نوشته‌ها

سوالات مادران در مورد تغذيه کودک

سوالات مادران در مورد تغذيه کودک

 

  1. کودک من بسیار فعالیت میکند ، اما غذای زیادی نمی خورد. آیا جایی برای نگرانی دارد یا خیر ؟

تا زمانی که سر حال است و رشد خوبی دارد، جای نگرانی نیست. کودکان نوپا در حدود 15 ماهگی اشتهایشان تا حدی کاهش می یابد. بسیاری از آنها در این مرحله، با وجود اینکه فعالیت بسیاری دارند، خیلی کم غذا می خورند. به نظر می رسد کودکانی که به اندازه کافی آرام و خونسردند، نسبت به کودکان نوپا و فعال مقدار بیشتری غذا می خورند. دقت کنید که کودک خود را با حجم زیادی شیر یا آبمیوه به جای غذا سیر نکند.

 

  1. آیا نوپایی که مقدار کمی غذا می خورد، کم حال و کم انرژی نمیشود؟

به طور تعجب آوری نوپایایان با تغذیه به مقدار کم به زندگی و رشد خود ادامه می دهند. به هر حال بهتر است برای آنها رژیم غذایی سالم و متنوعی را در نظر بگیریم. کمبود آهن مهمترین مشکلی است که در این سن نوپایان با آن مواجهند.

  1. کودک از خوردن وعده های غذای اصلی خودداری می کند و در عوض بیشتر مابین وعده های غذایی اصلی چیزی می خورد، چه باید کرد؟

در وعده های غذای اصلی کودک غذاهای مشابه با میان وعده هایی که دوست دارد، به او بدهید. به عنوان مثال، چنانچه او در ساعت 11 صبح چند عدد بیسکویت می خورد و ساعت 1 بعد از ظهر دوست دارد مقداری ماست بخورد، می توانید در ساعت 11:30 چند عدد بیسکویت و ماست را مخلوط کنید و به عنوان ناهار به او بدهید.

  1. کودکم از خوردن اکثر غذاها امتناع می کند، در این شرایط چه باید کرد؟

این مساله طبیعی بوده، بخصوص اگر اغلب یک نوع غذا برایش تهیه کنید. سعی کنید انواع مختلفی از غذاها را برای او تهیه آماده کنید. ممکن است کودک بسیار عطش داشته باشد؛ در اینصورت یک لیوان آب یا آبمیوه به او بنوشانید، اما به مقدار زیادتر به او مایعات ندهید تا حجم معده اش را پر نکند. چنانچه کودک همیشه از خوردن یک نوع غذای خاص امتناع می کند، آن را از رژیم غذایی او کنار بگذارید. شاید در آینده به آن غذا علاقمند شود، اما اگر او را مجبور به خوردن آن غذا بکنید، ممکن است برای مدت طولانی از آن متنفر گردد.

  1. چگونه می توان کودک را از خوردن تنقلات باز داشت؟

تنقلات را در دسترس وی قرار ندهید، هنگامی که او به واقع گرسنه شد، وعده غذایی اش را به او بدهید. برخی از نوپایان اشتهای بسیار زیادی دارند و علاوه بر سه وعده اصلی، به مقداری میان وعده غذایی هم نیاز دارند.

  1. آیا می توانم به کودکم برای رفع تشنگی شیر گاو بنوشانم؟

از سن 12 ماهگی می توان شیر گاو را جایگزین نوشیدنی اصلی او کرد.

 

  1. چه نوع از میان وعده های غذایی را به نوپایم می توانم بدهم؟

میوه های تازه، پنیر، ماست، شیر، سرلاک، تخم مرغ آب پز، نانهای فانتزی و سبزیهای خام، میان وعده های پيشنهادي هستند.

 

  1. کودک من بسیار آهسته غذا می خورد،چه ار باید کنم تا او کمی تندتر غذایش را بخورد؟

متاسفانه خیر، باید به او اجازه بدهید تا هر زمان که می خواهد بخورد و وقتی کاملا سیر شد، می توانید بشقاب غذایش را بردارید.

  1. آیا می توانم هنوز هم به نوپایم از شیر خودم بدهم؟

بله، اما او به سه وعده غذای اصلی هم نیاز دارد و شیر مادر منبع اصلی تغذیه او نخواهد بود. در این زمان، میزان مکیدن پستان مادر توسط  نوپا کاهش می یابد.

 

غذاهای مورد نياز برای کودکان زیر 3سال

غذاهای مورد نياز برای کودکان زیر 3سال

در سن 12 تا 24 ماهگيمی تواند قاشق را در دست بگیرد و با آن غذا میل کند.

انواع غذاهای مجاز برای کودک

  • شیر
    •    لبنیات همچون پنیر نرم و پاستوریزه، ماست پرچرب
    •    غذایی که سایر اعضای خانواده میل می کنند (برنج، گندم، جو، جودوسر و حبوبات)
    •    پروتئین: تخم مرغ، گوشت بی چربی، ماهی بدون تیغ، توفو، لوبیا، کره بادام زمینی
    •    میوه: طالبی، زردآلو، گریپ فروت
    •    سبزیجات: بروکلی و گل کلم پخته شده
    •    غلات (نان گندم، پاستا، برنج)
    •    انواع مرکبات و آب آنها
    •    عسل طبيعي نیز می توان به کودک داد.

میزان تغذیه در هر روز

  • 2 لیوان لبنیات (یک لیوان شیر یا ماست، 40 گرم پنیر محلی یا 55 گرم پنیر پاستوریزه )
    •    85 گرم غلات (1/4 پیمانه برنج یا پاستا، یک قرص نان و 1/3 غلات سرد)
    •    یک پیمانه میوه (تازه، منجمد، کمپوت یا آب میوه های 100 درصد طبیعی). بهتر است خود میوه را به کودک بدهید نه آب را.
    •    یک پیمانه سبزیجات (سبزیجات را بسیار ریز خرد کنید و بپزید تا کاملا نرم شوند که خدایی ناکرده موجب خفگی نشود)
    •    55 گرم پروتئین (30 گرم گوشت، 1/3 نصف سینه مرغ، 1/4  کنسرو تن ماهی، 1/4  پیمانه لوبیای پخته و نرم شده یا یک عد تخم مرغ )

در سن 24 تا 36 ماهگي

  • خودش به طور مستقل غذا می خورد.
    •    تمایل دارد غذایش را خودش انتخاب کند.

غذاهای مجاز برای کودکان:

  • شیر کم چرب (پس از دو سالگی ميتوان شیرهای کم چرب یا بدون چربی به کودک داد. البته می توانید این مساله را با پزشک خود نیز در میان بگذارید.)
    •    لبنیات دیگر همچون پنیر نرم و پاستوریزه، ماست کم چرب و پودینگ
    •    غلات سرشار از آهن (برنج، جودوسر، گندم، جو و غلات مخلوط)
    •    غلات (نان گندم، کراکر، دونات، چوب شور، نان برنجی، پاستا، برنج)
    •    میوه های تازه و کمپوت ميوه طبيعي
    •    میوه های خشک، آنها را در آب خیس کنید تا نرم شود (سیب، زردآلو، هلو، گلابی، خرما و آلو)
    •    سبزیجات پخته و خرد شده
    •    پروتئین: تخم مرغ، گوشت لخم، ماهی بدون تیغ، توفو، لوبیا، کره بادام زمینی
    •    غذاهای کومبو همچون ماکارونی و خوراکی های آبدار
    •    آب میوه طبيعي و سبزیجات

میزان غذاي روزانه

غذای کودک پس از 2 سالگي حدود یک چهارم اندازه غذایی است که بزرگسال می خورد.

  • 2 لیوان لبنیات (یک لیوان شیر یا ماست، 40 گرم پنیر محلی یا 55 گرم پنیر پاستوریزه)
    •    115 تا 140 گرم غلات (1/4 پیمانه برنج یا پاستا پخته شده، یک قرص نان و 1/3 غلات)
    •    یک تا 1.5 پیمانه میوه (تازه، منجمد، کمپوت، خشک یا آب میوه های 100 درصد طبیعی). بهتر است خود میوه را به کودک بدهید نه آب را.
    •    1.5 پیمانه سبزیجات
    •    85 تا 115 گرم پروتئین (30 گرم گوشت، مرغ یا ماهی،1/4 پیمانه لوبیای پخته و نرم شده یا یک عد تخم مرغ )

شاید متوجه شوید کودک کمتر از قبل غذا می خورد اما نگران نشوید، این مساله در این سن نرمال است. اگر نگران هستید که آیا کودک کالری کافی دریافت می کند، از این راهنما استفاده کنید. آکادمی پزشکی کودکان در آمریکا توصیه می کند کودکان در این سن باید روزانه 40 کالری برای هر اینچ (2.5 سانتی متر) در قد خود دریافت کند.

نكته: اگر خود پدر و مادر گیاهخوار هستند، باید به فرزند خود همه مواد غذایی موردنیازش را بدهند.

نكته: بهترین منبع فیبر حبوبات، غلات، نان های گندم، تخمه آفتابگردان و آووکادو هستند.

ویتامین  B12: گیاهخواران این ویتامین را از طریق سبزیجات، تخم مرغ، سویا و دیگر مواد جایگزین گوشت تامین می کنند.
فواید ویتامین  D: نوزادانی که هنوز شیر مادر می خورند باید 400 IU مکمل های غذایی بیشتر به آنها برسد. پس از یک سالگی نیز باید با شیر گاو یا شیر سویا تغذیه شوند.

آهن: قرص های مکمل غذایی و غلات سرشار از آهن هستند

کلسیم: فرزندان گیاهخواران اصولا به غذاها، نوشیدنی ها یا مکمل های سرشار از کلسیم نیاز دارند.

فیبر: بهترین منبع فیبر حبوبات، غلات، نان های گندم، تخمه آتابگردان و آووکادو هستند

پروتئین: گیاهخواران پروتئین موردنیاز بدن را از طریق غلات، حبوبات، ماست، تخم مرغ و شیر سویا تامین می کنند.

 

 

 

شب ادراري

 

شب ادراري

 

یکی از مشکلات بسیاری از افراد، خصوصا کودکان است. پس اگر فرزند شما هنوز هم با وجود بزرگ شدن گاها رختخواب خود را خیس می‌کند، نگران نباشید. شب ادراری امری ناخودآگاه است و فرد بر آن اراده‌ای ندارد. در واقع این مشکل زمانی بروز می‌کند که مثانه فرد در طول خواب آنقدر پر می‌شود که ظرفیت آن تکمیل شده و ادرار اضافی را به شکلی غیر‌ارادی خارج می‌کند.

البته حس پر بودن مثانه آنقدر زیاد نیست که فرد را از خواب بیدار کند تا ادرار را دفع کند.

دلایل شب ادراری : ميتوان به وجود اختلال در هورمون‌های بدن، مشکل مثانه، ناآرامی هنگام خواب، مصرف دارویی خاص، مشکلات روانی و یا ژنتیک اشاره کرد، اما یکی از مهم ترین عوامل تاثیر گذار دیگر تغذیه است. برخی مواد غذایی هستند که بهتر است آنها را در طول شب و چند ساعت پیش از خواب مصرف نکرد.

والدین چند ساعت پیش از خواب به فرزند خود اجازه نوشیدن شیر یا سایر لبنیات را ندهند. طبق تحقیقاتی که توسط موسسات پزشکی صورت گرفته ثابت شده است که رابطه‌ای قوی میان مصرف شیر و مواد لبنی پیش از خواب و شب ادراری وجود دارد. در واقع کودکانی که پیش از خواب شیر یا ماده لبنی دیگری مصرف می‌کنند، بیشتر در معرض شب ادراری قرار دارند.

کافئین و شكلات اثرات آنها:  همانطور كه میدانید کافئین ماده‌ای ادرار آور است و غذاها و نوشیدنی‌هایی که حاوی کافئین هستند تولید ادرار را افزایش می‌دهند. پس بهتر است که انتهای شب ، از مصرف هر ماده غذایی کافئین‌دار خودداری شود.

شکلات نیز حاوی کافئین است. به همین دلیل هم در افزایش ادرار موثر است، اما باید بدانید که میزان کافئین در همه شکلات‌ها یکسان نیست. معمولا بر روی بسته‌های شکلات یا نوشیدنی‌های شکلاتی میزان کافئین موجود در آن درج شده است. به همین دلیل هم توصیه می‌شود پیش از مصرف شکلات و سایر محصولات وابسته به آن، حتما اطلاعات مندرج بر آن را بخوانید.

مصرف مواد غذایی خاص: هر انسانی دارای خصوصیاتی فیزیکی خاصی است و بدن او نسبت به هر غذایی واکنش متفاوتی نشان می‌دهد. ممکن است فرزند شما نیز به غذاهای خاصی حساس باشد و مصرف آن مواد غذایی منجر به شب ادراری او شود. برای اینکه بهتر بتوانید غذاهایی که فرزندتان به آنها حساس است را بشناسید، بهتر است تا چندین روز هر ماده غذایی که فرزندتان می‌خورد را در دفترچه‌ای یادداشت کنید. هرگاه فرزندتان در طول شب دچار شب ادراری شد، به آن دفترچه مراجعه کنید و ببینید در طول آن روز کودک چه ماده غذایی را بیشتر یا پیش از خواب مصرف کرده است. برخی از مواد غذایی که ممکن است کودکان به آن واکنش نشان دهند ممکن است ذرت، تخم مرغ، گندم و سویا  باشد.

غذاهای مورد نياز برای کودکان زیر 3سال

غذاهای مورد نياز برای کودکان زیر 3سال

در سن 12 تا 24 ماهگيمی تواند قاشق را در دست بگیرد و با آن غذا میل کند.

انواع غذاهای مجاز برای کودک

  • شیر
    •    لبنیات همچون پنیر نرم و پاستوریزه، ماست پرچرب
    •    غذایی که سایر اعضای خانواده میل می کنند (برنج، گندم، جو، جودوسر و حبوبات)
    •    پروتئین: تخم مرغ، گوشت بی چربی، ماهی بدون تیغ، توفو، لوبیا، کره بادام زمینی
    •    میوه: طالبی، زردآلو، گریپ فروت
    •    سبزیجات: بروکلی و گل کلم پخته شده
    •    غلات (نان گندم، پاستا، برنج)
    •    انواع مرکبات و آب آنها
    •    عسل طبيعي نیز می توان به کودک داد.

میزان تغذیه در هر روز

  • 2 لیوان لبنیات (یک لیوان شیر یا ماست، 40 گرم پنیر محلی یا 55 گرم پنیر پاستوریزه )
    •    85 گرم غلات (1/4 پیمانه برنج یا پاستا، یک قرص نان و 1/3 غلات سرد)
    •    یک پیمانه میوه (تازه، منجمد، کمپوت یا آب میوه های 100 درصد طبیعی). بهتر است خود میوه را به کودک بدهید نه آب را.
    •    یک پیمانه سبزیجات (سبزیجات را بسیار ریز خرد کنید و بپزید تا کاملا نرم شوند که خدایی ناکرده موجب خفگی نشود)
    •    55 گرم پروتئین (30 گرم گوشت، 1/3 نصف سینه مرغ، 1/4  کنسرو تن ماهی، 1/4  پیمانه لوبیای پخته و نرم شده یا یک عد تخم مرغ )

در سن 24 تا 36 ماهگي

  • خودش به طور مستقل غذا می خورد.
    •    تمایل دارد غذایش را خودش انتخاب کند.

غذاهای مجاز برای کودکان:

  • شیر کم چرب (پس از دو سالگی ميتوان شیرهای کم چرب یا بدون چربی به کودک داد. البته می توانید این مساله را با پزشک خود نیز در میان بگذارید.)
    •    لبنیات دیگر همچون پنیر نرم و پاستوریزه، ماست کم چرب و پودینگ
    •    غلات سرشار از آهن (برنج، جودوسر، گندم، جو و غلات مخلوط)
    •    غلات (نان گندم، کراکر، دونات، چوب شور، نان برنجی، پاستا، برنج)
    •    میوه های تازه و کمپوت ميوه طبيعي
    •    میوه های خشک، آنها را در آب خیس کنید تا نرم شود (سیب، زردآلو، هلو، گلابی، خرما و آلو)
    •    سبزیجات پخته و خرد شده
    •    پروتئین: تخم مرغ، گوشت لخم، ماهی بدون تیغ، توفو، لوبیا، کره بادام زمینی
    •    غذاهای کومبو همچون ماکارونی و خوراکی های آبدار
    •    آب میوه طبيعي و سبزیجات

میزان غذاي روزانه

غذای کودک پس از 2 سالگي حدود یک چهارم اندازه غذایی است که بزرگسال می خورد.

  • 2 لیوان لبنیات (یک لیوان شیر یا ماست، 40 گرم پنیر محلی یا 55 گرم پنیر پاستوریزه)
    •    115 تا 140 گرم غلات (1/4 پیمانه برنج یا پاستا پخته شده، یک قرص نان و 1/3 غلات)
    •    یک تا 1.5 پیمانه میوه (تازه، منجمد، کمپوت، خشک یا آب میوه های 100 درصد طبیعی). بهتر است خود میوه را به کودک بدهید نه آب را.
    •    1.5 پیمانه سبزیجات
    •    85 تا 115 گرم پروتئین (30 گرم گوشت، مرغ یا ماهی،1/4 پیمانه لوبیای پخته و نرم شده یا یک عد تخم مرغ )

شاید متوجه شوید کودک کمتر از قبل غذا می خورد اما نگران نشوید، این مساله در این سن نرمال است. اگر نگران هستید که آیا کودک کالری کافی دریافت می کند، از این راهنما استفاده کنید. آکادمی پزشکی کودکان در آمریکا توصیه می کند کودکان در این سن باید روزانه 40 کالری برای هر اینچ (2.5 سانتی متر) در قد خود دریافت کند.

نكته: اگر خود پدر و مادر گیاهخوار هستند، باید به فرزند خود همه مواد غذایی موردنیازش را بدهند.

نكته: بهترین منبع فیبر حبوبات، غلات، نان های گندم، تخمه آفتابگردان و آووکادو هستند.

ویتامین  B12: گیاهخواران این ویتامین را از طریق سبزیجات، تخم مرغ، سویا و دیگر مواد جایگزین گوشت تامین می کنند.
فواید ویتامین  D: نوزادانی که هنوز شیر مادر می خورند باید 400 IU مکمل های غذایی بیشتر به آنها برسد. پس از یک سالگی نیز باید با شیر گاو یا شیر سویا تغذیه شوند.

آهن: قرص های مکمل غذایی و غلات سرشار از آهن هستند

کلسیم: فرزندان گیاهخواران اصولا به غذاها، نوشیدنی ها یا مکمل های سرشار از کلسیم نیاز دارند.

فیبر: بهترین منبع فیبر حبوبات، غلات، نان های گندم، تخمه آتابگردان و آووکادو هستند

پروتئین: گیاهخواران پروتئین موردنیاز بدن را از طریق غلات، حبوبات، ماست، تخم مرغ و شیر سویا تامین می کنند.

 

 

 

عوامل پوسيدگي دندان در كودكان

عوامل پوسيدگي دندان در كودكان

يكي از مهم‌ترين عوامل پوسيدگي دندان در كودكان اشتباهات والدين آن‌هاست.

خميردندان‌هاي معمولي

بر‌خلاف باور بسياري از والدين، خميردندان‌هاي معمولي نمي‌توانند به خوبي از دندان‌هاي كودكان محافظت كنند. دليل اين موضوع هم كاملا مشخص بخش زيادي از خميردندان را بلعيده و به اين ترتيب دچار فلوروسيس شوند. در سال‌هاي اوليه زندگي كودكان كه دندان‌ها در حال شكل‌گيري هستند، وارد‌شدن بيش‌از‌اندازه فلورايد به داخل بدن مي‌تواند باعث لكه‌دار شدن و ناهمواري سطح دندان‌ها شود كه از آن با‌ عنوان فلوروسيس ياد مي‌شود. البته تا قبل از 6 سالگي خطر خوردن خميردندان توسط كودكان وجود دارد اما اگر در اين دوران شما از مقدار بسيار كم از خميردندان‌هايي استفاده كنيد كه فلورايد زيادي دارند، تا حد زيادي اين مشكل برطرف خواهد شد به هر حال براي كودكاني كه در معرض خطر پوسيدگي دندان‌ هستند، فوايد استفاده از خميردندان‌هاي حاوي فلورايد بالا به مراتب بيشتر از مضرات احتمالي آن است.

  نقش بازي‌هاي كامپيوتري در پوسیدگی دندان

نتايج مطالعات كارشناسان نشان مي‌دهد، كودكاني كه بيش از اندازه بازي‌هاي كامپيوتري انجام مي‌دهند 2برابر كودكان ديگر دچار پوسيدگي دندان مي‌شوند. زماني كه كودكان مشغول اين بازي‌ها مي‌شوند بيش‌از اندازه خوراكي‌هاي شيرين مي‌خورند و كنترلي روي ميزان غذا خوردن خود ندارند. توجه بيش‌‌از‌اندازه به اين بازي‌ها هم‌چنين باعث مي‌شود، كودكان نسبت به بهداشت دهان خود توجه كمتري داشته باشند و مسواك‌زدن را فراموش كنند.

 نكته: با نزديك‌شدن به ساعت‌هاي پاياني شب بايد تغذيه كودكان با استفاده از مواد شيرين متوقف شده يا به حداقل برسد، زيرا ترشح بزاق دهان هنگام خواب كاهش مي‌يابد و مواد شيرين مدت بيشتري روي دندان‌ها باقي مي‌ماند.

  ميوها:

هميشه به والدين توصيه مي‌شود، هر روز در 5 نوبت به فرزندان خود تكه‌هاي ميوه بدهند اما اين كار مي‌تواند در دراز مدت باعث پوسيدگي دندان‌ها شود.درصد زيادي از ميوه‌ها و آبميوه‌ها باعث اسيدي شدن محيط دندان مي‌شود كه اين عامل باعث تخريب ميناي دندان مي‌شود.با اين كه ميوه‌ها مقادير زيادي از ويتامين‌ها را داشته و اهميت زيادي براي سلامت بدن دارند اما مقدار قندهاي طبيعي هم در آن‌ها بسيار بالاست كه پوسيدگي دندان‌ها را اجتناب‌ناپذير مي‌سازد.  بهتر است به جاي آبميوه‌ها از خود ميوه استفاده كرد. آبميوه‌ها دندان را بيشتر در معرض قند طبيعي موجود در ميوه قرار مي‌دهند و به اين ترتيب احتمال پوسيدگي را بيشتر مي‌كنند. هم‌چنين بهتراست آبميوه را به سرعت و به يك‌باره نوشيد. هر چقدر نوشيدن يك آبميوه با زمان بيشتري همراه باشد، به همان‌اندازه احتمال پوسيدگي بيشتر مي‌شود. كارشناسان توصيه مي‌كنند، كودكان درست مانند گذشته به‌مصرف ميوه ادامه دهند اما بهتر است بلافاصله بعد از خوردن ميوه‌ها آب بنوشند تا اسيد موجود در دهان شسته شود. هم‌چنين بهتر است بعد از مصرف ميوه يك ماده حاوي كلسيم مانند پنير خورده شود تا اثر اسيدي دهان را خنثي كند.

 تاثيرات نوشيدني‌هاي شيرين و نوشابه‌ها:

يكي از مهم‌ترين عوامل شيوع بيش از حد پوسيدگي دندان در بين كودكان رواج استفاده از نوشابه‌هاي مختلف، آبميوه‌هاي صنعتي و نوشيدني‌هاي شيرين است. بيش‌از دو‌سوم افراد بين 4 تا 18سال دچار پوسيدگي دندان هستند كه اين موضوع مي‌تواند در آينده هزينه‌هاي سنگيني را براي درمان به خانواده آن‌ها وارد كند.آمارها نشان مي‌دهد، يك‌پنجم كودكان در هفته بيش از 10بطري از انواع مختلف نوشابه‌ها و نوشيدني‌هاي صنعتي مصرف مي‌كنند. اسيد موجود در اين محصولات به سطح دندان حمله كرده و ميناي دندان را در خود حل مي‌كند.

  دندان‌هاي خراب مادران:

پوسيدگي دندان هم مي‌تواند مانند بيماري‌هاي مسري منتقل شود.پوسيدگي دنداني يك بيماري عفوني و قابل سرايت است و بيشترين انتقال آن هم از مادر به فرزند اتفاق مي‌افتد. صرف نظر از اين‌كه چه ماده غذايي مي خوريد، پوسيدگي دندان‌ها بدون وجود باكتري‌ها به وجود نمي‌آيد. اين ميكروب‌ها و جرم‌ها مي‌توانند از دهان شخصي به دهان افراد ديگري از راه‌هاي مختلف مانند استفاده از غذاهايي كه به‌صورت مشترك خورده مي‌شوند ‌يا ظروفي كه به‌صورت مشترك استفاده شوند منتقل شود. به‌علت ارتباط نزديك بين مادر و فرزند بخشي از اين باكتري‌ها از طريق مادر به فرزند انتقال پيدا مي‌كند.

نكته: يكي از بهترين راه‌هاي پيشگيري از پوسيدگي‌هاي كودكان كنترل پوسيدگي‌هاي مادر و كاهش سطح ميكروبي دهان آن‌هاست و بهتر است اين كار قبل از تولد فرزندان صورت بگيرد.

ديرشروع‌كردن مسواك زدن:

تقريبا همه مادران مي‌دانند كه بعد از رشد دندان‌هاي شيري در نوزادشان بايد مسواك‌زدن را شروع كنند اما مادران نبايد منتظر رشد دندان‌هاي شيري شوند و از همان ماه‌هاي اول تميز كردن لثه‌ها را آغاز كنند.
لثه‌هاي كودكان حتي در صورتي كه فاقد دندان هستند تميز شود تا از رشد باكتري‌هاي مخرب دندان در آن‌ها جلوگيري به عمل بيايد.
پوسيدگي دندان درست مانند بسياري از بيماري‌هاي ديگر در نتيجه تجمع باكتري‌ها در بدن به وجود مي‌آيد و هر چه مراقبت از لثه‌ها از سن پايين‌تري آغاز شود به‌همان اندازه شانس سالم ماندن دندان‌ها بعد از رشد بيشتر مي‌شود.
هم‌چنين والدين بهتر است براي تغذيه نوزادان و كودكان خود از غذاها و نوشيدني‌هايي استفاده كنند كه مقادير پايين شكر را دارند. البته اين يافته‌ها چندان در مورد كودكاني كه به طور اختصاصي با شير مادر تغذيه شده‌اند. شير مادر آنتي‌بادي و آنتي‌اكسيدان‌هايي دارد كه به‌خوبي وظيفه محافظت از دندان‌ها را انجام مي‌دهد، اين در حالي است كه شير خشك نه تنها اين خاصيت را ندارد بلكه مقادير زيادي شكر دارد كه منجر به پوسيدگي دندان‌ها مي‌شود.
بهتر است از دادن آبميوه به كودكان در شيشه‌هاي شير اجتناب كرد و به جاي آن اين نوشيدني را با قاشق‌هاي كوچك در گلوي كودكان ريخت تا تماس نوشيدني‌ها با سطح دندان به كمترين ميزان برسد.

تاثير مسواك زدن بلافاصله بعد از خوردن غذا:
مسواك زدن كودكان بلافاصله بعد از غذا خوردن باعث آسيب‌رساندن به دندان‌هاي آن‌ها مي‌شود.
اسيد موجود در غذا و نوشيدني‌ها باعث نرم‌شدن ميناي دندان مي‌شود. بنابراين استفاده از‌مسواك بلافاصله بعد از صرف وعده‌هاي غذايي مي‌تواند باعث خراشيده شدن سطح دندان و خرابي آن شود. مصرف موادي كه اسيد بالا دارد مانند آبميوه و بعضي از انواع سس‌‌ها مي‌تواند بيشتر از حد معمول ميزان اسيدي شدن محيط دهان را بعد از مصرف غذا افزايش دهد. براساس آمار نزديك به 53درصد از كودكان 5‌ساله در اثر همين اشتباه دچار خرابي دندان شده‌اند

 

عفونت مجراي ادراري

 

عفونت مجراي ادراري

عفونت مجراي ادراري ، عفونت مثانه و گاهي اوقات كليه ها مي باشد. اگر مثانه عفونتي شود به آن سيستيت و اگر كليه ها دچار عفونت شوند پيلو نفريت مي گويند.
علائم :
1.  درد در هنگام دفع ادرار
2. نياز فوري به دفع
3.  تكرر ادرار( دفع ادرار بيش از يك بار در هر سه ساعت)
4.  خيس كردن خود چه در روز و چه در شب
5.  دفع ادرار به صورت قطره قطره
6.  بوي بد ادرار
7.  تب
8. دل درد(به خصوص در پايين شكم)
9.  حالت تهوع

علت عفونت :
– عفونت هاي مجراي ادراري توسط باكتري ها ايجاد مي شوند. باكتري ها از طريق پيشابراه وارد مثانه مي شوند.
– معمولا پيشابراه محافظت شده است اما اگر منفذ پيشابراه(يا ناحيه تناسلي در دختران) خراش بردارد باكتري ها مي توانند در آنجا رشد مي كنند.
–  خشك كردن با بي دقتي پس از دفع(اجابت مزاج) همچنين ممكن است علت خراش باشد.
–  يك علت نادر در عفونت هاي مجراي ادراري انسداد مجراي ادراري است كه سبب تخليه نا كامل مثانه ميشود.

طول مدت عفونت
با درمان تب فرزند شما بايد پايين بيايد و علائم بايستي 48 ساعت پس از شروع آنتي بيوتيك بهتر شوند.
شانس مبتلا شدن به عفونت هاي مجراي ادراري وجود دارد. توصيه اي راجع به پيشگيري از عفونت هاي مجاري ادراري به منظور كاهش ريسك ابتلاي فرزندتان مطالعه كنيد.

چگونگی مراقبت
آنتي بيوتيك هاي تجويز شده توسط پزشك را طبق دستور داده شده به اين صورت كه چند بار در روز در طي ساعت هاي بيداري به مدت چند روز به فرزند خود بدهيد. اين دارو باكتري هايي را كه باعث عفونت مجاري ادراري مي شوند خواهد كشت. اگر اين دارو مايع باشد در داخل يخچال نگه داري كنيد و قبل از استفاده آن را خوب تكان دهيد و همچنين ازقاشق مدرج براي اطمينان از مقداري كه به كودكتان مي خواهيد بدهيد استفاده كنيد سعي كنيد هيچ وعده دارويي را فراموش نكنيد.
دارو را تا زماني كه تمام قرص ها به پايان مي رسد و يا بطري شربت خالي مي شود بدهيد.
آنتي بيوتيك ها را تا 10روز كامل ادامه دهيد حتي اگر چه فرزند شما احساس بهتري پس از چند روز كند تا اين كه با اين كار از عود مجدد عفونت جلوگيري شود.
نكته: مايعات فراوان: كودكتان رابه مصرف مايعات فراوان به منظور دفع عفونت تشويق كنيد.
تب و تسكين درد: استامينوفن يا ايبوپروفن در زمان دفع ادرار دردناك يا تب بالاي 39درجه به كودكتان بدهيد.
پيگيري پزشكي: 2 روز پس از شروع مصرف آنتي بيوتيك ها به پزشك مراجعه كنيد
دستورالعمل هاي جمع آوري نمونه تميز وسط ادرار در خانه:
اگر از شما خواسته شود كه يك نمونه ادرار به آزمايشگاه ببريد سعي كنيد كه ادرار فرزندتان را زماني كه اولين بار در صبح ادرار مي كند جمع آوري كنيد.
ناحيه واژن را چندين بار با گلوله هايي از جنس كتان(نخ) و آب گرم بشوييد.
فرزند شما سپس بايد روي صندلي توالت بنشيند طوري كه پاهايش ازهم فاصله بگيرد آنقدر كه لبيا ها(پوست در اطراف واژن) با هم در تماس نباشند.
پس از اينكه او شروع به ادرار كردن كرد، ظرف تميز را به طور مستقيم در خط جريان ادرار قرار دهيد و سپس آن را پس از اينكه شما مقداري از ادرار را جمع آوري كرديد تا قبل از پايان يافتن ادرار برداريد. اولين و آخرين قطره هاي ادرار كه از مثانه خارج مي شوند ممكن آلوده به باكتري هاي پوست به جاي باكتري هاي مجراي ادراري باشند.
ادرار را در يخچال نگه داري كنيد تا زماني كه آن را به مطب پزشك ببريد.(حداقل 12 ساعت قابل نگهداري است)
سعي كنيد آن را سرد و خنك نگه داريد موقعي كه آن را به مطب مي بريد(آن را در كيسه پلاستيكي محتواي مقداري يخ قرار دهيد.)
پيشگيري از عفونت مجراي ادراري

زماني كه فرزند شما حمام مي كند ناحيه ژنيتال او را با آب بشوييد نه صابون.
از حمام حباب قبل از بلوغ استفاده نكنيد،اين كار بسيار آزاردهنده است شامپو وديگر صابون ها را داخل آب حمام قرار ندهيد.
زمان حمام كردن را كمتر از 15 دقيقه كنيد وفرزند شما بايستي پس از حمام كردن ادرار كند.
به دخترتان آموزش بدهيد كه خودش را از جلو به عقب خشك كند به خصوص پس از اجابت مزاج.
سعي كنيد كه فرزندتان دچار يبوست نشود.
بهتر است  فرزندتان هر روز مايعات كافي بنوشد تا اينكه رنگ ادرارش را شفاف نگه دارد.
تشويق كنيد فرزندتان حداقل هر 3 تا 4 ساعت در طول روز ادرار كند.
دخترتان بايد زير شلواري هاي نخي گشاد بپوشد.
با تربيت صحيح به فرزندتان كمك كنيد كه مثانه اش را به آرامي وكامل خالي كند.

چه موقع به پزشك مرجعه کنم؟
فوري اطلاع دهيد اگر:
فرزند شما كمر درد داشت.
فرزند شما بيماري اش تشديد پيدا كرد.
تماس بگيريد در ساعت هاي اداري اگر:
تب يا دفع ادرار دردناك فرزند شما بيشتر از 48 ساعت پس از شروع به مصرف آنتي بيوتيك طول بكشد.
يا شما سؤال هاي ديگري داشته باشيد.

 

عفونت مجاری ادراری در کودکان

عفونت مجاری ادراری در کودکان

تعريف: عفونت مجاری ادراری به معنی عفونت مثانه ، حالب ، و ساير قسمت های سيستم ادراری مثل لگنچه کليوی می باشد.

نكات:

  1. شيوع اين بيماری به طور قابل ملاحظه ای با سن و جنس ارتباط دارد .
  2. UTIدر نوزادان ختنه نشده شايعتر است ، ولی بعد از دوره نورادی در دختران شيوع بيشتری دارد.
  3. 2/5 درصد دختران در گروه سنی 11-7 سال مبتلا به اين بيماری می شوند . UTIدر اين سنين درپسران کاملا” نادر است.
  4. 50% احتمال عود مجدد در دختران وجود دارد .
  5. راه رسيدن باکتری به مجاری ادراری در دوره نوزادی جريان خون و در ساير سنين از راه صعود از پيشابراه ( مجرای خارجی ادرار ) به طرف بالا می باشد.
  6. تشخيص ودرمان صحيح وکامل آن به ويژه درکودکان زير 3 سال از اهميت زيادی برخوردار است ، زيرا تشخيص آن مشکل بوده و خطر ابتلا و درگيری کليه و نارسايي آن زياد است .
  7. دخترها بيشتر از پسرها به عفونت ادراری مبتلا ميشوند زيرا پيشابراه در دختران کوتاه تر و ميکروبها راحت تر به داخل مثانه راه می يابند.

عوامل ایجاد کننده:

شایعترین ارگانیسم­ها عبارتند از: اشرشيا کولی (E.coli)، کلبسيلا، پروتئوس، استافيلوکوک، ويروس ها

عوامل زمینه ساز :

1- تاخير در ختنه نوزاد

2-تخليه ناکافی مثانه

3- ريفلاکس (پس زدن ) ادرار از مثانه به طرف بالا به دليل اختلالات آناتوميکی يا التهاب مثانه.

4-مصرف برخی از داروها

علائم شايع:

1- در شيرخوار: تب، کاهش وزن، عدم وزن گيری، تهوع، استفراغ، اسهال و زردی.

2- در کودکان بزرگتر: تکرر ادرار، سوزش و درد در حين ادرار کردن، دل درد، بی اختياری ادراری، شب ادراری بدون سابقه فاميلی، ادرار بدبو.

3- در صورت در گيری مجاری فوقانی ادراری: علاوه بر علائم گفته شده در صورت درگيری مجاری فوقانی ادراری علائم زير نيز ديده می شود : تب و لرز، درد پهلوها، هماچوری (وجود خون درادرار)

با مشاهده علائمی همچون تب و يا جيغ کشيدن بچه به هنگام ادرار کردن (اگر نوزاد می باشد ) و بيقراری حتما” شک در عفونت ادراری کرده و فورا” به پزشک مراجعه نماييد.

تشخيص:

1- کشت ادرار، با استفاده از روش های مختلف از جمله کيسه ادراری، سونداژ و نمونه وسط ادرار

2- تجزيه ادرار ،يعنی بررسی وجود باکتری در ادرار ، وجود گلبول سفيد در ادرار و …

3- استفاده ازروش های تشخيصی نظير : سونوگرافی کليه و مجاری ادراری و سی تی اسکن کليه و پيلوگرافی وريدی .

درمان:

درمان بيماری با آنتی بيوتيکهای مناسب انجام می شود . نوع آنتی بيوتيک بر اساس نتيجه و پاسخ کشت ادرار است.

توصيه­های بهداشتی:

1) طول دوره درمان را کامل کنيد .

2) 1 تا 2 هفته بعد از اتمام داروها مجددا نمونه ادرار جهت کشت گرفته شود تا از درمان کامل عفونت اطمينان حاصل کنيد

3) کودک را به مصرف زياد مايعات مثل آب ، چای کمرنگ ، آب سيب و مايعات ديگر تشويق کنيد تا عفونت دفع شود .

4) اجازه ندهيد فرزندتان ادرار خود را به مدت طولانی نگه دارد و يا آن را کاملا تخليه نکند .

5) تا حد امکان از پوشيدن لباس های تنگ و چسبان و يا پلاستيکی به کودک خودداری نماييد . لباس نخی ترجيح داده می شود زيرا کمتر رطوبت را به خود نگه می دارد .

6) لباس های کودک را با لباس ديگری که آلودگی بيشتری دارند نشوييد .

7) قبل از تعويض پوشک و يا شستن محل ادرار و مدفوع کودکتان ، حتما دست های خود را بشوييد .

8) هميشه در هنگام شستن فرزندتان ابتدا محل ادرار و سپس محل مدفوع او را بشوييد . اين کار مانع انتقال ميکروب های روده به مجرای ادرار کودک می شود .

9) از يبوست کودکتان پيشگيری کنيد، زيرا احتمال عفونت ادراری بالا می­رود.

10) در صورت عود های مکرر عفونت ادراری ، با پزشک متخصص بيماری های کليوی کودکان مشورت کنيد ،تا شناسايي علت بيماری ،از پيگيری آن دست برنداريد.

 

بيماريها و نقش پروبيوتيك ها

شوك آنافيلاكتيك

يك واكنش سريع و حاد آلرژيك بوده و يكي از دلهره‌آورترين فوريت‌هاي پزشكي است كه والدين ممكن است با آن روبرو شوند. اين شوك زماني آغاز مي‌شود كه سيستم ايمني بدن يك ماده بي‌خطر را به عنوان يك خطر جدي شناسايي كرده و به آن پاسخ شديد بدهد، كه موجبِ آزاد شدن هيستامين و برخي مواد شيميايي ديگر مي شود.

برخي علائم عبارتند از:

  • نبض سريع يا ضربان قلبِ نامنظم
  • ورم كردن پوست، لب‌ها، گلو، زبان يا صورت
  • خس‌خس كردن يا مشكلات حاد تنفسي
  • كهير بصورت موضعي يا منتشر
  • سرگيجه، غش كردن، عدم هوشياري
  • گيجي، تكلم نامفهوم
  • تعرق و رنگ‌پريدگي شديد پوست، قرمزي پوست، يا رنگ آبي پوست
  • تهوع، استفراغ، دل‌پيچه، اسهال

نشانه‌ها معمولا ظرف دو ساعت (و گاهي اوقات طي چند دقيقه) پس از قرار گرفتن در معرض ماده ظاهر مي‌شوند.

مواردي كه منجر به بروز يك واكنش شديد در کودک ميشوند:

مواد آلرژي‌زاي مختلفي وجود دارند كه ممكن است باعث بروز اين مساله شوند؛ اما موارد زير معمول‌ترين آنها هستند:

بادام زميني، ساير آجيل‌ها (از قبيل گردو يا بلارد)، نرم‌تنان صدف‌دار (از قبيل ميگو و خرچنگ)، ماهي، شير و انواع تخم پرنده‌ها معمول‌ترين عامل‌هاي بروز اين شوك هستند، هرچند هر نوع غذايي مي‌تواند منجر به بروز واكنش حاد آلرژيك شود. اگر آلرژي‌هاي غذايي به صورت ارثي در خانواده شما وجود دارند، كودك شما ممكن است بيشتر در خطر ابتلا به اين نوع آلرژي باشد.  داروهاي خانواده پني‌سيلين و همچنين  آنتي‌بيوتيك معروف آموكسي‌سيلين

گزيدگي و نيش حشرات (خصوصا زنبورها مانند زنبور عسل، زنبور زرد، زنبور قرمز، زنبور وحشي و مورچه هاي قرمز و كارگر)

مواد نگهدارنده و رنگ‌هاي خوراكي (مانند زردچوبه)

لاتكس (كه معمولا بصورت پودري است كه در تجهيزات پزشكي مثل داخل دستكش ها بكار مي‌رود)

واكنش والدين به هنگام مواجه كودك به واكنش حاد آلرژيك:

در صورتي كه كودك شما مشكل تنفسي دارد يا ناگهان بيهوش شده است، سريعا با اورژانس تماس بگيريد. او را دراز بخوابانيد و پاهايش را بالاتر بياوريد تا خطر بروز شوك كمتر شود. سعي كنيد با صحبت با او و حفظ خونسردي‌تان، او را آرام نگه داريد.

نكته: اگر او مشكل تنفس يا بلع دارد به او آنتي‌هيستامين ندهيد، زيرا ممكن است موجب خفگي بشود.

پزشك احتمالا با تزريق اپينفرين (كه واكنش را ظرف چند دقيقه متوقف مي‌كند) او را در همان محل درمان خواهند كرد. اپينفرين موجب مي‌شود كه تپش قلب قوي‌تر شود، ماهيچه‌هاي مسير دستگاه تنفسي شل و ريلكس شوند، تورم كاهش پيدا كند و جريان خون در رگ‌ها بهبود يابد تا در نتيجه جريان خون به اندام‌هاي حياتي همچون قلب و مغز افزايش يابد.

اورژانس كودك شما را به بيمارستان خواهند برد كه در آنجا معاينه مي شود و بواسطه احتمال بروز واكنش‌هاي تاخيري، كودك تحت مراقبت قرار خواهد گرفت. كودك تحت مراقبت قرار خواهد گرفت و ممكن است به بخش ايمونولوژي و آلرژي منتقل شود.

جلوگيري از بروز شوك آنافيلاكتيك

بهترين پيشگيري آن است كه از همه مواد آلرژي‌زاي شناخته‌شده و همين‌طور موادي كه معمولا موجب بروز واكنش‌هاي حاد آلرژيك مي‌شوند، دوري كرد.

اگر گزيدگي يا نيش حشرات موجب بروز آلرژی شده است، به كودك خود كمك كنيد جايي را براي بازي انتخاب كند كه حشرات موذي در آن نباشند. نبايد به اسپري‌هاي دفع حشرات اكتفا كنيد؛ اين اسپري‌ها، زنبورها و مورچه‌ها را دور نخواهد كرد.

اجازه ندهيد كودكتان در بيرون از خانه پابرهنه بدود. بسياري از كودكان زماني گزيده مي‌شوند كه روي يك حشره گزنده يا نيش‌دار پا مي‌گذارند.

اگر كودك شما يك واكنش حاد آلرژيك داشته است، پزشك به شما توصيه ميكند يكEpiPen  به همراه داشته باشيد: يك وسيله تزريق‌كننده شبيه به خودكار كه از اپينفرين پر شده است. اين دستگاه براي استفاده در مورد كودكاني كه 15 تا 30 كيلوگرم وزن دارند، طراحي شده است، و تنها با نسخه پزشك داده مي‌شود.

اطمينان از اينكه هر كسي كه از كودك شما مراقبت مي‌كند (پرستار، معلم، خويشاوندان) در مورد آلرژي كودك شما اطلاع داشته و دقيقا مي‌داند كه در صورت بروز واكنش بايد چه كاري انجام دهد.

و در نهايت، اگر كودك شما يك واكنش حاد همانند آنافيلاكسي را تجربه کرده است حتما بايد يك دستبند هشداردهنده پزشكي (ممكن است بتوانيد از  داروخانه‌ها تهيه كنيد) به او بپوشانيد، كه در موارد اورژانسي مي‌تواند اطلاعات لازم را در اختيار فرد ارائه‌دهنده خدمات پزشكي قرار دهد.

 

 

چرا موقع شيردهي از يک پستان ، از پستان ديگر شير مي چکد؟

چرا موقع شيردهي از يک پستان ، از پستان ديگر شير مي چکد؟

در دسته اي زنان، شير به راحتي از پستانها مي چکد اما در دسته ديگر، شير به شدت و با فوران بيرون مي زند و يا ممکن است از پستان مقابل شير خارج نشود. هر سه حالت طبيعي است ، زيرا در نتيجه فرايند پايين آمدن شير و جمع شدن آن در قسمت نوک پستان صورت مي گيرد. همچنين اين فرايند پاسخي است به آن حالت سنگين و کشيدگي که در پستانها در ابتداي شيردهي حس مي کنيد يا آن حالت سفتي که در هر دو پستان در هنگام گريه نوزاد در اثر گرسنگي احساس مي کنيد. در داخل هر دو کاسه سوتين لايه هايي جاذب قرار دهيد تا از خيس شدن يا لک شدن لباستان جلوگيري کنيد.

چكيدن شيراز پستان در شب هنگام

اين حالت طبيعي است. زيرا شما در شب استراحت مي کنيد و از طرف ديگر شبها به علت ترشح هورمون پرولاکتين پستانهايتان به طور طبيعي شير زيادي توليد مي کند و بنابراين ممکن است بعد از چند ساعت به علت خيس بودن لباستان از خواب بيدار شويد.براي راحتي، قبل از اين که بخوابيد سوتين مخصوص شيردهي با اندازه مناسب به تن کنيد و در کاسه هاي آن لايه هاي جاذب قرار دهيد.

احساس پري در پستان ها

معمولا اين احساس پري در پستانها بخصوص 2 تا 4 روز بعد از تولد نوزاد طبيعي است، زيرا جريان خون در پستانها افزايش مي يابد و باعث ورود شير به داخل آنها مي شود که اصطلاحا  ” رگ کردن پستان” ناميده مي شود.ممکن است پستانهايتان زق زق کند، حالت قلنبه قلنبه پيدا کند و دردناک شود.ممکن است در اثر رگ کردن پستانها نوک آنها حالت برجستگي خود را از دست بدهد و نوزاد نتواند به راحتي آنها را در دهان بگيرد. اگر با چنين مساله اي مواجه شديد، حمام آب گرم بگيريد يا ليف حوله اي خيسي را روي پستانهايتان قرار دهيد. اگر اين کار هم کمکي نکرد، با دست يا با شيردوش مقداري شير را از پستانهايتان بدوشيد. هيچگاه پستانها را به طور کامل از شير خالي نکنيد، فقط مقدار خيلي کمي شير بدوشيد. اگر لازم شدف نوزادتان را در فواصل کم شيد بدهيد. در حين شير دادن، پستان را ماساژ دهيد، اين کار باعث مي شود شير به جريان بيفتد و حالت رگ کردن پستان بتدريج برطرف شود.

راهنمايي درباره شيردهي

مي توانيد با ماما، مددکار بهداشت، مشاور دوران شيردهي، متخصص زنان يا متخصص کودکان صحبت کنيد. با تکيه بر اينکه شيردهي امري غريزي است، نميتوان گفت که شروع آن کار آساني است. بسياري از مادران در هفته هاي اول مشکلات زيادي در اين رابطه دارند. بنابراين قبل از اينکه اين مساله باعث شود شيردهي با پستان را ترک کنيد، با ديگران مشورت نماييد. 

نقش شيردهي و تناسب اندام

اين امر به شما کمک مي کند تا دوباره تناسب اندام را به دست آوريد. شيردهي روي متابوليسم شما تاثير مي گذارد و نياز به کالري در بدن شما را بالا مي برد. همچنين هورمونهايي که در اين زمان ترشح مي گردند، باعث مي گردند خيلي سريع رحم منقبض شود تا به اندازه طبيعي خود برسد و نيز شير دادن چربيهاي اضافه اي را که در نواحي مختلف بدن در طي حاملگي جمع شده است، کاهش مي دهد. اما فراموش نکنيد که اين مساله به گذشت زمان نياز دارد.

 

 

دوشيدن شير

چنانچه مدتي از نوززادتان جدا هستيد و نمي توانيد به او شير بدهيد (و در اين مدت نوزاد از شير خشک يا شير دوشيده شده شما تغذيه مي کند) براي حفظ کردن ميزان توليد شير، بايد شيرتان را بدوشيد و در صورت مک نزدن نوزاد ممکن است پستان هر 4 ساعت دوشيده شود.چنانچه لازم است به طور مرتب شير خود را بدوشيد، مي توانيد از شيردوش استفاده کنيد.

 

سوالاتي که برای يک مادر شيرده به وجود می آید:

نگهداري از شير دوشيده

مي توان شير دوشيده شده را به مدت 24 ساعت در يک شيشه استريل در يخچال در يک کيف مجهز به دستگاه خنک کننده يا در يک کلمن يخ نگهداري کرد. براي گرم کردن آن به هنگام استفاده، بايد شيشه را در کاسه آب گرم قرار دهيد. اگر بخواهيد مدت بيشتري از اين شير نگهداري کنيد، بايد آن را در يک ظرف پلاستيکي ريخته و منجمد کنيد. بدين ترتيب، شير تا حدود 6 ماه قابل استفاده است. براي ذوب کردن آن، شيشه را در دماي اتاق يا درون يخچال قرار دهيد. هيچگاه اين شير را دوباره گرم يا منجمد نکنيد، چون فقط براي يک نوبت مي توان شير مادر را منجمد کرد.

بهترين راه براي افزايش توليد شير و حفظ اين ميزان

هر موقع نوزادتان گرسنه شد بايد به او شير بدهيد، زيرا ميزان توليد شير بر پايه ميزان تقاضا و عرضه است.نوزادان با وزن بيشتر نسبت به نوزادان کم وزن به شير بيشتري احتياج دارند. همچنين در طول دوران شيردهي نبايد نگراني و فشار روحي داشته باشيد زيرا اين حالت باعث جلوگيري از جريان شير درون پستانها مي گردد. مراقب سلامت خود باشيد و به ميزان کافي استراحت کنيد. سعي کنيد بعد از ظهرها دراز بکشيد. انجام کارهاي جسمي سنگين را يا به بعد محول کرده يا بر عهده شخص ديگري بگذاريد. تمرينهاي ورزشي شديد پيشنهاد نمي شود، زيرا حتي اگر ورزشکار هم باشيد انجام اين ورزشها باعث مي شود کالري زيادي به مصرف برسد و ميزان اسيد لاکتيک در شير مادر افزايش مي يابد. آب زيادي بنوشيد و رژيم غذايي متعادل و متوازني داشته باشيد.

 

سوالات مادران در مورد تغذيه کودک

سوالات مادران در مورد تغذيه کودک

 

  1. کودک من بسیار فعالیت میکند ، اما غذای زیادی نمی خورد. آیا جایی برای نگرانی دارد یا خیر ؟

تا زمانی که سر حال است و رشد خوبی دارد، جای نگرانی نیست. کودکان نوپا در حدود 15 ماهگی اشتهایشان تا حدی کاهش می یابد. بسیاری از آنها در این مرحله، با وجود اینکه فعالیت بسیاری دارند، خیلی کم غذا می خورند. به نظر می رسد کودکانی که به اندازه کافی آرام و خونسردند، نسبت به کودکان نوپا و فعال مقدار بیشتری غذا می خورند. دقت کنید که کودک خود را با حجم زیادی شیر یا آبمیوه به جای غذا سیر نکند.

 

  1. آیا نوپایی که مقدار کمی غذا می خورد، کم حال و کم انرژی نمیشود؟

به طور تعجب آوری نوپایایان با تغذیه به مقدار کم به زندگی و رشد خود ادامه می دهند. به هر حال بهتر است برای آنها رژیم غذایی سالم و متنوعی را در نظر بگیریم. کمبود آهن مهمترین مشکلی است که در این سن نوپایان با آن مواجهند.

  1. کودک از خوردن وعده های غذای اصلی خودداری می کند و در عوض بیشتر مابین وعده های غذایی اصلی چیزی می خورد، چه باید کرد؟

در وعده های غذای اصلی کودک غذاهای مشابه با میان وعده هایی که دوست دارد، به او بدهید. به عنوان مثال، چنانچه او در ساعت 11 صبح چند عدد بیسکویت می خورد و ساعت 1 بعد از ظهر دوست دارد مقداری ماست بخورد، می توانید در ساعت 11:30 چند عدد بیسکویت و ماست را مخلوط کنید و به عنوان ناهار به او بدهید.

  1. کودکم از خوردن اکثر غذاها امتناع می کند، در این شرایط چه باید کرد؟

این مساله طبیعی بوده، بخصوص اگر اغلب یک نوع غذا برایش تهیه کنید. سعی کنید انواع مختلفی از غذاها را برای او تهیه آماده کنید. ممکن است کودک بسیار عطش داشته باشد؛ در اینصورت یک لیوان آب یا آبمیوه به او بنوشانید، اما به مقدار زیادتر به او مایعات ندهید تا حجم معده اش را پر نکند. چنانچه کودک همیشه از خوردن یک نوع غذای خاص امتناع می کند، آن را از رژیم غذایی او کنار بگذارید. شاید در آینده به آن غذا علاقمند شود، اما اگر او را مجبور به خوردن آن غذا بکنید، ممکن است برای مدت طولانی از آن متنفر گردد.

  1. چگونه می توان کودک را از خوردن تنقلات باز داشت؟

تنقلات را در دسترس وی قرار ندهید، هنگامی که او به واقع گرسنه شد، وعده غذایی اش را به او بدهید. برخی از نوپایان اشتهای بسیار زیادی دارند و علاوه بر سه وعده اصلی، به مقداری میان وعده غذایی هم نیاز دارند.

  1. آیا می توانم به کودکم برای رفع تشنگی شیر گاو بنوشانم؟

از سن 12 ماهگی می توان شیر گاو را جایگزین نوشیدنی اصلی او کرد.

 

  1. چه نوع از میان وعده های غذایی را به نوپایم می توانم بدهم؟

میوه های تازه، پنیر، ماست، شیر، سرلاک، تخم مرغ آب پز، نانهای فانتزی و سبزیهای خام، میان وعده های پيشنهادي هستند.

 

  1. کودک من بسیار آهسته غذا می خورد،چه ار باید کنم تا او کمی تندتر غذایش را بخورد؟

متاسفانه خیر، باید به او اجازه بدهید تا هر زمان که می خواهد بخورد و وقتی کاملا سیر شد، می توانید بشقاب غذایش را بردارید.

  1. آیا می توانم هنوز هم به نوپایم از شیر خودم بدهم؟

بله، اما او به سه وعده غذای اصلی هم نیاز دارد و شیر مادر منبع اصلی تغذیه او نخواهد بود. در این زمان، میزان مکیدن پستان مادر توسط  نوپا کاهش می یابد.