نوشته‌ها

باورهاي غلط درمورد شیر مادر

باورهاي غلط درمورد شیر مادر

باور غلط : با مصرف دارو، شیر مادر باید قطع شود.

اکثر داروها در شیر تاثیری نداشته و یا به مقادیر کم تاثیر می گذارند. در این موارد نباید شیر مادر را قطع نمود، اما باید توجه داشت که مصرف خودسرانه داروها توصیه نمی شود و قبل از قطع شیر باید با پزشک مشورت نمود.

باور غلط: مدفوع شل بدلیل نامناسب بودن شیر مادر است.

در تغذیه با شیر مادر، مدفوع شیر خوار شل است و ممکن است در هر نوبت تغذیه، بخصوص در روزهای اول تولد، شیرخوار دفع مدفوع داشته باشد.

 

باور غلط: در صورت گرم بودن هوا باید به شیرخوار آب یا آب معدنی داد.

در تابستان حتی اگر دمای هوا به 45 درجه سانتیگراد هم برسد، نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می شوند، به آب اضافی نیاز ندارند.

 

باور غلط: نفخ شیرخوار به علت مصرف شیر مادر است.

در شیرخوارانی که با شیر گاو یا شیر خشک تغذیه می شوند، نفخ و درد شکم نسبت به نوادانی که شیر مادر را می خورند بیشتر است.

 

باور غلط: کم خوابی و عصبانیت شیرخوار به علت شیر مادر است.

تغذیه نوزاد با شیر مادر از طریق پستان، سبب ترشح ماده ای در مغز مادر می شود که مانند مواد آرامبخش سبب آرامش مادر می شود؛ به همین دلیل اکر شیرخواران و مادران در هنگام مکیدن پستان هر دو با هم به خواب می روند.

 

باور غلط: تغذیه با غذای کمکی قبل از چهار ماهگی، سبب افزایش رشد شیرخوار می شود.

اما واقعیت چیست شیرخوارانی که با شیر مادر تغذیه می شوند، تا شش ماهگی و حداقل چهار ماهگی نباید با ماده دیگری تغذیه شوند، چون تغذیه کمکی روند رشد را سرعت نمی بخشد و اگر قرار است تغذیه کمکی زودتر شروع شود، باید با پزشک مشورت نمود.

 

باور غلط: در صورت ترک نوک پستان، شیر مادر باید قطع شود.

ترک نوک پستان به علت وضعیت نامناسب تغذیه با پستان است و قطع تغذیه با شیر مادر سبب کاهش یا قع شیر مادر می شود. پس اصلاح وضعیت شیردهی توصیه می شود نه قطع آن.

 

باور غلط: در موارد عفونت پستان مادر، شیردهی باید قطع شود.

در عفونتهای پستان نباید شیر مادر قطع شود مگر اینکه مادر آبسه داشته باشد که چرک آن با شیر مادر مخلوط شود. حتی در موارد داشتن آبسه که جراحی هم شده باشد، نباید شیر مادر قطع شود.

 

باور غلط: در صورت باردار شدن، شیر مادر را باید قطع نمود.

در صورت حامله شدن، مادر می تواند حداقل تا 5 ماهگی به شیر دادن ادامه بدهد. توصیه می شود مادر تغذیه بهتری داشته باشد تا نیازهایش تامین شود.

 

باور غلط: در صورت مصرف قرصهای ضد بارداری، شیر مادر قطع شود.

قرصهای ضد بارداری تغییری در ترکیب شیر مادر ایجاد نمی کند و نیاز ی به قطع شیردهی نیست. برای اینکه شیر مادر کم نشود، از قرصهای Minipill  یا قرص بدون استروژن استفاده شود.

 

 

بهترین رفتار با کودک خجالتی چگونه است

بهترین رفتار با کودک خجالتی چگونه است

قسمت خاکستری مغز افراد خجالتی فوق العاده فعال است که این قسمت از مغز واکنش های عاطفی بسیار دقیق را کنترل می کند. دقیقاً مانند عکس العمل های سریعی که افراد عادی در هنگام خطر از خود بروز می دهند و از آن می گریزند، افراد خجالتی نیز هنگام قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی احساس نگرانی می کنند.

کودک خجالتی
برای این که کودکان پیش دبستانی کمرو و خجالتی به تشویق زیادی نیاز دارند، لذا ترتیب دادن و هماهنگ کردن وقایع ساده ای مانند تعیین زمان مشخص بازی، آنها را بیشتر آماده می سازد. البته برای این که یک کودک خجالتی را بتوان از پوست خود بیرون آورد راه ساده ای وجود ندارد. «اگر شما به زور و اجبار او را وادار به این کار کنید، فرزندانتان بیش از پیش در کارش پافشاری می کند.»اینک به معرفی چند روش می پردازیم که به کودکان خجالتی کمک می کند تا احساس راحتی بیشتری کنند:

  1.   مدرسه خوب و بزرگی انتخاب کنید:  کودکان خجالتی در محیطی مناسب می توانند شکوفا شوند. سعی کنید مدرسه ای انتخاب کنید که نسبت معلم به دانش آموزان بیشتر از ۱ به ۲۰ نباشد. قبل از شروع کلاس ها فرزندتان را به مدت چند روز به مدرسه جدیدش ببرید، همچنین او می تواند معلم ها را از نزدیک ببیند و با محیط مدرسه آشنا شود. به معلمش بگویید که او خجالتی است و با کمک یکدیگر برنامه ای طراحی کنید تا فرزندتان احساس راحتی بیشتری کند. با آموزگار او در طی سال تحصیلی ارتباط نزدیک داشته باشید تا بدین وسیله بتوانید در حل مشکلاتش راحت تر برخورد کنید.
  2. به فرزندتان فرصت آمادگی دهید: اگر کودکتان بداند که در تمام موقعیت ها چه اتفاقی می افتد، نگرانی او کمترخواهد روز قبل از یک جشن تولد، شما او را شد . مثلاً چند به خانه دوستش ببرید تا با والدین او آشنا شده و همچنین از وقایعی که قرار است در این جشن اتفاق افتد آگاه شود. به نظر روان شناس بهتر است کودک را از یک هفته قبل برای انجام کاری یا تجربه جدیدی آماده ساخت. مثلاً اگر قرار است که فرزندتان را به دندان پزشکی ببرید یک هفته زودتر او را به مطب برده تا محیط آنجا را ببیند و احساس راحتی بیشتری کند.
  3. به حرف های او با صبر و حوصله گوش کنید:  کودکتان را تشویق کنید تا در مورد آن چه که او از آن واهمه دارد صحبت کند و سعی کنید بدون این که نگرانی اش را فراموش کند برروی تجربیاتش تأکید کنید. باید بگویید: «بعضی اوقات من هم همین احساس را دارم.»
  4. در خانه با او تمرین کنید: بازی های مختلفی خارج از فعالیت های روزمره فرزندتان انجام دهید مانند ملاقات با یک شاگرد جدید در مدرسه. کارها و بازی هایی کنید تا او بتواند به طور یکسان همه موقعیت های اجتماعی را تجربه کند. به فرزندتان کمک کنید تا آن چه را که انجام می دهد، تجربه کند. مثلاً اگر کودک دیگری عروسکش را می خواهد با هم بازی کنند و یا اگر پسربچه ای سعی در گرفتن اسباب بازیش را دارد تا با همدیگر از آن وسیله استفاده کرده و لذت ببرند. به عقیده روان شناسان «تکرار بعضی از بازی ها و نقش ها کمک می کند تا فرزندتان کمتر احساس ترس و نگرانی کرده و راحت تر دوستی صمیمانه ای با دیگران داشته باشند.»
  5. بدبینی او را از بین ببرید. خجالتی بودن کودک معمولاً از الگوها و تفکرهای منفی که سبب بدبینی می شود نشأت می گیرد (مانند بچه ها مرا دوست ندارند) با تقویت و جایگزین کردن افکار مثبت به فرزندتان در از بین بردن بدبینی و تفکرهای منفی ذهن او کمک کنید. (مثل شما خیلی خوب با آن بچه بازی کردید) و او را تشویق کنید که خود را باور کند و بداند که او هم می تواند مثل دیگران خوب بازی کند و کاری را انجام دهد.

سلامت دهان و دندان در کودکان

سلامت دهان و دندان در کودکان

یکی از موضوعاتی که در سلامت کودک معمولا مورد‌غفلت واقع می‌شود، سلامت دهان و دندان است و این در‌حالی است که ریشه بسیاری از مشکلات دهان و دندان در دوران کودکی است.

مراقبت و حفظ سلامت دندان و لثه در کودکی سبب رشد مناسب لثه می‌شود و فاصله مناسب و مورد‌نیاز برای رشد دندان‌ها را در آینده درپی خواهد داشت.

مسواک مناسب بخرید

اگر کودک دهان خود را بیش از اندازه باز کند تا مسواک را در دهانش قرار دهد، این نشان می‌دهد مسواک برای دهان او متناسب نیست. دسته مسواک کودک باید راحت بوده و ظاهر آن هم به‌راحتی چنگال هنگام خوردن غذا باشد. هر چه مسواک راحت‌‌تر باشد کودک به دفعات بیشتری از آن استفاده می‌کند. یکی از چیزهای دیگری که می‌تواند کودک را به مسواک زدن ترغیب کند به‌کار بردن اشخاص و كاراكترهاي مختلف روی دسته مسواک است.

بررسي‌های مسواک از نظر سفتی یا نرمی چندان اهمیتی ندارد و درواقع می‌توان گفت بی‌تاثیر است. ظاهرا آنچه مهم است تکنیک مسواک زدن است نه برس آن. انجمن دندانپزشکان توصیه می‌کند والدین در خرید مسواک برای کودکان از برس‌های نرم استفاده کنند نه از نوع خشن و سفت، زیرا نوع سفت به لثه‌ها آسیب می‌زنند. برای از بین بردن پلاک‌ها بهتر است سراغ برس‌های نسبتا سفت بگردید. این مسواک‌ها آنقدر قوی نیستند که بتوانند به لثه‌ها آسیب بزنند.

مسواک زدن به دفعات لازم

دندانپزشکان تعداد دفعات مسواک زدن را سه‌بار در روز گفته اند. وقتی فاصله دفعات مسواک زدن زیاد می‌شود باکتری‌ها و پلاک‌های بیشتری بین دندان‌ها جمع شده و لثه‌ها هم ملتهب می‌شوند همچنين ممکن است مشکلاتی هم در دهان‌شان ایجاد شود. بهتر است دست‌کم دو دقیقه مسواک زدن طول بکشد. حتی بهتر است این کار در سه دقیقه انجام شود. حقیقت این است که آمار و ارقام دقیقی مبنی بر اهمیت زمان مسواک زدن وجود ندارد، اما ثابت شده در زمان کافی می‌توان به‌راحتی سطوح دندان را تمیز کرد.

زیاد یا محکم مسواک زدن ممنوع

بيشتر از 3 بار در روز مسواك زدن باعث تحریک ریشه دندان و آسیب رساندن به لثه می‌شود. سفت مسواک‌زدن هم می‌تواند به مینای دندان آسیب برساند. بهترین راه این است که مسواک زدن دندان‌های کودک را به آرامی و برای دو تا سه دقیقه انجام دهید.

توجه:‌درست‌ترین حالت مسواک زدن ایجاد زاویه 45‌درجه از خط لثه و یک حرکت بسیار کوتاه است. حرکت در طول خط لثه هنگام مسواک زدن می‌تواند منجر به سایش لثه‌ها شود. مسواک باید به آرامی به سمت بالا و پایین دندان برود نه اینکه حرکت جانبی داشته باشد. باید یک حرکت دایره‌ای عمودی انجام دهید نه یک حرکت افقی. این کار را در سطح دندان‌های جلو، عقب، بالا و پایین همچنین زبان کودک انجام دهید.

 

شروع كردن از يك جا

بزرگ‌ترها معمولا از یک نقطه مشخص شروع به شستن دندان‌ها می‌کنند. بهتر است از یک نقطه متفاوت شروع کنید به این ترتیب برای تمیز کردن نقطه دیگر تنبلی نمی‌کنید. اگر کودک خودش مسواک می‌زند و همیشه از یک نقطه شروع به مسواک زدن می‌کند معمولا انرژی زیادی برای شستن آن نقطه دارد اما در عوض برای تمیز کردن آخرین منطقه تنبلی می‌کند.

فراموش نكردن شستن داخل دندان

اغلب بچه‌ها فراموش می‌کنند دیواره داخلی دندان‌ها را که در تماس با زبان است، تمیز کنند. تمیز کردن پلاک‌هایی که پنهان هستند به همان اندازه پلاک‌هایی که دیده می‌شوند مهم‌اند. یکی از جاهایی که اغلب بچه‌ها فراموش می‌کنند تمیز کنند پشت دندان‌های جلویی است که بهتر است مدتی کودک را عادت دهید از این قسمت شروع به مسواک زدن کند.

درست شستن مسواك

باکتری‌ها به‌راحتی روی مسواکی که درست تمیز نشده، رشد می‌کنند. اگر این اتفاق رخ دهد باکتری‌ها می‌توانند رشده کرده و دفعه بعد که کودک مسواک زد دوباره به دهان بازگردند، بنابراین به کودک بگویید حتما بعد از استفاده از مسواک آن را بشوید و مطمئن شوید که هیچ خمیردندانی باقی نمانده است.

رها نكردن مسواك به حالت مرطوب

مسواک مرطوب شرایط مناسب برای رشد باکتری فراهم می‌کند. علاوه بر این، مرطوب بودن مسواک به موهای آن نیز آسیب می‌رساند. بهترین حالت این است که مسواک در یک جای خشک نگهداری شود. ابتدا مسواک را خشک کنید سپس درپوش آن را بگذارید.

تعويض مسواك

دندانپزشکان توصیه میکنند که مسواک را هر سه یا چهار ماه تعویض کنید یا زمانی که موهای برس از حالت طبیعی خارج می‌شوند، به‌جای اینکه به زمان توجه کنید به مسواک نگاه کنید. در حال حاضر مسواک‌هایی وجود دارند که روی موهای‌شان نشانگر رنگ دارد. وقتی این رنگ از بین می‌رود نشان‌دهنده زمان عوض کردن مسواک است. وقتی برس روی مسواک انعطاف‌پذیری خود را ازدست می‌دهد وقت عوض کردن مسواک است.

جلوگیری از دندان قروچه

حدود 90‌درصد از کودکان دندان قروچه می‌کنند. هیچ دلیلی هم برای این کار وجود ندارد. خبر خوب این است که بیشتر بچه‌ها از درد ناشی از دندان قروچه شکایت نمی‌کنند با این حال اگر کودک درد داشت یا همچنان به دندان قروچه خود ادامه داد طوری که به دندان‌هایش آسیب رساند باید با دندانپزشک اطفال صحبت کنید تا برای کودک از گاردهنگام خواب استفاده کند.

 

 

استفاده از نخ دندان برای بچه‌‌‌ها

شاید به‌نظر خنده‌دار بیاید که دندان‌های کودک سه ساله را نخ دندان کنید اما اگر می‌خواهید برای سالم ماندن دندان‌هایش کمک کنید باید این کار را انجام دهید. حتی کودکانی که هیچ فاصله‌ای بین دندان‌های‌شان نیست به‌راحتی می‌توانند باعث خرابی دندان شوند. پلاک‌ها و مواد غذایی که بین دندان‌ها گیر می‌کند، می‌تواند باعث پوسیدگی و التهاب لثه شود، بنابراین از سه سالگی از نخ دندان برای کودک استفاده کنید.

استفاده نكردن از خمیر دندان بزرگسالان برای کودکان

خمیردندان بزرگسالان تنها برای بچه‌هایی که قادر به بيرون ريختن آب دهان هستند، مناسب است که معمولا از چهار سال به بالاست. اما اگر کودک همچنان خمیر دندان را می‌بلعد بهتر است از خمیردندان‌های مخصوص کودک استفاده کنید.

به موقع به دندانپزشک مراجعه ‌کنید

نكته: بزرگ‌ترین اشتباهی که بسیاری از والدین دچار می‌شوند این است که برای مراجعه به دندانپزشک اطفال بیش از حد صبر می‌کنند و این در‌حالی است که آکادمی دندانپزشکان ايالا‌ت‌متحده توصیه می‌کند به هیچ عنوان دیرتر از یک سال کودک را نزد دندانپزشک نبرید. انجام این کار به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک می‌کند و می‌تواند خطرات دیگر را نیز کاهش دهد. همچنین بسیاری از والدین توجه نمی‌کنند تعداد کمی از دندانپزشکان تخصص اطفال دارند و بهتر است به متخصص اطفال مراجعه کنند.

ارتودنسی به‌موقع

این روزها کودکان زیادی را در اطراف‌تان می‌بینید که ارتودنسی انجام می‌دهند. دلیلش هم یک چیز است: دندانپزشکان توصیه می‌کنند که برای پیشگیری هرچه زودتر ارتودنسی موقت برای کودکان انجام دهید. درست است که این نوع درمان به‌صورت موردی است و برای همه کودکان لازم نیست اما بهتر این است که قبل از هر چیز نظر متخصص را جویا شوید.

استفاده کافی از خمیر دندان

زیاده‌روی در مصرف خمیر دندان در کل آسیبی به دندان‌ها نمی‌زند، اما امکان دارد به‌دلیل اینکه کودک دوست ندارد دهانش پر از کف باشد زمان مسواک زدن را کوتاه کند. برای کودکان لایه نازکی از خمیر دندان کافی است. توجه داشته باشید برای کودکان لازم نیست خمیردندان‌هایی بخرید که تیوپ خیلی بزرگی دارند چون هم نگهداری آنها در دست کودکان دشوار است و هم کودکان در هر بار مسواک زدن نیاز چندانی به خمیردندان ندارند. در هر بار مسواک زدن کافی است به اندازه یک نخود خمیردندان روی مسواک کودک‌تان بگذارید و از او بخواهید پس از مسواک زدن باقی‌مانده آن را به بیرون تف کند.

 

مشکلات دندان درآوردن کودکان

تعريف: پدیده دندان درآوردن عبارت است از ظهور متوالی دندان های شیری و دایمی . دندان های جدید به طور مداوم از ۶ ماهگی تا ۳ سالگی در می آیند. کودک بین ۱۲-۶ سالگی دندان های شیری خود را از دست می دهد و دندان های دایمی جای آنها را می گیرد. به طور متوسط اولین مجموعه دندان ها در مدت کوتاهی بعد از دومین سال روز تولد، تکمیل می گردد.
علایم :

  1. تولید بیش از حد بزاق ، دندان قروچه و جویدن هر چیزی که بچه بتواند بگیرد.
  2. درد (این علامت را نمی توان ثابت کرد).
  3. لثه ها ممکن است قرمز و متورم شوند.
  4. تحریک پذیریکج خلقی ؛ لجبازی .اشکال در به خواب رفتن وگریه بیش ازحدمعمول.
  5. دندان در آوردن هرگز نباید علت تب ، استفراغ ، اسهال ، بی اشتهایی طولانی ، درد گوش ، تشنج ، سرفه یا بثور محل پوشک در نظر گرفته شود. اینها علایم یک بیماری هستند.

علل:
* تکامل فیزیولوژیک طبیعی
* عوامل افزایش دهنده خطر
* مشکلات مربوط به دندان در آوردن با هیچ یک از عوامل خطرزای شناخته شده ارتباط ندارند.

پیشگیری:
مشکلات مربوط به دندان در آوردن را نمی توان پیشگیری کرد ولی می توان علایم آن را تسکین داد. زمان دندان در آوردن بسیار متغیر است . البته توالی دندان در آوردن طبیعی در کودکان شامل مواد زیر است :
* اولین دندان ها (دندان های پیش تحتانی ) در حدود ۶ ماهگی ، در دخترها زودتر از پسرها
* اولین دندان دایمی در حدود ۶ سالگی
* دندان های آسیای کوچک بین ۱۲-۱۰ سالگی دندان های آسیای بزرگ در حدود ۱۲ سالگي.

عوارض احتمالی ندارد

درمان:
– لثه کودک را با انگشتان خود مالش دهید؛ این امر بسیار آرامبخش است .
– یک پارچه شستشوی زبر را منجمد کنید و اجازه دهید که کودک آن را بجود.
– به کودک یک بیسکویت مخصوص دوران دندان درآوردن و یا حلقه پلاستیکی مخصوص دندان درآوردن بدهید (می توانید آن را سرد کنید).
– یا یک سواب کتان و آب ، دندان های تازه و لثه را تمیز کنید یا این که با پیچیدن یک پارچه شستشوی نرم دور انگشت خود، دندان های کودک و لثه او را تمیز کنید. قبل از مسواک زدن منظم ، صبر کنید تا کودک ۳-۲ ساله شود. در این سن ، – – کودکان می خواهند با مسواک زدن از والدین خود تقلید کنند.
– در ۳-۲ سالگی مراجعه منظم به دندانپزشک را آغاز کنید.
– در ۵ سالگی به کودک توضیح دهید که افتادن دندان کودک طبیعی است . این امر مانع می شود که کودک در هنگام شروع افتادن دندان هایش نگران گردد.

معمولاً برای ناراحتی حاصل از دندان درآوردن ، دارو لازم نیست . از نظر فعالیت محدودیتی وجود ندارد. رژیم غذایی خاصی توصیه نشده است. در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید اگر درجه حرارت کودک بیش از حدطبیعی شود. اگر علایم عفونت مثل درد، چرک ، تورم بیش از حد یا قرمزی زیاد لثه در حین دندان درآوردن ایجاد گردد.

 

روند یادگیری نوزادان

در سال های اول کودکی همه چیز در جهان برای بچه ها جدید است. یادگیری کودکان یک فرآیند 24 مرحله ای است. آنها طی این مراحل یاد می گیرند که چگونه بدنشان را حرکت دهند، چگونه اشیاء را لمس کنند

توجه: بچه ها  یادگیری را در رحم مادر شروع می کنند
بخشی از مغز کودکان، صداها را در سه ماهه ی اول بارداری پردازش می کند و آنها می توانند آنچه را در رحم مادر می شنوند به خاطر بسپارند.

یک بررسی نشان می دهد که کودکان واژه ها و کلمات موسیقی هایی که مادرشان در طول بارداری به آن ها گوش داده را می شناسند و برایشان آشناست.

مغز کودک از دو روزگی شروع به پردازش واژه ها می کند
تنها چند روز پس از تولد، کودکان قادر به پردازش کلمات خواهند بود، درست مانند بزرگترها! زمان افعال ،هجاها، شروع و پایان یک کلمه و … همه ی مواردی است که مغز کودک آنها را درک می کند.

آنها حتی قادر خواهند بود یک وقفه ی 25 میلی ثانیه ای در ادای کلمات را نیز تشخیص دهند و جدا بودن کلمات در یک عبارت را تشخیص دهند.

حرکات دهان در گوش دادن به آنها کمک می کند
کودکان نیاز به حرکت دادن زبانشان دارند تا بتوانند اصوات را تشخیص دهند. پستانک مانع حرکت درست زبان شده و کودک نمی تواند به راحتی فرق بین دو حرف مشابه را متوجه شود.

کار کلیدی بچه ها تقلید کردن است
وقتی کودک به تماشای حرکات خاص یک فرد بزرگسال می نشیند، بخشی از مغزش جهت تطابق و درک آنها روشن می شود.

تماشای بزرگ ترها در حالی که یک اسباب بازی در دست دارند یا حرکات خاصی را انجام می دهند، می تواند به کودک کمک کند تا کمی بدنش را تکان دهد.

حس لامسه در یادگیری واژه ها کمک میکند
لمس کلمات همراه با گفتن، در یادگیری بچه تأثیر بسزایی دارد. در یک بررسی، همزمان با گفتن واژه ای آن را روی دست بچه به طور لمسی نوشتند، در حالی که آن واژه یک واژه ی بی معنی بود، اما کودک توانست به راحتی آن را بیاموزد.

موسیقی را سریع می آموزند و برای برقراری ارتباط به کار می گیرند
قبل از اینکه کودک یاد بگیرد که زبان را درک کند، به طور ریتمیک شبیه یک آهنگ صحبت می کند. درک موسیقی به کودک در یادگیری زبان نیز کمک خواهد کرد.

کودکان نیاز به حرکت دادن زبانشان دارند تا بتوانند اصوات را تشخیص دهند.

یادگیری موسیقی نیز در نهایت به کودک کمک خواهد کرد تا به بهترین نحو به برقراری ارتباط با دیگران بپردازد.

خندیدن در یادگیری کمک کننده هست
بچه ها در حدود سن 18 ماهگی، حس شوخ طبعی پیدا می کنند. خندیدن می تواند به بچه ها کمک کند تا کارهای جدید را بیاموزند. اگر کاری را با لبخند و خنده به آن ها یاد بدهیم، سریع تر می آموزند.

تعجب کردن بچه ها
وقتی کودکان از کاری تعجب کنند آن را بهتر یاد می گیرند، مثلا یک شی متحرک مانند توپ خیلی برایشان عجیب و جالب است. معمولا در آزمایشات یادگیری نیز از توپ استفاده می شود. این گونه اشیا آنقدر برایشان جالب است که تمام حواس شان را روی آن متمرکز می کنند.

اندر فواید چرت کودکان
چرت زدن در طول شبانه روز باعث می شود مغز کودک تمام آنچه را در بیداری آموخته است، در خود تثبیت کند و این خود بخشی از فرایند یادگیری محسوب می شود.

آن ها حتی قبل از تولد یاد می گیرند از بوها و طعم های خوش لذت ببرند
حواس نوزاد قبل از متولد شدن فعال می شود و همانطور که از بوها و طعم های خوش در رحم مادر لذت می برند، مثلا در صورت مصرف موادی مانند آب هویچ توسط مادر در دوران بارداری، به راحتی می تواند طعم و عطر خوش آن را پس از تولد بشناسد.

 

 

 

فشار خون در کودکان

فشار خون در کودکان
اين شرایط در هر سنی می تواند اتفاق بیفتد. حتی در نوزادان در حدود ۵ کودک از هر صد کودک، فشار خونی بیش از حد نرمال دارند.
اصطلاح فشار خون در حقیقت اشاره به۲ طریق اندازه گیری دارد: سیستولی و دیاستولی.

فشار خون سیستولی: بیشترین فشاری که بر شریان ها وارد می شود هنگامی که خون توسط قلب پمپاژ می شود تا به سرتاسر بدن برسد.
فشار خون دیاستولی: کمترین فشاری که در شریان ها اتفاق می افتد، هنگامی که قلب به حالت ریلکس برای گرفتن خون میان ضربانها، قرار می گیرد. اگر یک یا هر دو فشار اندازه گیری شده، بالاتر از میزان فشار در افراد سالم یا سن و جنس مشابه باشد، پرفشاری خون نامیده می شود.
● ابتلا به فشار خون :

فشار خون در میان افراد با رنگ پوست های متفاوت بیشتر از سفیدپوستان، رایج است. به نظر می رسد در برخی از نقاط جهان بیشتر شایع باشد، در برخی موارد، به نظر می رسد با بالا رفتن سن افراد بیماری گسترش یابد. ممکن است فرزند شما در سنین نوزادی هیچ علامتی از فشار خون نداشته باشد، اما بیماری فشار خون، مادامی که نوزاد رشد می کند، گسترش می یابد.
کودکانی که دارای وزن زیادی هستند نیز مستعد فشار خون و دیگر بیماری های عروق کرونری هستند. بنابراین روش تغذیه مناسب، پرهیز از هرگونه پرخوری و خوردن غذاهای چرب، داشتن فعالیت های فیزیکی در سنین کودکی و در ادامه دوران زندگی حائز اهمیت هستند.
● علل و راه كار:
زمانی که فشار خون در کودکان شدید شود، کودک معمولاً با یک مشکل جدی در دیگر اعضا نظیر بیماری های کلیوی، یا ناهنجاری های قلبی و یا سیستم غدد ترشحه مواجه خواهد شد.
فشار خون به ندرت و به تنهایی سبب مشکل های جدی در کودکان می شود و می تواند از طریق تغییرات در رژیم غذایی و استفاده از دارو یا ترکیبی از هر دو، کنترل شود.
اگر فشار خون بیش از چند سال ادامه پیدا کرده و وخیم تر شود، فشار فوق العاده طولانی می تواند منجر به نارسایی بخشی از قلب شود. به علاوه فشار در رگهای خونی مغزی می تواند سبب پاره شدن رگها شده و منجر به سکته گردد.
فشار خون در طولانی مدت سبب تغییرات در دیواره رگها شده که می تواند آسیب جدی بر کلیه ها، چشم ها و دیگر ارگانها وارد سازد.
به همین دلیل است که چک کردن مرتب فشار خون کودکان توسط پزشک متخصص اطفال تا این حدمهم است ولی می بایست که توصیه ها را با دقت انجام داد.
● علائم و نشانه ها :
در بیشترین آزمایشات دوره ای که انجام می پذیرد، فشار خون کودک شما اندازه گیری می شود و از این طریق اغلب به وجود بیماری پی برده می شود و این نکته بسیار مهم است که در مراحل اولیه بیماری اقدامات لازم صورت گیرد. توصیه می شود که کودکان از سنین سه سالگی به بعد تست شوند.
مخصوصا آنان که دارای ریسک بالا هستند یا نوزادانی که وزن کمی به هنگام تولد دارند یا کسانی که دوره های طولانی در بیمارستان بستری شده اند یا نوزادانی که بیماری قلبی ما درزادی دارند یا کودکانی که در اثر استفاده از برخی داروها ممکن است فشار خون آنها افزایش یابد.
● پیشگیری:
چون اضافه وزن در کودکان خطر ابتلا به فشار خون را به موازات دیگر مشکلات افزایش می دهد، باید همیشه به مقدار کالری هایی که می گیرند و نیز انجام فعالیت های ورزشی آنان توجه داشت.
میزان نمک اضافی را در رژیم غذایی رعایت کرد، حتی در صورتی که مبتلا به پرفشاری خون نباشند.
شواهدي برای اینکه مصرف نمک باعث این بیماری ها شود وجود ندارد اما نکته مهم آن است که کودکان شما نیاز به این نمک اضافی ندارند. ممکن است بعدها دچار مشکلات شوند حتی اگر الان پرفشاری خون را نداشته باشند.
● مدیریت کردن فشار خون در کودکان :
نخستين اقدام برای کاهش فشار خون در کودکان، محدود کردن میزان نمک در رژیم غذایی آنهاست.
تهیه برنامه غذایی و تعیین غذاهای نمکی که می تواند روند فشار خون را معکوس و کند کرده و سیر صعودی بیماری را آهسته تر نماید.
همچنین می توان در هنگام خرید بسته های غذایی توجه و دقت نظر داشت.
بیشتر غذاهای کنسرو شده و عمل آوری شده حاوی مقدار زیادی نمک هستند. بنابراین باید برچسب آنها را به دقت مطالعه کرد تا مطمئن شد که حاوی نمک نبوده یا مقدار کمی نمک داشته باشند.
به نظر می رسد فعالیت های بدنی هستند که فشار خون را مرتب و منظم می کنند.
در نتیجه سبب می شوند رشد بیماری حتی در مراحل ابتدایی کاهش یابد و همین کاهش وزن در افراد چاق علاوه بر کاهش روند فشار خون، سلامت دیگر اعضا را نیز به دنبال دارد.
● تجویز دارو :
پزشک كودكان زمانی که از فشار خون کودک شما مطلع است تلاش می کند که مرتباً آن را بررسي کرده و مطمئن شود که بیماری سیر صعودی نداشته باشد.
با توجه به اینکه فشار خون به چه شکلی وجود داشته و درچه مرحله ای قرار دارد، پزشک با یک متخصص فشار خون کودکان، و یا متخصص کلیه، در صورتی که بیماری وخیم تر شده باشد، مشورت می کند و درمان دارویی به همراه رژیم غذایی و ورزش صورت می پذیرد.
بسیاری از انواع داروها در درمان دارویی وجود دارند که بر روی قسمت های مختلف بدن اثر می گذارند.
پژشک ابتدا، داروهای ادرارآور را تجویز می کند، دارویی که دفع نمک (سدیم) را افزایش می دهد. پیش از آنکه داروهای قوی تری را بکار ببرد.
ناچار اگر فشار خون به حالت نرمال و طبیعی بازنگردد، یک قرص ضدپرفشاری را تجویز می کند. در صورتی که کنترل فشار به دشواری صورت گیرد داروهای دیگری را بکار می برد.
● از دستورات پزشک پيروي کنیم
هنگامی که فشار خون را با دارو یا رژیم مهار می کنیم، ممکن است دوباره نمک را اضافه کرده یا مصرف دارو ها را متوقف سازیم که انجام این کار خطرناک بوده و عود بیماری را بدنبال خواهد داشت.

 

اولين روز زندگی نوزاد

 

اولين روز زندگی نوزاد

 

به محض اينكه سربچه شما پديدار شود پزشك مايع كيسه  جنيني را با يك حباب كوچك پلاستيكي از بيني و دهان نوزاد شما مي كشد. سپس بقيه بدن او بيرون آوردن خواهد شد. بند ناف با گيره بسته شده و قطع خواهد گرديد. بند ناف پايه هاي عصبي ندارد، بنابراين بچه شما لحظه اي را كه دريافت اكسيژن از خون شما را متوقف مي كند احساس نخواهد كرد. چنانچه بچه ي شما به محض دنيا آمدن گريه نكند هق هق نزند يا سرفه نكند پزشك شما او را خشك خواهد كرد. پشت يا دست او را جهت تحريك وي خواهد ماليد و سپس همين كه نخسين گريه يا سرفه خود را سر دهد او را به شما يا يك پرستار مي سپارد. بعد از آن در عرض چند دقیقه زایمان جفت اتفاق می افتد  اين فرآيند در صورتي كه بچه شما شروع به شير خوردن از سينه شما كند تسريع خواهد شد. مكيدن باعث مي شود بدن شما اكسي توسين بيشتري توليد میكند تا به رحم شما كمك كند انقباض را پايان دهد. در حيني كه شما جفت را فارغ مي شويد يك پزشك با پرستار سلامت بچه ي شما را بررسي مي كند. (بررسي علائم بلوغ بدن و اعضاي آن و عدم وجود نقائص مادر زادي) پزشك براي كمك به انعقاد طبيعي خون بچه، ويتامين «k» به او تزريق خواهد كرد. نوزادان در نخستين ساعات حيات هوشيار هستند و بچه شما ممكن است به اندازه ي كافي بيدار باشد كه بمكد. اگر از سينه ي خود شير ميدهيد، او خود را با آغوز تغذيه خواهد كرد. مايع رقيق زرد رنگي كه زودتر از شير از پستان شما خارج مي‌شود. اغلب بچه ها پس از زايمان عميقاً به خواب مي روند و بيدار كردن آنها مشكل است. همين كه وي مي خوابد پرستاران مراقب درجه ي حرارت تنفس، قواي عضلاني و سطح فعاليت او خواهند بود.

 

اوتیسم

اوتیسم

سندرمی است که 4 نفر از هر 100 هزار کودک را مبتلا می کند. این سندرم یک اختلال رشدی مغز است. اکثرا پسرها به آن مبتلا می شوند. با وجود اینکه سالهاست این سندرم بعنوان یک اختلال تکاملی شناخته شده است، عوامل ایجاد کننده آن هنوز ناشناخته اند.

ویژگیهای کودک مبتلا به اوتیسم

v      حرکاتی را مرتب تکرار می کند و پایش را مرتب تکان می دهد.

v      به صدای افراد و سایر صداها عکس العمل نشان نمی دهد.

v      از تماس فیزیکی با سایر افراد امتناع می کند.

v      سرش را محکم به جایی می کوبد یا مرتبا سرش را می چرخاند.

v      به بخشهایی از یک شیء مثلا چرخهای یک اسباب بازی خیره می شود.

v      او در مورد قوانین، دستورات و آداب معاشرت، بسیار حساس و نگران است.

v      از شرکت در بازیهایی که دارای نقشهای نمایشی است امتناع می کند.

v      این کودک مفهوم حرکات دست و یا ژستهای بدن را درک نمی کند.

v      صورتش بدون هیچگونه حسی است و صدایش یکنواخت می باشد.

v      به خودش آسیب می زند و احساس خطر هم نمی کند.

تشخیص اوتیسم:

در سال اول زندگی ممکن است هیچ نشانه و علامت غیرمعمولی را نشان ندهند. اما در سال دوم ممکن است تکامل و رشد تاخیری در مهارتهایی چون سخن گفتن و یا درک مطلب داشته باشند و یا حتی توانمندی ها و قابلیت هایی که قبلا کسب کرده است را از دست بدهد. اوتیسم زمانی تشخیص داده می شود که کودک حدود 2 سال سن دارد، گرچه تست پزشکی خاصی برای تایید تشخیص وجود ندارد. معمولا پزشکان رفتار کودک را تحت نظر قرار می دهند.

زندگی با يك كودك داراي اتوتیسم

Ø       هرگز درمانی برای اوتیسم وجود ندارد. گرچه پیشرفتهایی جهت پیشگیری از آن صورت گرفته است.

Ø       درمان دارویی را هم می توان جهت بهبود مشکلات همراه با اوتیسم از قبیل بیخوابی، بیش فعالی، گیجی، رفتارهای افراطی و غیره به کار برد.

Ø       تکنیکهای تغییر رفتاری هم امروزه مورد استفاده قرار می گیرند. این تکنیکها همراه با برنامه های خاص طراحی شده و برای رشد و تکامل بیشتر کودک اوتیسمی می باشند و از طریق تحریک کردن او، آموزش وی جهت بهتر صحبت کردن، بهبود ظرفیت و تونمندی او برای تمرکز و پاسخ دهی و غیره صورت می گیرند. بطور خلاصه مجموعه ای از استراتژیهای درمانی برای به حداقل رساندن  و ناتواناییهای این کودک، کمک می کنند و کیفیت زندگی او و میزان پذیرش اجتماعی اش را افزایش می دهند.

Ø       به خاطر داشته باشید که والدین کودکان مبتلا به اوتیسم هم نیازمند کمک و آموزش هستند، چون والدین می توانند بعنوان منابع ایجحاد هماهنگی مناسب در خانواده و منزل ایفای نقش کنند، چرا که اوتیسم ممکن است منجر به معلولیتهایی شود که تا آخر عمر همراه کودک باشند.

الکل باعث نابودي اسپرماتوزوييدهاي جنين پسر

الکل باعث نابودی اسپرتوزوییدهای جنین پسر

مادراني که طي دوران بارداري خود 4 تا 5 بار در هفته ليوان مشروبات الکلي مي‌نوشند ممکن لست باعث ناباروري فرزند پسر خود شوند. گرچه اين موضوع به اثبات رسيده است که مصرف الکل در دوران بارداري بسيار مضر بوده و مي تواند آسيب هاي فراواني به جنين بزند تحقيقات اخير نيز بار ديگر جنبه اي ديگر از اين مشکلات را نشان داده است. محققان گفته اند كه مصرف 4 تا 5 ليوان مشروب در هفته طي دوران بارداري کشنده اسپرماتوزوييدها در جنين پسر است و ميزان اسپرم اين افراد در 20 سالگي کمتر از ميزان اسپرم‌ها در ديگر افراد بوده و کمتر از يک‌سوم است. طبق اين تحقيقات که مشروح آن در مجله Human Reproduction منتشر شده است، بررسي روي 347 پسر 18 تا 21 ساله نشان داده است آناني که مادرانشان عادت به مصرف الکل در طول بارداري داشته‌اند در مقايسه با آن دسته که مادرهايشان مصرف الکل را کنار گذاشته بود، ميزان اسپرم و کيفيت اسپرماتوزوييدهايشان پايين‌تر بود.

 

اقدامات اوليه براي خفگي اطفال

اقدامات اوليه براي خفگي اطفال

CPR صحيح بسيار مهم است. زماني كه فرزند شما ممكن است در اثر ورود موادغذايي يا اسباب بازي يا‌ آب استخر به مجاري تنفسي و يا پيچيده شدن طناب يا نخ پرده دچار خفگي شود اين مسئله نمود پيدا خواهد كرد.

پس اين مراحل را به درستي ياد بگيريد.

دستورالعمل براي كودكان زير يك سال مي باشد كه به علت انسداد راه هوايي دچار خفگي شده اند:

  • ارزيابي وضعيت: اگر فرزند شما توانايي گريه،‌سرفه و جيغ را به طور ناگهاني از دست داده ممكن است مسير تنفسي بند آمده باشد توسط يك شيء خارجي، پس براي بيرون‌آوردن دست به كار شويد. اصوات عجيب از حلق و رنگ قرمز شدن پوست يا آبي از نشانه هاي آن است.

در صورت سرفه و استفراغ، مسير تنفسي كامل بسته نشده، پس اجازه دهيد سرفه كند تا مسير باز شود

اگر كودك قادر نيست با سرفه اين كار را انجام دهد سريعا يك نفر به اورژانس اطلاع دهد. و شما ضربات پشت و فشردن سينه را شروع كنيد (به مرحله 2مراجعه شود) در صورت تنها بودن 2 دقيقه با كودك باشيد و بعد سريعا به اورژانس اطلاع دهيد.

اگر مشكوك به تورم حلق هستيد يا واكنش آلرژيك به شيء خورده شده و يا فرزند شما بيماري قلبي دارد نيز حتما با اورژانس تماس بگيريد

  • سعي به خارج كردن شيء با ضربات به پشت و فشار به سينه:
  • نگه داشتن سر و گردن با كف دست، قرار دادن فرزند روي بازو و صورتش رو به پايين
  • دستي كه كودك را نگه داشته ايد به ران خود تكيه دهيد
  • سر پايين تر از بقيه قسمتها باشد و با پاشنه دست خود 5 ضربه به پشت و بين دو تيغه شانه وارد كنيد تا شيء خارج شود از جايي كه گير كرده است.
  • سپس دست آزاد خود را روي پشت كودك قرار دهيد در حاليكه ساعد شما در مسير ستون مهره‌ها قرار دارد. بعد از آن كودك را به آرامي در حاليكه سر و گردنش را نگه داشته‌ايد برگردانده و در حاليكه دست خود را به ران تكيه داده‌ايد، صورت كودك را رو به بالا نگه داريد ولي پايين تر از بقيه قسمتهاي بدن باشد. نوك 2 تا 3 انگشت را روي خط فرضي بين دو نوك سينه‌هاي كودك بگذاريد و 5/2 تا 5/3 سانتيمتر به پايين فشار دهيد و وقتي سينه به حالت اول برگشت دوباره اين كار را تا 5 مرتبه به آرامي تكرار كنيد.

 

 

 

 

اشتباهات رايج والدين در مورد خواب فرزندشان

اشتباهات رايج والدين در مورد خواب فرزندشان

 

حدود 40 درصد از كودكان از نوعي مشكل خواب رنج مي‌برند.

اشتباهات رايج:
1. دير خوابيدن كودك

امروزه كودكان كمتر از والدين‌شان در زمان كودكي مي‌خوابند. نتايج يك مطالعه نشان مي دهد كه 2 ساله‌هاي امروز 40 دقيقه كمتر از 2 ساله‌هاي يك نسل يا دو نسل پيش مي‌خوابند. شايد نوزاد يا كودك خود را به برنامه‌ي خواب مرتب عادت نداده ايد يا ممكن است بعد از اتمام كار خود زمان زيادي براي گذراندن با او نداريد و به ناچار بيشتر بيدار مي ماند. تا حدود 5 سالگي اجازه دادن به كودكان و نوپاها كه ديرتر به خواب بروند خستگي بيش از حد ايجاد مي كند و وقتي كه بيش از حد خسته شدند، مشكل بيشتري براي خوابيدن خواهند داشت
فعاليت‌هاي متعدد ورزشي در زمان پيش دبستاني و ابتدايي، مي‌تواند زمان خواب را كاهش دهد. زمان‌هاي معيني براي خواب (و در صورت امكان زماني براي چرت بعدازظهر) تعيين كنيد و به آن پايبند باشيد.  صبر نكنيد كه كودكتان به خاراندن چشم، خميازه يا ناله بيافتد  چون آن هنگام احتمالاً ديگر خيلي دير شده است. وي را زودتر به تخت‌خواب بفرستيد. حتي 15 تا 20 دقيقه خواب اضافي مي‌تواند تفاوت زيادي ايجاد كند.
گرچه هر كودك منحصر به فرد است اما كودكان و نوپايان معمولاً به 11 ساعت خواب شبانه نياز دارن. پيش‌دبستاني‌ها بعد از اينكه چرت روزانه را كنار مي گذارند، 12 ساعت خواب نياز دارند، و كودكان بزرگتر بايد بين 10 تا 11 ساعت بخوابند.
2. تاكيد بر حركت
بعضي والدين در استفاده‌ از حركت براي خواباندن كودك خود در شب يا روز زياده روي مي كنند. به قول ويزبلوث “اگر كودك هميشه درحركت خوابش ببرد – در گهواره يا ماشين- احتمالا ً به دليل شبيه‌سازي حركت، به خواب عميق فرونخواهد رفت.” وي خواب در حركت را به خوابي كه بزرگسالان در هواپيما  تشبيه مي‌كند.
عادت خوب: از حركت براي آرام كردن استفاده كنيد نه براي خواباندن

 

  1. 3. آرامش در تخت خواب
    در زمان خواب اتاق را تاريك و حركت‌ها را متوقف كنيد. براي بيشتر كردن خواب، قبل از پيدا كردن ترس شبانگاهي در كودكان آنها را در اتاق‌هاي تاريك بخوابانيد. كودكان بزرگتر مي‌توانند يك چراغ شب ملايم داشته باشند تا ترس را از آنها دور كند. پيش از اينكه اجازه دهيد فرزندتان تلويزيون يا كامپيوتري در اتاق داشته باشد، به مدت طولاني و مفصل در مورد آن فكر كنيد. حتي كودكاني كه با ديدن DVD مورد علاقه شان به خواب مي‌روند هم در معرض از دست دادن نيم ساعت يا بيشتر از زمان باارزش خواب خود هستند كه اين مي‌تواند بر عملكردشان در زمان روز تاثير داشته باشد.

    4. پيروي كردن از عادت خواب
    در مورد نوزاد، شايد به نظرتان برنامه خوابي شامل حمام، كتاب و يك آب‌نبات‌چوبي ضروري نيايد ولي داشتن يك سري از فعاليت‌هاي آرامش‌دهنده و لذت‌بخش كه به خاموش كردن چراغ‌ها بيانجامد بسيار مهم است. اين كار كودك شما را براي خواب آماده مي سازد.
    والدين كودكان بزرگتر كه از برنامه‌ براي زمان خواب استفاده مي كنند ممكن است به بهانه اين كه فكر مي‌كنند كودك‌شان بزرگ شده است يا براي اين كار خيلي خسته‌اند،اين برنامه را حذف كنند ولي حتي بزرگسالان هم از داشتن يك برنامه‌ي منظم براي خواب سود مي برند.

عادت خوب: انجام امور آرامش بخش در زمان خواب
جدا از از سن كودك، كليد حل اين مشكل داشتن يك سري اقدامات قابل پيش بيني است . براي يك نوزاد، اين ممكن است تغييري كوچك در لباس پوشيدن و كمي نوازش باشد و درمورد كودكان بزرگتر ممكن است شامل حمام، كتاب‌خواندن، خواندن لالايي و يا دعا خواندن باشد.
5. ناهماهنگي
چند بار در هفته، وقتي كه كودك پيش‌دبستاني شما زياد آه و ناله مي‌كند، با او در تخت‌خوابش دراز مي‌كشيد تا خوابش ببرد؟ مشكل در شيوه‌ي خواباندن نيست بلكه در ناهماهنگي‌است. بسياري از والدين از اين كه كودك‌شان را در تخت‌خواب خود داشته باشند ناراحت نمي‌شوند ولي اغلب اوقات اين كار به تخت‌خواب خانواده كه پيش‌بيني‌اش نكرده بودند مي‌انجامد.
عادت خوب: قوانين هماهنگ و سفت و سختي در مورد جاي خواب وضع كنيد
گرچه بهترين كار اين است كه تصميم بگيريد تخت‌خواب خانوادگي مي‌خواهيد يا نه، هيچ‌گاه براي وضع قواعد دير نيست. البته استثناهايي هم وجود دارد. اگر كودك شما بيمار شده است يا از طوفان مي‌ترسد با او در تخت‌خواب بمانيد تا آرام شود يا در تختي كنار او بخوابيد ولي به محض اين كه آرامش بر قرار شد ميتوانيد آنجا را ترك كنيد. كودكي كه از خوابيدن با پدر يا مادر احساس راحتي مي‌كند ممكن است ابتدا به جدا خوابيدن اعتراض كند. در اين صورت، چند روز براي عادت كردن به او فرصت دهيد مثلا با ايستادن در چارچوب در، تا زماني كه به خواب رود و ادامه دادن اين كار به مدت چند شب تا زماني كه بتوانيد كاملاً تنهايش بگذاريد.

6.انتقال پيش از موعد از گهواره به تخت‌خواب بزرگ
تا حدود 3 سالگي كه كودك هنوز رشد كافي شناختي و كنترل‌نفس ندارند تا در مرزهاي خيالي تخت‌خواب بمانند را پيدا نكردند از اين كار اجتناب نماييد.
عادت خوب: صبر براي آماده شدن كودك براي رفتن به تخت‌خواب بزرگ
وقتي كودك به نزديك 3 سالگي رسيد، ممكن است زمان آن باشد كه او را به تخت‌خوابي بزرگ منتقل كنيد.

آزمایش غربالگری نوزادان

 

آزمایش غربالگری نوزادان

برای شناسایی نوزادانی که ممکن است با مشکلات و اختلالات مادرزادی به دنیا بیایند، آزمایش های غربالگری انجام می گیرد تا نوزادان بیمار مشخص شوند.

خوشبختانه امروزه با افزایش اطلاعات پزشکی افراد از طریق رسانه های ارتباط جمعی، بیشتر والدین درباره لزوم انجام آزمایش های غربالگری در مورد نوزاد خود در بیمارستان، اطلاعات مناسبی دارند و در صورتی که احتمال بدهند این آزمایش ها برای نوزادشان انجام نگرفته است، انجام آن را از پرسنل بیمارستان مربوطه مطالبه می کنند تا مهرهای لازم را در برگه بهداشت و سلامت نوزاد خود ثبت کنند.

به منظور شناسایی نوزادانی که ممکن است با مشکلات و اختلالات مادرزادی به دنیا بیایند، آزمایش های غربالگری انجام می گیرد تا نوزادان بیمار مشخص شوند.

در صورتی که مشکل نوزاد بعد از تولد تشخیص داده نشود، باید تا آخر عمر آن بیماری را تحمل کند.

آزمایش غربالگری چیست؟
به طور کلی غربالگری به روش‌هایی اطلاق می‌شود که با آنها می‌توان افراد به ظاهر سالمی را که در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به یک بیماری خاص هستند، از افراد سالم  شناسایی کرد.

باید توجه داشت در مورد افرادی که پُرخطر محسوب می‌شوند، برای تشخیص قطعی باید آزمایش‌های تکمیلی انجام شود، مثلا اگر بیماری خاصی در خانواده نوزاد شایع می باشد، بررسی های لازم در خصوص امکان ابتلای نوزاد به این بیماری باید به طور دقیق بررسی شود .

آزمایش‌های غربالگری، باید پیش از مرخص شدن نوزاد از بیمارستان و یا طی پنج روز اول پس از تولد انجام شوند.

تاریخچه آزمایش های غربالگری نوزادان
در دهه 1960 میلادی، دکتر «رابرت گوتری» آزمایشی را برای تشخیص بیماری فنیل کتونوری در نوزادان تازه متولد شده انجام داد. بعد از آن برای تکمیل آزمایش های غربالگری در دهه های سال 1990 میلادی بود که آزمایش های مختلفی برای تشخیص بیماری های متابولیکی مادرزادی انجام گرفت. این آزمایش ها را با گرفتن چند قطره خون از نوزاد انجام می دادند.

فواید آزمایش های غربالگری نوزادان
متاسفانه هنگامی که نوزاد به دنیا می آید، از روی علایم  ظاهری او نمی توان تشخیص داد که به چه بیماری هایی مبتلا می باشد.

اگر آزمایشات غربالگری برای او انجام نگیرد، او با همان مشکل بزرگ می شود و ممکن است پس از طی دوران نوزادی، علایمی مانند انواع عقب ماندگی ذهنی و اختلالات رشد و … را نشان دهد.

خوشبختانه با پیشرفت علم پزشکی، می توان این اختلالات را در بدو تولد تشخیص داد و نوزادان را از مشکلاتی مانند مرگ زودرس و ناگهانی، عقب ماندگی ذهنی، اختلالات شنوایی و ناتوانی های جسمی نجات داد.

روش های انجام آزمایش های غربالگری نوزادان
1- آزمایش خون : برای تشخیص اختلالات و بیماری های متابولیکی، چند ساعت بعد از تولد نوزاد، پزشک و یا پرستار چند قطره خون از پاشنه پای نوزاد می گیرد و آن را به آزمایشگاه می فرستد تا ابتلای نوزاد به اختلالات متابولیک را بررسی کند.

– کـم‌کـاری مـادرزادی تیروئید
– فنیل کتونوری (PKU)
– افزایش گالاکتوز (گالاکتوزومی)
– بزرگی و پرکاری مادرزادی غده فوق کلیه (آدرنال)
– بیماری شربت افرا
– بیماری فاویسم

2- غربالگری شنوایی: خوشبختانه یکی از آزمایش های غربالگری که در کشور ما هم مرسوم شده است، غربالگری شنوایی نوزادان می باشد.

از آنجا که والدین قادر به بررسی حس شنوایی نوزاد نیستند و با توجه به این که حس شنوایی یکی از مهم ترین راه های برقراری ارتباط نوزاد با دنیای بیرون می باشد، ارزیابی و بررسی سلامت این حس در نوزادان ضروری می باشد.

این کار توسط کارشناس شنوایی سنج انجام می گیرد. او با قرار دادن پروب مخصوص در کانال گوش نوزاد، پاسخ هایی را از گوش دریافت می کند که نشاندهنده سلامت و یا عدم سلامت این حس در نوزاد می باشد.

چه آزمایش هایی بر روی نوزاد انجام می دهند؟
1- آپگار: مدتی پس از به دنیا آمدن نوزاد، این آزمایش بر روی او انجام می گیرد. آپگار مخفف پنج آزمایش زیر می باشد :

– ارزیابی ظاهر نوزاد
– ارزیابی نبض نوزاد
– ارزیابی واکنش های نوزاد
– ارزیابی فعالیت عضلانی نوزاد
– ارزیابی تنفس نوزاد

2- آزمایش خون : از طریق گرفتن نمونه خون از نوزاد، اختلالات خونی مانند سلول داسی شکل، مشکلات تیروئید مادرزادی، فنیل کتونوریا و … در نوزاد تشخیص داده می شوند.

آزمایش های غربالگری شنوایی
دو نوع آزمایش غربالگری شنوایی برای نوزادان تازه متولد شده وجود دارد :

– آزمایشی که پاسخ های حلزون شنوایی را بررسی می کند.

– آزمایشی که پاسخ های ساقه مغز را بررسی می کند.

تذکر
در تفسیر نتایج آزمایش های غربالگری نوزادان، غیر طبیعی بودن آزمایش ها به معنی بیمار بودن قطعی نوزاد نیست، بلکه به این معنا است که باید آزمایش های بیشتر و تخصصی تری برای او انجام گیرد و در صورت تایید پزشک متخصص اطفال، اقدامات لازم جهت جلوگیری از ایجاد علایم خطرناک در نوزاد انجام شود.

روش درمان به نوع بیماری بستگی دارد و شامل رژیم‌های غذایی مخصوص و مصرف دارو است.

همچنین منفی بودن آزمایش به طور قطعی ردکننده بیماری نخواهد بود و بستگی به علائمی دارد که در آینده ممکن است بروز نماید و پزشک نیاز به بررسی های تکمیلی بیشتری در این زمینه خواهد داشت.