر پزشکان این کار را بی‌رحمانه توصیف می‌کنند، اما زدن محلول‌های بد مزه به انگشت می‌تواند به كودك یادآوری کند که نباید انگشتش را در دهان فرو ببرد.
به یاد داشته باشید که این کار را برای تنبیه انجام ندهید و به او بگویید که این کار تنها برای فراموش کردن این عادت است.
به دست کردن دستکش روی انگشت هم می‌تواند به او این موضوع را گوشزد کند.
با مراحل آسان شروع کنید
در ابتدا از او بخواهید که در جمع دست از این کار بردارد و سپس برای مراحل سخت‌تر همچون زمان خواب پاداش بهتری در نظر بگیرید.
سرش داد نزنید
وقتی که متوجه شدید که او هنوز این کار را انجام می‌دهد، سرش داد نزنید. زیرا این کار او را بیشتر ناراحت و مضطرب می‌کند و این عمل در او تشدید می‌شود
صبر کنید
می‌دانید سر کودکانی که تا حتی 6 سالگی انگشت خود را می‌مکیده‌اند چه آمده‌است؟ آنها دیگر این کار را نمی‌کنند.
به گفته والدین آنها، بچه‌ها هر سال که می‌گذشته، به این کار رغبت کمتری نشان داده‌اند و کم‌کم آن را رها كرده‌اند و یا تنها در زمان‌های خاصی همچون تماشاي تلویزیون، آن را ادامه داده‌اند.
هر چه سن بچه‌ها بالاتر می‌رود و در جمع دوستان خود قرار می‌گیرند، از ترس مسخره شدن توسط دوستان‌شان این کار را کمتر انجام می‌دهند تا کم‌کم از سر آنها می‌افتد.
مکیدن انگشت چقدر جدی است؟
مکیدن انگشت در کودکانی که سن بیشتری دارند، می‌تواند نشان دهنده استرس در او باشد. كودك ممکن است دچار ترس و یا ناراحتی بوده و این عمل را برای آرام کردن خود انجام دهد.

اگر احساس می‌کنید توقف کودک‌تان در این حالت، اوضاع روحی او را بدتر می‌کند، بگردید و ببینید مشکل اصلی کودک‌تان که ترس یا ناراحتی‌است، از کجا نشأت می‌گیرد.
اینکه پدر و مادرها با گذشتن سن کودک‌شان از مرز پنج سالگی، نگران این حرکت او می‌شوند، کاملاً طبیعی‌است. اجازه دهید تا کودک‌تان بفهمد که شما از این کار او ناراضی هستید.
حال اگر تا بعد از پنج سالگی این کار را رها نکرد چه ؟
تحقیقات نشان داده‌است که مکیدن انگشت باعث کج در آمدن دندان‌ها و حتی تأخیر در اين مسئله می‌شود.
این عمل همچنین ممکن است که باعث گشاد شدن دهان کودک شود و این احتمالات بستگی به ندارد که او چطور و از کدام جهت انگشتش را می‌مکد.
وقتی کودک به سن مدرسه رفتن رسید، این کار او در ملأ عام باعث مسخره‌شدنش می‌شود. بچه‌ها معمولاً تصور می‌کنند کودکانی که انگشت خود را می‌مکند، باهوش، خوشحال و زیبا نیستند و همین موضوع باعث می‌شود کودک‌تان این کار را جلوی ديگران انجام ندهد.
یکی دیگر از عوارض و خطرات مکیدن انگشت احتمال چرکی شدن آن است. حتي ممكن است کودک‌تان پس از لمس کردن ماده‌ای سمی با فرو بردن انگشتش در دهان، آن را خورده و مسموم شود.
برخي وسایل دندان پزشکی هم هستند که شما می‌توانید آنها را به کودکتان پیشنهاد کنید. اگر او آنها را بپذیرد، خیلی زود این عادت را ترک می‌کند.
به یاد داشته باشید که تنها اگر منشأ این رفتار کودک‌تان را کشف کنید، می‌توانید این عادت را از سر او بیندازید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *