نوشته‌ها

اشتباهات رايج والدين در مورد خواب فرزندشان

اشتباهات رايج والدين در مورد خواب فرزندشان

 

حدود 40 درصد از كودكان از نوعي مشكل خواب رنج مي‌برند.

اشتباهات رايج:
1. دير خوابيدن كودك

امروزه كودكان كمتر از والدين‌شان در زمان كودكي مي‌خوابند. نتايج يك مطالعه نشان مي دهد كه 2 ساله‌هاي امروز 40 دقيقه كمتر از 2 ساله‌هاي يك نسل يا دو نسل پيش مي‌خوابند. شايد نوزاد يا كودك خود را به برنامه‌ي خواب مرتب عادت نداده ايد يا ممكن است بعد از اتمام كار خود زمان زيادي براي گذراندن با او نداريد و به ناچار بيشتر بيدار مي ماند. تا حدود 5 سالگي اجازه دادن به كودكان و نوپاها كه ديرتر به خواب بروند خستگي بيش از حد ايجاد مي كند و وقتي كه بيش از حد خسته شدند، مشكل بيشتري براي خوابيدن خواهند داشت
فعاليت‌هاي متعدد ورزشي در زمان پيش دبستاني و ابتدايي، مي‌تواند زمان خواب را كاهش دهد. زمان‌هاي معيني براي خواب (و در صورت امكان زماني براي چرت بعدازظهر) تعيين كنيد و به آن پايبند باشيد.  صبر نكنيد كه كودكتان به خاراندن چشم، خميازه يا ناله بيافتد  چون آن هنگام احتمالاً ديگر خيلي دير شده است. وي را زودتر به تخت‌خواب بفرستيد. حتي 15 تا 20 دقيقه خواب اضافي مي‌تواند تفاوت زيادي ايجاد كند.
گرچه هر كودك منحصر به فرد است اما كودكان و نوپايان معمولاً به 11 ساعت خواب شبانه نياز دارن. پيش‌دبستاني‌ها بعد از اينكه چرت روزانه را كنار مي گذارند، 12 ساعت خواب نياز دارند، و كودكان بزرگتر بايد بين 10 تا 11 ساعت بخوابند.
2. تاكيد بر حركت
بعضي والدين در استفاده‌ از حركت براي خواباندن كودك خود در شب يا روز زياده روي مي كنند. به قول ويزبلوث “اگر كودك هميشه درحركت خوابش ببرد – در گهواره يا ماشين- احتمالا ً به دليل شبيه‌سازي حركت، به خواب عميق فرونخواهد رفت.” وي خواب در حركت را به خوابي كه بزرگسالان در هواپيما  تشبيه مي‌كند.
عادت خوب: از حركت براي آرام كردن استفاده كنيد نه براي خواباندن

 

  1. 3. آرامش در تخت خواب
    در زمان خواب اتاق را تاريك و حركت‌ها را متوقف كنيد. براي بيشتر كردن خواب، قبل از پيدا كردن ترس شبانگاهي در كودكان آنها را در اتاق‌هاي تاريك بخوابانيد. كودكان بزرگتر مي‌توانند يك چراغ شب ملايم داشته باشند تا ترس را از آنها دور كند. پيش از اينكه اجازه دهيد فرزندتان تلويزيون يا كامپيوتري در اتاق داشته باشد، به مدت طولاني و مفصل در مورد آن فكر كنيد. حتي كودكاني كه با ديدن DVD مورد علاقه شان به خواب مي‌روند هم در معرض از دست دادن نيم ساعت يا بيشتر از زمان باارزش خواب خود هستند كه اين مي‌تواند بر عملكردشان در زمان روز تاثير داشته باشد.

    4. پيروي كردن از عادت خواب
    در مورد نوزاد، شايد به نظرتان برنامه خوابي شامل حمام، كتاب و يك آب‌نبات‌چوبي ضروري نيايد ولي داشتن يك سري از فعاليت‌هاي آرامش‌دهنده و لذت‌بخش كه به خاموش كردن چراغ‌ها بيانجامد بسيار مهم است. اين كار كودك شما را براي خواب آماده مي سازد.
    والدين كودكان بزرگتر كه از برنامه‌ براي زمان خواب استفاده مي كنند ممكن است به بهانه اين كه فكر مي‌كنند كودك‌شان بزرگ شده است يا براي اين كار خيلي خسته‌اند،اين برنامه را حذف كنند ولي حتي بزرگسالان هم از داشتن يك برنامه‌ي منظم براي خواب سود مي برند.

عادت خوب: انجام امور آرامش بخش در زمان خواب
جدا از از سن كودك، كليد حل اين مشكل داشتن يك سري اقدامات قابل پيش بيني است . براي يك نوزاد، اين ممكن است تغييري كوچك در لباس پوشيدن و كمي نوازش باشد و درمورد كودكان بزرگتر ممكن است شامل حمام، كتاب‌خواندن، خواندن لالايي و يا دعا خواندن باشد.
5. ناهماهنگي
چند بار در هفته، وقتي كه كودك پيش‌دبستاني شما زياد آه و ناله مي‌كند، با او در تخت‌خوابش دراز مي‌كشيد تا خوابش ببرد؟ مشكل در شيوه‌ي خواباندن نيست بلكه در ناهماهنگي‌است. بسياري از والدين از اين كه كودك‌شان را در تخت‌خواب خود داشته باشند ناراحت نمي‌شوند ولي اغلب اوقات اين كار به تخت‌خواب خانواده كه پيش‌بيني‌اش نكرده بودند مي‌انجامد.
عادت خوب: قوانين هماهنگ و سفت و سختي در مورد جاي خواب وضع كنيد
گرچه بهترين كار اين است كه تصميم بگيريد تخت‌خواب خانوادگي مي‌خواهيد يا نه، هيچ‌گاه براي وضع قواعد دير نيست. البته استثناهايي هم وجود دارد. اگر كودك شما بيمار شده است يا از طوفان مي‌ترسد با او در تخت‌خواب بمانيد تا آرام شود يا در تختي كنار او بخوابيد ولي به محض اين كه آرامش بر قرار شد ميتوانيد آنجا را ترك كنيد. كودكي كه از خوابيدن با پدر يا مادر احساس راحتي مي‌كند ممكن است ابتدا به جدا خوابيدن اعتراض كند. در اين صورت، چند روز براي عادت كردن به او فرصت دهيد مثلا با ايستادن در چارچوب در، تا زماني كه به خواب رود و ادامه دادن اين كار به مدت چند شب تا زماني كه بتوانيد كاملاً تنهايش بگذاريد.

6.انتقال پيش از موعد از گهواره به تخت‌خواب بزرگ
تا حدود 3 سالگي كه كودك هنوز رشد كافي شناختي و كنترل‌نفس ندارند تا در مرزهاي خيالي تخت‌خواب بمانند را پيدا نكردند از اين كار اجتناب نماييد.
عادت خوب: صبر براي آماده شدن كودك براي رفتن به تخت‌خواب بزرگ
وقتي كودك به نزديك 3 سالگي رسيد، ممكن است زمان آن باشد كه او را به تخت‌خوابي بزرگ منتقل كنيد.

آزمایش غربالگری نوزادان

 

آزمایش غربالگری نوزادان

برای شناسایی نوزادانی که ممکن است با مشکلات و اختلالات مادرزادی به دنیا بیایند، آزمایش های غربالگری انجام می گیرد تا نوزادان بیمار مشخص شوند.

خوشبختانه امروزه با افزایش اطلاعات پزشکی افراد از طریق رسانه های ارتباط جمعی، بیشتر والدین درباره لزوم انجام آزمایش های غربالگری در مورد نوزاد خود در بیمارستان، اطلاعات مناسبی دارند و در صورتی که احتمال بدهند این آزمایش ها برای نوزادشان انجام نگرفته است، انجام آن را از پرسنل بیمارستان مربوطه مطالبه می کنند تا مهرهای لازم را در برگه بهداشت و سلامت نوزاد خود ثبت کنند.

به منظور شناسایی نوزادانی که ممکن است با مشکلات و اختلالات مادرزادی به دنیا بیایند، آزمایش های غربالگری انجام می گیرد تا نوزادان بیمار مشخص شوند.

در صورتی که مشکل نوزاد بعد از تولد تشخیص داده نشود، باید تا آخر عمر آن بیماری را تحمل کند.

آزمایش غربالگری چیست؟
به طور کلی غربالگری به روش‌هایی اطلاق می‌شود که با آنها می‌توان افراد به ظاهر سالمی را که در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به یک بیماری خاص هستند، از افراد سالم  شناسایی کرد.

باید توجه داشت در مورد افرادی که پُرخطر محسوب می‌شوند، برای تشخیص قطعی باید آزمایش‌های تکمیلی انجام شود، مثلا اگر بیماری خاصی در خانواده نوزاد شایع می باشد، بررسی های لازم در خصوص امکان ابتلای نوزاد به این بیماری باید به طور دقیق بررسی شود .

آزمایش‌های غربالگری، باید پیش از مرخص شدن نوزاد از بیمارستان و یا طی پنج روز اول پس از تولد انجام شوند.

تاریخچه آزمایش های غربالگری نوزادان
در دهه 1960 میلادی، دکتر «رابرت گوتری» آزمایشی را برای تشخیص بیماری فنیل کتونوری در نوزادان تازه متولد شده انجام داد. بعد از آن برای تکمیل آزمایش های غربالگری در دهه های سال 1990 میلادی بود که آزمایش های مختلفی برای تشخیص بیماری های متابولیکی مادرزادی انجام گرفت. این آزمایش ها را با گرفتن چند قطره خون از نوزاد انجام می دادند.

فواید آزمایش های غربالگری نوزادان
متاسفانه هنگامی که نوزاد به دنیا می آید، از روی علایم  ظاهری او نمی توان تشخیص داد که به چه بیماری هایی مبتلا می باشد.

اگر آزمایشات غربالگری برای او انجام نگیرد، او با همان مشکل بزرگ می شود و ممکن است پس از طی دوران نوزادی، علایمی مانند انواع عقب ماندگی ذهنی و اختلالات رشد و … را نشان دهد.

خوشبختانه با پیشرفت علم پزشکی، می توان این اختلالات را در بدو تولد تشخیص داد و نوزادان را از مشکلاتی مانند مرگ زودرس و ناگهانی، عقب ماندگی ذهنی، اختلالات شنوایی و ناتوانی های جسمی نجات داد.

روش های انجام آزمایش های غربالگری نوزادان
1- آزمایش خون : برای تشخیص اختلالات و بیماری های متابولیکی، چند ساعت بعد از تولد نوزاد، پزشک و یا پرستار چند قطره خون از پاشنه پای نوزاد می گیرد و آن را به آزمایشگاه می فرستد تا ابتلای نوزاد به اختلالات متابولیک را بررسی کند.

– کـم‌کـاری مـادرزادی تیروئید
– فنیل کتونوری (PKU)
– افزایش گالاکتوز (گالاکتوزومی)
– بزرگی و پرکاری مادرزادی غده فوق کلیه (آدرنال)
– بیماری شربت افرا
– بیماری فاویسم

2- غربالگری شنوایی: خوشبختانه یکی از آزمایش های غربالگری که در کشور ما هم مرسوم شده است، غربالگری شنوایی نوزادان می باشد.

از آنجا که والدین قادر به بررسی حس شنوایی نوزاد نیستند و با توجه به این که حس شنوایی یکی از مهم ترین راه های برقراری ارتباط نوزاد با دنیای بیرون می باشد، ارزیابی و بررسی سلامت این حس در نوزادان ضروری می باشد.

این کار توسط کارشناس شنوایی سنج انجام می گیرد. او با قرار دادن پروب مخصوص در کانال گوش نوزاد، پاسخ هایی را از گوش دریافت می کند که نشاندهنده سلامت و یا عدم سلامت این حس در نوزاد می باشد.

چه آزمایش هایی بر روی نوزاد انجام می دهند؟
1- آپگار: مدتی پس از به دنیا آمدن نوزاد، این آزمایش بر روی او انجام می گیرد. آپگار مخفف پنج آزمایش زیر می باشد :

– ارزیابی ظاهر نوزاد
– ارزیابی نبض نوزاد
– ارزیابی واکنش های نوزاد
– ارزیابی فعالیت عضلانی نوزاد
– ارزیابی تنفس نوزاد

2- آزمایش خون : از طریق گرفتن نمونه خون از نوزاد، اختلالات خونی مانند سلول داسی شکل، مشکلات تیروئید مادرزادی، فنیل کتونوریا و … در نوزاد تشخیص داده می شوند.

آزمایش های غربالگری شنوایی
دو نوع آزمایش غربالگری شنوایی برای نوزادان تازه متولد شده وجود دارد :

– آزمایشی که پاسخ های حلزون شنوایی را بررسی می کند.

– آزمایشی که پاسخ های ساقه مغز را بررسی می کند.

تذکر
در تفسیر نتایج آزمایش های غربالگری نوزادان، غیر طبیعی بودن آزمایش ها به معنی بیمار بودن قطعی نوزاد نیست، بلکه به این معنا است که باید آزمایش های بیشتر و تخصصی تری برای او انجام گیرد و در صورت تایید پزشک متخصص اطفال، اقدامات لازم جهت جلوگیری از ایجاد علایم خطرناک در نوزاد انجام شود.

روش درمان به نوع بیماری بستگی دارد و شامل رژیم‌های غذایی مخصوص و مصرف دارو است.

همچنین منفی بودن آزمایش به طور قطعی ردکننده بیماری نخواهد بود و بستگی به علائمی دارد که در آینده ممکن است بروز نماید و پزشک نیاز به بررسی های تکمیلی بیشتری در این زمینه خواهد داشت.

نکات بيماري هاي قلبي کودکان

نکات بيماري هاي قلبي کودکان

اگر کبودي کودک علیرغم دریافت اکسیژن 100% هم چنان ادامه داشته باشد بیماری قلبی مطرح می گردد. ناهنجاریهای مادرزادی قلب در موارد حاد منجر به بروز نارسایی قلبی ميگردد. علائم نارسایی قلبی قریب الوقوع در شیرخواران عبارتند از: تندي تنفس، تنگی نفس هنگام تغذیه، افزايش ضربان قلب، تعریق، بیقراری، تحریک پذیری، تغذیه ضعیف، عفونتهای تنفسی مکرر و کبد بزرگ مي باشد.

معمولا در نارسایی قلبی شیرخواران ادم ندارند. علائم نارسایی قلبی قریب الوقوع در کودکان با سن بالاتر شامل افزایش وزن، ادم، تعادل مثبت مایعات (بیشتر بودن دریافت مایعات نسبت به دفع مایعات)، خس خس سينه، افزايش ضربان قلب، تندي تنفس، افزایش کبودي لب ها و تنگي نفس، کبد بزرگ می باشند. در کودک مبتلا به بیماری قلبی هدف از مراقبت پرستاری ، کاهش نیاز به اکسیژن و افزایش عرضه اکسیژن است پس اقدامات زیر را انجام دهيد:

1) فعالیت کودک نبایستی کاملاً محدود گردد. به منظور ارتقاء تکامل کودک و هم چنین پیشگیری از بار اضافی قلب، فعالیت کودک در حدی تنظیم شود که از خستگی وی جلوگیری شود. از بازی های غیرفعال مانند نقاشی، بازی با عروسک و … در صورت عدم تحمل فعالیت استفاده شود.

2) تغذیه کودک را در دفعات مکرر و با حجم کم و کالری زیاد برنامه ریزی نمود تا از خستگی کودک هنگام تغذیه جلوگیری شود

3) مراقبت های پرستاری بگونه ای برنامه ریزی شوند که امکان استراحت کافی کودک فراهم و از برهم زدن خواب کودک خودداری شود

4) بیماران مبتلا به بیماری سیانوتیک قلب دچار حملات ناگهانی کبودي لب ها (Cyanotic Spell) می گردند. در چنین حالتی در صورتی که شیرخوار است بایستی وی را در وضعیت سجده (Knee-chest position) و در صورتی که کودک است در وضعیت چمپاتمه (Squatting position) قرار داد. این کار سبب کاهش بازگشت وریدی از اندام ها و در نتیجه کاهش بار قلب می گردد.
5) نیازهای کودک را به موقع و فوری فراهم كنيد تا از گریه کودک و کاهش اکسيژن پیشگیری شود.

 

 

 

 

 

 

داروهای مهارکننده آنژيوتاسيون (کاپتوپریل، انالاپریل):

این داروها با اتساع عروق سبب کاهش بار قلب می گردد. بایستی کودک را از نظر تعادل مایعات و الکترولیت ها و کاهش فشارخون تحت نظر قرار داد.

داروهای دیژیتال (دیگوکسین، لانوکسین…):

ماكسيمم دوز درمانی دارو در کودکان 1 ميليگرم است. در صورتی که میزان داروی تجویز شده بیش از این مقدار بود قبل از اقدام به دادن دارو، مقدار دارو مجدداً با پزشک مربوطه چک گردد
پيش از دادن دارو تعداد ضربان قلب کنترل شود. در صورتی که تعداد ضربان قلب کمتر از 100-90 ضربان در دقیقه است بایستی از دادن دارو خودداری کرده و به پزشک اطلاع داد.
همیشه بایستی علائم مسمومیت با دیژیتال ها را تحت نظر قرار داد: بی اشتهایی، تهوع، استفراغ، گیجی، ضعف عضلانی، سردرد و آریتمی قلبی. در صورت بروز این علائم، قبل از دادن دوز بعدی دارو با پزشک در مورد ادامه یا قطع دارو مشورت شود
اگرکودک تحت درمان با دیورتیکها است سديم و پتاسيم سرم، وزن روزانه کودک در طی دوره درمان با دیورتیک ها کنترل شود. در صورت مشاهده موارد غیرطبیعی با پزشك مشورت شود.
اگر کودک تحت درمان با ایندومتاسین قرار دارد میزان انفوزیون دارو بایستی تنظیم شود و از نظر علائم توقف تنفسي، کاهش فشار خون، تنگي نفس، تشنج و کاهش ضربان قلب تحت نظر قرار گیرد و در صورت بروز هر یک از این علائم پزشک را در جريان بگذاريد.

 

اب دادن به نوزاد را چه زمانی و چگونه اغاز کنیم؟

آب دادن به نوزاد را چه زمانی و چگونه اغاز کنیم.

معمولاً تا قبل از شش ماهگی به بچه‌های شیر خوار آب یا مواد غذایی دیگری داده نمی‌شود. یعنی باید شش ماه صبر کنید و بعد از آن به فرشته‌ی کوچکتان آب دهید.  تا این دوره، شیر برای رفع گرسنگی و تشنگی نوزاد کافی است.

ایا اب شیر برای نوزاد مناسب هست؟
هیچ وقت آب شهری به نوزاد ندهید زیرا کودک به ترکیبات آن حساس است. وجود مواد معدنی زیاد و یا ناکافی در آب شیر مثل کلسیم و منیزیم و یا املاحی مثل سدیم و پتاسیم می‌تواند به سلامت شیرخوار آسیب برساند و او را مریض و ناخوش احوال کند. بدون شک در همه حال این امکان وجود دارد که آب شیر حاوی میکروب‌هایی باشد که کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان به راحتی با آن‌ها مقابله کند اما سیستم ایمنی  نورسیده هنوز آمادگی مبارزه با میکروب‌ها را ندارد.

اب راچگونه به نوزاد بدهیم؟
آب را به مدت یک دقیقه بجوشانید تا میکروب‌های آن تا حدی از بین برود و سپس به نوزاد خود بدهید تا از آن بنوشد. در این صورت خطری برای سلامت شیرخوار نخواهد داشت. تا 12ماهگی تمام غذاها یا کمکی‌های نورسیده‌ها باید با آب جوش تهیه  شود. با دقت طرز آماده سازی غذای کمکی یا شیر خشک را از روی پاکت آن مطالعه کنید.یادتان باشد که آب به مقدار زیاد یا کم می‌تواند به سلامت کودک آسیب برساند. آب چشمه نیز باید جوشانده شود. آب جوشیده شده به مدت دو تا سه روز در یخچال و به مدت 24 ساعت در هوای محیط قابل نگهداری و استفاده است. توجه داشته باشید که جوشاندن آب به طور کلی تمام مواد شیمیایی و مواد معدنی آن را از بین نمی‌برد. اگر  کودک تان شب‌ها از خواب بیدار می‌شود و شیر می‌خواهد به جای شیر او آب ندهید.

به احتمال زیاد تشنه است نه گرسنه
برخی از مواد معدنی موجود در آب نقش مهمی ایفا می‌کنند: به عنوان مثال کلسیم برای تشکیل و استحکام استخوان‌ها و دندان‌ها لازم است. پتاسیم و سدیم برای عضلات، منیزیم برای رساندن مواد معدنی به استخوان‌ها و دندان‌ها و همچنین برای بهبود عملکرد عضلات لازم و ضروری است.متخصصان توصیه می‌کنند از دستگاه‌های تصفیه کننده‌ی آب برای تصفیه آب نورسیده‌هاکمتر استفاده کنید و بیشتر اب جوشانده شده به بدهید.

به خاطر اینکه به عنوان مثال تقطیر کننده‌ها میزان مواد معدنی آب را کاهش می‌دهند.

اگر آب شهری که در آن زندگی می‌کنید آب سالم و با کیفیتی است می‌توانید بعد از شش ماهگی به کوچولویتان آب شیر بدهید. در این صورت نیز اجازه دهید جلوی آب برود تا آب خنک شود و همچنین برخی از میکروب‌ها یا عناصر آسیب رسانی مانند سرب و غیره لوله‌ها خارج شود.

چه میزان اب به نوزاد بدهیم؟
* بعد از شش ماهگی به طور مرتب به کودک آب بدهید تا آب بدنش تامین شود. ممکنست  است که هر کودک به ازای هر کیلو گرم وزنش تاحدود 100 میلی لیتر معادل یک سوم فنجان آب درشبانه روز بنوشد.آب را به نوشیدنی‌های دیگری مثل آبمیوه‌ها الویت دهید.

* اگر کودک شب‌ها از خواب بیدار می‌شود به او آب دهید. به احتمال زیاد تشنه است نه گرسنه.

* در لیوان مخصوص بچه‌هایی که بزرگ‌تر هستند آب بدون قند بریزید و شب‌ها دم دستشان قرار دهید. این گونه زمانی که تشنه است و از خواب بیدار می‌شود لازم نیست شما را نیز بیدار کند.

* اگر  کودک تب دارد یا هوا خیلی گرم است لازم است که به او آب بیشتری بدهیدتاتشنگی اش را برطرف کنید.

 

 

مشکلات رفتاری بچه ها را جدی بگیرد!

 

مشکلات رفتاری بچه ها را جدی بگیرد!

در بسیاری از مواقع والدین عادت‌های بد جزئی بچه‌ها را نادیده می‌گیرند و تصور می‌کنند این عادت‌ها با بالا رفتن سنشان از بین می‌رود. در حالی که بسیاری از همین رفتار‌های جزئی در صورت عدم مقابله و واکنش به‌موقع و درست والدین، در سنین بالاتر به مشکلات بزرگ رفتاری منجر خواهند شد. در قسمت اول این گزارش با 3 مشکل جزئی بچه‌ها و راهکار‌های حل آنها آشنا شدید، بنابر‌این در این قسمت از گزارش  3 مشکل جزئی دیگر بچه‌ها می خوانید .

یاری کنید کودک عادت بد را ترک و عادت صحیح را یاد بگیرد :
چرا نباید از آن چشم‌پوشی کنید: قطعا دیدن فرزندتان در یک فیلم دی‌وی‌دی در حالی که خوراکی‌اش را خودش بر می‌دارد یا آن را خراب می‌کند، راحت است، اما اجازه دادن به او برای کنترل فعالیت‌هایی که در واقع شما باید آنها را مدیریت کنید، پیروی کردن از قوانین را به آنها یاد نمی‌‌دهد. ممکن است بانمک باشد که بچه دو ساله‌تان در کنار کابینت راه می‌رود تا شیرینی بردارد،‌اما فقط صبر کنید او 8 ساله شود و بدون پرسیدن از شما به خانه دوستش که چند خیابان آن طرف تر است برود.
چطور این رفتار را متوقف کنیم: چند قانون کوچک وضع کنید و اغلب درباره آنها با کودکتان صحبت کنید (شما باید به او بگویید: تو باید برای شیرینی برداشتن اجازه بگیری،‌چون این یک قانون است). برای مثال اگر کودکتان بدون اجازه تلویزیون را روشن کرد، از او بخواهید ‌آن را خاموش کند و به او بگویید:‌تو باید قبل از روشن کردن تلویزیون از من اجازه بگیری. بلند گفتن این قوانین باعث می‌شود تا کودکتان عمیقا آنها را بفهمد.

 

یک حالت ویژه داشته باشید
چرا نباید از آن چشم‌پوشی کنید: ممکن است در ذهنتان هم نگنجد که کودکتان پشت چشم نازک کند یا حالت صدایش مغرورانه باشد در صورتی که تنها یک بچه است. اما اغلب این نوع رفتار‌ها زمانی آغاز می‌شوند که کودکان خردسال می‌خواهند ادای بچه‌های بزرگتر را در بیاورند تا عکس‌العمل والدین‌شان را ببینند. خیلی از والدین این رفتار‌ها را نادیده می‌گیرند و فکر می‌کنند این مرحله گذرا و موقتی است. اما اگر با آن مقابله نکنید،اما ممکن است تا به خودتان بیایید یک دانش‌آموز کلاس سوم بی‌ادب دارید که هر ساعت را برایتان سخت می‌کند، همراه با دوستانش است و جواب معلم‌ها و بچه‌های بزرگتر از خود را می‌دهد.
چگونه با این رفتار مقابله کنیم: فرزندتان را از رفتارش مطلع کنید. برای مثال به او بگویید: وقتی تو پشت چشم نازک می‌کنی یا این که چشم‌غره می‌روی، به این معنی است که از چیزی که می‌گویم خوشت نمی‌آید. این ایده باعث نمی‌شود فرزندتان احساس بدی پیدا کند اما به او نشان می‌دهد که صدا و نگاهش چه حالتی دارد. اگر این رفتار ادامه پیدا کند، شما می‌توانید جر و بحث را تمام کنید و دور شوید. بگویید: وقتی تو این‌طوری صحبت می‌کنی، گوش‌های من نمی‌شوند.

 

اغراق کردن در حقایق
چرا نباید از آن چشم‌پوشی کنید: ممکن است چیز عجیب و غریبی به نظر نرسد که کودکتان بگوید تختش را خودش مرتب کرده درحالی که تنها روتختی را مرتب کرده، یا حتی وقتی که به دوستش می‌گوید به یک مسافرت خارج از کشور رفته در حالی که او در عمرش سوار هواپیما نشده است،‌اما این خیلی مهم است که با هر نوع بی‌صداقتی او مقابله کنید.
اگر کودکتان بفهمد که دروغ گفتن راه آسانی برای بهتر به نظر رسیدن او است، دیگر به‌طور اتوماتیک‌وار این کار را انجام می‌دهد؛ برای جلوگیری از کار‌هایی که نمی‌خواهد انجام دهد یا پیشگیری از به دردسر افتادن برای کاری که انجام داده است.
چطور این رفتار را متوقف کنیم؟ وقتی فرزندتان دروغ می‌گوید، با او بنشینید و حقیقت را به او بگویید. به این صورت که: «خیلی جالب می‌شود که به مسافرت خارجی برویم و شاید روزی بتوانیم برویم اما تو نباید به دوستت بگویی که به آنجا رفته‌ای وقتی واقعا آنجا نبودی. اجازه دهید بفهمد اگر همیشه راستش را نگوید مردم دیگر حرفش را باور نخواهند کرد. انگیزه‌اش را برای دروغ گفتن پیدا کنید و مطمئن شوید که به هدفش نرسد. برای مثال اگر او گفت دندان‌هایش را مسواک زده در حالی که این کار را انجام نداده است،‌ وادارش کنید برگردد و آنها را مسواک بزند.

 

 

مشكلات رفتاري كودكان

مشكلات رفتاري كودكان

بعضي از والدین عادت‌های بد جزئی كودكشان را نادیده می‌گیرند و تصور می‌کنند این عادت‌ها با بالا رفتن سنشان از بین می‌رود. در حالی که بسیاری از همین رفتار‌های جزئی در صورت عدم مقابله و واکنش به‌موقع و درست والدین، در سنین بالاتر به مشکلات بزرگ رفتاری منجر می‌شوند.

كمك به اصلاح عادات
چرا نباید از آن چشم‌پوشی کنید:

براي كنترل رفتارهاي كودك و مديريت صحيح در خانه، چند قانون کوچک خانگی وضع کنید و اغلب درباره آنها با کودکتان صحبت کنید (شما باید به او بگویید: تو باید برای شیرینی برداشتن اجازه بگیری،‌چون یک قانون است). برای مثال اگر کودکتان بدون اجازه تلویزیون را روشن کرد، از او بخواهید ‌آن را خاموش کند و به او بگویید:‌تو باید قبل از روشن کردن تلویزیون از من اجازه بگیری. بلند گفتن این قوانین باعث می‌شود تا کودک عمیقا آنها را بفهمد.

یک حالت خاص داشته باشید
چشم پوشي كردن از رفتارهاي غير مناسب و بزرگ نمايي رفتار در كودك باعث تغيير رفتار و رعايت نكردن ادب در آينده براي كودك خواهد شد.
چگونه این رفتار را كنترل کنیم: فرزندتان را از رفتارش آگاه کنید. برای مثال به او بگویید: وقتی تو پشت چشم نازک می‌کنی یا چشم‌غره می‌روی، به این معنی است که از چیزی که می‌گویم خوشت نمی‌آید. این ایده باعث نمی‌شود فرزندتان احساس بدی پیدا کند اما به او نشان می‌دهد که صدا و نگاهش چه حالتی دارد. اگر این رفتار ادامه پیدا کند، شما می‌توانید جر و بحث را تمام کنید و دور شوید. بگویید: وقتی تو بد صحبت میکنی گوشهای من حرف هایت را نمیشنود.

اغراق کردن حقیقت
با دروغ گفتن و حرفهاي غيرمعمول حتي اگر كوچك باشند مقابله كنيد. و اين راه كار پيشنهادي است: وقتی فرزندتان دروغ می‌گوید، با او بنشینید و حقیقت را به او بگویید. به این صورت که: «خیلی جالب می‌شود که به مسافرت خارجی برویم و شاید روزی بتوانیم برویم اما تو نباید به دوستت بگویی که به آنجا رفته‌ای وقتی واقعا آنجا نبودی. بگذارید بفهمد اگر همیشه راستش را نگوید مردم دیگر حرفش را باور نخواهند کرد. انگیزه‌اش را برای دروغ گفتن پیدا کنید و مطمئن شوید که به هدفش نرسد. برای مثال اگر او گفت دندان‌هایش را مسواک زده در حالی که این کار را انجام نداده است،‌ وادارش کنید برگردد و دندان هایش را مسواک بزند.