نوشته‌ها

سندرم داون

سندرم داون

نوعی ناهنجاری ژنتيكي است که از زمان تولد وجود دارد. این سندرم رایج ترین نوع عارضه نیازهای ویژه است.

 

علت ایجاد داون

بیشتر افراد با 23 جفت کروموزوم به دنیا می آیند. در این سندرم یک کروموزوم اضافی در محل کروموزوم شماره 21 وجود دارد و یا یک جابجایی در کروموزوم 21 وجود دارد.

بسیاری از بچه های دارای این سندرم، مادرانشان هنگام زایمان سن بالایی داشتند. روشن نیست که چه اتفاقی می افتد، ولی بروز این سندرم با طرز تقسیم و رشد تخمکها ارتباط مستقیم دارد.

 

علایم داون:

  • ویژگیهای مخصوص صورت شامل گردی صورت، چشمان مورب و یک بینی پهن
  • زبان بزرگی دارند که ممکن است بیرون بیاید و انگشتان کوتاه دست و پا.
  •  بسیاری از کودکان مبتلا به این سندرم عوارض داخلی و قلبی دارند و آمادگی برای سرفه و عفونتهای سینه را دارا می باشند.
  • بعضی مشکلات یادگیری

 

اقدامات لازم:

بسیاری از کودکان دارای این سندرم خونگرم و اجتماعی هستند. بعضی از آنها توانایی رفتن به مدرسه را دارند. آنهایی که مشکلات شدید یادگیری دارند، به کمک بیشتری احتیاج دارند. کودک مبتلا به این سندرم، توانایی یادگیری دارد، ولی نيازمند صبر و استقامت بیشتری است. کودک شما به ارزیابی احتیاج دارد تا معلوم شود اثرات روی او تا چه حد هستند.

نیمی از این کودکان نارسایی قلبی دارند که در نتیجه عمرشان را محدود می کند.

 

اقداماتی که والدین میتوانند انجام دهند:

او را تشویق کنید تا حد ممکن مستقل باشد، حتی اگر از لحاظ عقلانی محدودیتهایی دارد. او می تواند از چیزهایی مانند موسیقی لذت ببرد که می توانید این کار را با هم انجام دهید.

 

 

 

سن در دست گرفتن اشياء در نوزادان

سن در دست گرفتن اشياء در نوزادان

گرفتن اشیا اولین مرحله در مسیر یادگیری غذا خوردن، مطالعه، نقاشی و مراقبت از خود است..

زمان توانایی انجام اين عمل در کودک

از 3 ماهگي اين فعاليت شروع شده و تا 1 سالگي كه توانايي هماهنگ كردن عضلات را پيدا كنند اين عمل بهبود مي يابد.

چگونگي به وجود آمدن این توانایی در کودک

از بدو تولد تا 2 ماهگی

چنگ زدن به صورت یک رفلکس و واکنش طبیعی در نوزادان وجود دارد. کف دست نوزاد را با انگشت لمس کنید؛ مشاهده خواهید کرد که او انگشتان کوچک خود را حرکت داده و دور انگشت شما قرار می دهد. اما در هشت هفته اول پس از تولد، این حرکتها غریزی و غیرارادی هستند. دستهای کودک شما در این مرحله معمولا در حالت مشت شده قرار دارد، اما او به زودی یاد خواهد گرفت که به طور ارادی دستان خود را باز و بسته کرده و آنها را امتحان کند. او حتی ممکن است تلاش کند تا اشیا نرم مثل حیوانات پلاستیکی و مصنوعی را در دست بگیرد.

3 ماهگی

در 3 ماهگي کودک شما هنوز هم نمی تواند چیزهایی را که می خواهد با دست بگیرد، اما می تواند بارها و بارها به اسباب بازیهای خود ضربه بزند. او همچنین در حال هماهنگ کردن حرکات چشم و دست خود است؛ به چیزهایی که می خواهد بردارد نگاه می کند و سپس تلاش می کند آنها را برداشته و در دستش نگه دارد.

4 تا 8 ماهگی

در چهار ماهگی او می تواند اشیا بزرگ را بردارد، اما نياز به مهارت بيشتري دارد. اندکی قبل از اینکه اولین دندان کودک در بیاید (که معمولا بین 3 تا 12 ماهگی رخ می دهد)، کودک شروع به برداشتن چیزهای این طرف و آن طرف می کند تا آنها را در دهانش بگذارد. اگر او از غذاهای معمولی استفاده می کند، هرچند هنوز نمی تواند قاشق را به درستی در دست بگیرد، اما تلاش خود را برای این کار می کند. او می تواند اشیا را به طرف خودش بکشد و دادن اشیا از یک دست به دست دیگر را آغاز خواهد کرد.

9 تا 12 ماهگی

كودك با كمي تلاش ميتواند اشیا مختلف را بردارد و به تدریج ترجیح او برای استفاده از دست راست یا چپ، شکل می گیرد. دست غالب، مهارت و قدرت بیشتری پیدا می کند. اما شما پیش از 2 یا 3 سالگی قادر نخواهید بود که راست دست یا چپ دست بودن او را به درستی تشخیص دهید. او توانایی برداشتن اشیا کوچک (مانند مهره ها) توسط انگشت شست و سبابه خود را نیز به تدریج تکمیل می کند. همچنین از آنجایی که هماهنگی اعضای بدن او به تدریج بیشتر شده است، او نسبتا قادر خواهد بود که از قاشق و چنگال در زمان غذا خوردن استفاده کند.

مرحله بعد

زماني كه كودك قادر به برداشتن اشيا شود ابتدا سعي به پرتاب كردن آنها خواهد كرد. بسیاری از کودکان از اینکه اسباب بازیهایشان را پرت کنند تا شما آنها را برداشته و جمع کنید، خوششان می آید. هنگامی که کودک شما یکساله شود، از توپ بازی، برج ساختن با اسباب بازیها و به هم ریختن یا کوبیدن آنها به یکدیگر لذت خواهد برد. در دو سالگی حس هنری او بروز خواهد کرد و به مداد رنگی و استفاده از آن برای نقاشی و نوشتن، علاقه نشان خواهد داد. در سه سالگی، هماهنگی اعضای مختلف بدن او به حدی رسیده است که می تواند برخی حروف یا حتی نام خودش را بنویسد.

نقش والدين

برای تحریک واکنش چنگ زدن و برداشتن اشیا در کودک، یک اسباب بازی یا شی رنگی را کمی دورتر از دسترس او قرار دهید و او را تشویق کنید تا آن را بردارد. اما آن را آنقدر دور نگذارید که او اصلا نتواند یا ناامید شده و از تلاش دست بکشد. چيزهايي كه ميتوانيد در اختيار كودك قرار دهيد عبارتند از انواع اسباب بازي هاي رنگي و نرم و منعطف. او را تشویق کنید که لقمه های کوچک غذا یا خوردنیهای کوچک از قبیل نخود فرنگی یا تکه های هویج را بردارد؛ او هر وقت که بتواند از قاشق و چنگال استفاده خواهد کرد.

نگراني

اگر فرزندتان در هشت هفتگی به اسباب بازیهایی که در مقابل او قرار می دهید توجه نمی کند و تا نه ماهگی برای لمس کردن یا برداشتن اسباب بازیها تلاش نمی کند، با پزشک متخصص مشورت کنید.

توجه: کودکان نارس، این مهارتها و سایر مهارتها را چند ماه دیرتر از همسالان خود، یاد می گیرند.

 

زونا

زونا

زونا: وقتي فرزند شما در كودكي آبله مرغان ميگيرد؛ ويروس در بدن باقي مي ماند و ميتواند سالها بعد در شرايطي خاص و فعال و سبب ايجاد دانه‌ها و جوش‌هاي دردناك زونا شوند كه تقريبا امكان ابتلا 1 نفر از هر 10 نفر است.

پيشگيري

واكسن توليد شده در سال 1373 را كودكان 12 تا 18 ماهه دريافت و يك يادآور در 4 تا 6 سالگي دارند كه معمولا 95% كودكان را از آبله مرغان جدي حفاظت ميكند.

احتياط عوارض واكسن: در مورد ابتلاي كودك به سرطان يا بيماري مرتبط با سيستم ايمني يا در صورت تزريق خون يا دوز بالاي داروهاي استروئيدي با پزشك مشورت گردد

در صورت واكنش آلرژيك قبل يا حساسيت به ؟ موجود در آن يا به آنتي بيوتيك نئومايسين واكسن توصيه نمي گردد.

توصيه‌ها: نگهداري در خانه و جلوگيري از انتشار به سايرين، امكان انتقال در يك يا دو روز قبل از شروع تظاهر بيماري و جوش‌ها و دانه‌هاي آبله بيشتر است، براي از بين بردن خارش در حال بهبود تاول استحمام روزانه و افزودن بيكربنات سديم مخصوص به آب وان مفيد است.

استفاده از لوسيون كالامين روي تاول‌ها در حال بهبودي بعد از استحمام

ناخن هاي كودك را كوتاه نگه داشته تا از خاراندن و كندن زخم ها جلوگيري شود و دوره درمان به تعويق نيفتد و از عفونت پوست جلوگيري به عمل آيد.

استفاده از استامينوفن يا ايبوبروفن براي پايين آوردن تب

عدم استفاده از آسپرين براي جلوگيري از سندرم Reye’s

براي خارش ميتوان از آنتي هيستامين با مشورت پزشك استفاده نمود

استفاده از داروي ضد ويروس آسيكلوويد با مشورت پزشك براي بيماراني كه ضعف سيستم ايمني ندارند.

 

بهترین روش شیردهی

بهترین روش شیردهی

 

  1. چانه شیرخواربه پستان چسبیده باشد.
  2. دهان او کاملا باز باشد. برای باز کردن دهان می توانید با نوک پستان لب پایینی شیرخوار را نوازش کنید.
  3. لب پایین به بیرون برگشته باشد.
  4. نوک و قسمت بیشتری از هاله پستان دردهان نوزاد باشد.
  5. سر و بدن کودک باید در امتداد یک خط مستقیم قرار گیرد و مادر باید تمامی بدن کودک را در آغوش بگیرد و در تماس نزدیک با خود قراردهد.
  6. صورت کودک باید روبروی پستان و بینی او در مقابل نوک پستان قرار گیرد.
  7. بهترین وضع گرفتن پستان طوری است که چهار انگشت درزیر و شست در بالا قرار بگیرد و انگشتان خیلی نزدیک به نوک پستان نباشند.می توان از روش قیچی کردن نیزبرای گرفتن پستان استفاده کرد.دراین حالت انگشتان شما باید کاملا باز شود و به مقدارکافی عقبتر ازهاله پستان قرار گیرد تا مقدار قابل ملاحظه ای از هاله به دهان نوزاد وارد شود.انگشتان شما باید به موازات فکین شیرخوارقرارگیرد و روی هاله پستان را نپوشاند.
  8. در صورتیکه سزارین شده اید میتوانید از وضعیت زیربغلی و خوابیده برای شیر دادن به نوزاد استفاده کنید. این وضعیت خاص موارد سزارین نیست و همیشه می توانید از این روش استفاده کنید بخصوص در موارد سزارین و یا پستان بزرگ.
  9. درپایان شیردهی نوزاد اغلب خودبخود پستان را رها می کند ولی اگر رها نکرد می توانید بالای پستان را فشار دهید یا فک نوزاد را به طرف پائین بکشید یا به گونه نوزاد فشار بیاورید و یاانگشت خود را به آرامی از گوشه دهان شیرخوار وارد کنید تا پستان آزاد شود.این کار باعث میشود صدمات وارده به نوک پستان کاهش یابد.

 

علایم زیر نشان می دهد که نوزاد پستان را درست نگرفته است :

فرو رفتن گونه های نوزاد درزمان مکیدن،صدای ملچ و ملوچ، لبهای به داخل برگشته، حرکات مکرر سرنوزاد، نشنیدن صدای قورت دادن و شکایت مادر از درد.

وضیت خوابیده به پهلو و شيردادن به نوزاد خود

 شيرخوار را طوري نگه دارید که قسمت پايين بدن او به سمت کمر شما باشد و  با استفاده از ساعد کل بدن شيرخوار را حمايت کنید. سر شير خوار  را با دست خود حمايت کنید طوري که مچ دست شما بين کتفهاي نوزاد قرار گيرد.سپس چهار انگشت خود را زير پستان و انگشت شست را روي پستان قرار  داده و با آوردن کمي فشار بر سر نوزاد و راندن سر به طرف پستان ،نوزاد را به سمت سینه خود هدایت کنید.

نكته: وضعیت شیردهی به پهلو بهترین حالت برای نوزادان نارس است.

 

روزئولا چيست؟

روزئولا چيست؟

نوعي ويروس رايج كه روي كودكان زير 3 سال اثرگذاري دارد و خيلي مسري نمي باشد.

علامت بيماري: تب بالا و ناگهاني 1 تا 3 روزه و با پايين آمدن تب لكه هاي قرمز،صورتي روي ميانه بدن و كمتر دست و پاها سرايت ميكند.

چه كار بايد كرد؟

مراجعه به پزشك، دور نگه داشتن فرزندتان به مدت يك هفته پس از استحمام بيرون ريختگي از بچه هاي ديگر، قبل از آن براي جلوگيري از تشنج تب را پايين آوريد.

 

روز هاي اول تولد وشير دهي

روز هاي اول تولد وشير دهي

شروع شير دهي:

اولين باري كه مادر در اتاق زايمان كودك خود را در آغوش مي گيرد پستان خود را در دهانش مي گذارد. در اين مرحله شير كامل هنوز توليد نشده و پستان ماده اي بنام آغوز يا كلستروم مي سازد كه نقش مهمي در ايمني كودك در مقابل عفونت ها دارد.

اگر به نظر مي رسد كه نوزاد در پيدا كردن نوك سينه و يا نگه داشتن آن در دهان مشكل دارد سعي كنيد آرامش خود را حفظ كنيد. و اگر در بيمارستان هستيد سعي كنيد از پرستار اتاق زايمان يا بخش كمك بگيريد. (اگر كودك شما نارس بدنيا آمده باشد ممكن است نتوانيد در ابتدا به او شير دهيد. به جاي آن شما بايد شير خود را بدوشيد و با كمك شيشه به نوزاد بدهيد.)

بخاطر داشته باشيد كه شير دادن نبايد دردناك باشد. دهان نوزاد بايد قسمت بزرگي از منطقه تيره دور نوك پستان (areola) را بپوشاند و نوك پستان بايد كاملاً در دهان نوزاد فرو رفته باشد. اگر مكيدن نوزاد باعث درد مي شود نوك سينه را از دهانش خارج كنيد (براي اين كار انگشت كوچك خود را بين دهان نوزاد و نوك سينه فشار دهيد) و دوباره سعي كنيد.

مدت زمان شیردهی

هر چه بيشتر شير دهيد شير كامل زودتر ساخته مي شود و شير بيشتري نيز در پستان شما توليد مي شود. شير دادن به تعداد 10 تا 15 بار از هر پستان، 8 تا 12 بار در هر 24 ساعت ميزان مناسبي است. بايد هر زماني كه نوزاد علائم گرسنگي را بروز مي دهد به وي شير داد. اين علائم عبارتند از: افزايش هوشياري يا فعاليت، تكان دادن لب ها و شكلك در آوردن، بدنبال سينه گشتن. گريه معمولاً ديرتر رخ مي دهد. به عبارت ديگر شما بايد قبل از اينكه نوزاد شروع به گريه كند به وي شير بدهيد.

در چند روز اول شما ممكن است نوزاد خود را براي شير دادن بيدار كنيد و نوزاد ممكن است هنگام شير خوردن بخواب برود. براي اينكه مطمئن شويد نوزادتان به اندازه كافي شير مي خورد اگر از آخرين باري كه شير خورده چهار ساعت گذشته است بيدارش كنيد. زماني كه نوزاد بتواند مدت بيشتري هوشيار باشد مي توانيد يك رويه ثابت بصورت هر 1 تا 3 ساعت شير دادن در نظر بگيريد (اين فاصله شب ها كه نوزاد وسط شير خوردن خوابش مي برد كوتاه تر است).

راحت ترین روش شير دادن 

از آنجا كه شير دادن گاهي ممكن است تا 40 دقيقه هم طول بكشد يك جاي مناسب را براي شير دادن انتخاب كنيد. نوزاد را در وضعيتي بگيريد كه به دست و كمرتان فشار نيايد. معمولاً نگهداشتن نوزاد بگونه اي كه پشت سرش روي دستتان باشد بهترين حالت است ولي وضعيتي كه نوزاد خود را نگه مي داريد به راحتي شما بستگي دارد. اگر نشسته شير مي دهيد يك بالش شير دهي بسيار كمك كننده خواهد بود. به هر حال تا زماني كه خود و نوزادتان در وضعيت راحتي قرار نداريد شروع به شير دادن نكنيد چون اين كار مدت زيادي طول مي كشد و ممكن است خسته شويد.

تغذيه در دوران شير دهي

يك رژيم غذايي طبيعي و سالم تنهاي چيزي است كه در دوران شير دهي به آن نياز داريد. در گذشته توصيه مي شود كه مادران شيرده 400 تا 500 كالري اضافه در روز بگيرند ولي تحقيقات جديد نشان داده اند كه نيازي به اين كالري اضافه نيست. بهتر است از مصرف موادي مانند كافئين، شكلات، غذاهاي تند، و ديگر مواد غذايي محرك كه وارد شير شده و ممكن است براي كودك ناراحت كننده باشند پرهيز كنيد. سعي كنيد مايعات زياد مصرف كنيد . اكسي توسين ترشح شده از بدن شما هنگام شير دادن باعث تشنگي شده و يادتان مي اندازد كه آب بخوريد. بخاطر داشته باشيد كه هر چند شير دادن عملي طبيعي است ولي ممكن است در روز هاي اول سخت باشد.

مشكلات شيردهي :

مهمترين مشكلاتي كه ممكن است در 6 هفته اول شير دادن رخ دهند عبارتند از:

  • تورم و التهاب پستان (وجود شير بيش از حد در پستان)
  • زخم شدن نوك پستان
  • ماستيت (التهاب و عفونت پستان)

در صورتيكه مشكل داريد و نمي توانيد خوب شير بدهيد حتماً با پزشك خود تماس بگيريد

 

رفتارهاي غذايي کودکان

رفتارهاي غذايي کودکان

اگر كودك گاهي اوقات علاقه خود را به خوردن غذا نشان نميدهد احتمال دارد امري طبيعي و ناشي از كاهش موقتي اشتهاي او باشد. والدين اكثر كودكاني كه غذا نمي خورند و بهانه گيري مي كنند نمي دانند كه كودك آنان در حال تغييرات غذايي در طول زندگي خود مي باشند. فشار و اجبار باعث مقاومت فرزندتان در غذاخوردن خواهد شد.

عادات صحیح تغذیه کودکان:

* به خاطر اجتماعي شدن او دوست دارد غذا را بدون كمك بخورد و مورد دلخواه او باشد.

* غذا از لحاظ كميت و كيفيت كامل و مناسب باشد و محيط از نظر رواني مساعد ومطلوب باشد.

*محيط بايد آرام و حواس او به مطلب ديگري پرت نشود.

*غذايي را كه علاقه به خوردنش ندارد نبايد كلا حذف كرد بايد آن را تغيير داد و براي او فرصتي ديگر ايجاد كرد.

* كودك بايد مشتاقانه غذا بخورد و تغذیه بدون عجله و اجبار باشد . اگر به هر علتي از خوردن يك وعده غذايي اجتناب ميكند بدون هيچ نگراني واضطراب آن نوبت تغذيه را به تاخير انداخت يا حتي از آن صرفنظر نمود . مطمئنا در وعده هاي ديگر جبران خواهد كرد.

* امتناع كودك از خوردن غذا در بعضي از شرايط ايجاد ميشود كه بايد توجه نمود مانند: جدايي از مادر ، بيماري، عدم استفاده از هواي سالم، شب نخوابيدن ، فعاليت زياد، وسواس مادر براي كثيف نشدن لباس كودك، گوشه گيري كودك و..*كودك غذاهاي گرم را به سرد يا داغ ترجيح ميدهد.

*معمولا با غذا بازي مي كنند و صحنه هاي غير قابل انتظاري ايجاد ميكنند. و از اين كارشان لذت مي برند.

*نمي توانند بيش از 5 تا 10 دقيقه پشت سرهم براي غذا خوردن وقت صرف كنند و اگر بتوانند سفره را ترك ميكنند و بعد دو مرتبه بر مي گرند.

*از اضافه كردن نمك وشكر به غذا بپرهيزيم و مصرف ميوه و سبزي را زياد كنيم

نكته: کودک از پدر و مادر و خواهر و برادرشان در تغذیه  تقليد ميكند. پس مراقب رفتار خود باشيد.

*سلامت رواني نقش بسزايي داشته و  اضطراب و افسردگي و رفتارهاي وسواسي مادر باعث كم اشتهايي و بد غذايي كودك ميشود.

*. بچه ها از مقداري تنوع (نه خيلي زياد) براي كسب تجربيات بيشتر، حس ويژه بودن ياجلوگيري از ملالت لذت مي برند.

*بچه ها گاهي بد غذا ميشوند و فقط مواد غذايي بخصوصي ميخورند اگر والدين توجه خاصي به اين انحراف اشتها نشان ندهند معمولا زياد طول نمي كشد.

* كودكان خردسال غذاهاي ساده با طعم ملايم كه چاشني كمي داشته باشند را ترجيح ميدهند و بچه هاي بزرگتر خوراكهاي مخلوط را مي پذيرند

*با افزايش استقلال و بهتر شدن مهارتها، از كمك كردن وخريد، آماده سازي، عرضه و خوردن مواد غذايي و پهن كردن سفره استقبال مي كنند.

اگر كودك به خوردن بعضي از غذاها علاقه نشان نمي دهد چه بايد كرد؟

  1. كودكاني كه گوشت تكه اي نمي خورند: بهتر است گوشت را به قطعات بسيار كوچك و ريز تقسيم كرد و به صورت غذاهايي مثل حليم ، كوفته قلقلي ،گوشت چرخ كرده مخلوط با گوجه فرنگي كه به صورت سس روي ماكاروني است تهيه نمود. بهتر است از اب ليمو و يا نارنج استفاده كرد. و تكه هاي گوشت را به شكل هاي كوچك و زيبا درآورد. ميتوان از جانشين ها استفاده كرد ميتوان برنج را در آب گوشت پخت و با عدس و سبزي مصرف كرد.
  2. نخوردن شير: مي توان از جانشينهاي آن استفاده كرد مثل دوغ ،ماست و كشك استفاده كرد. يا ميتوان به صورت شير برنج يا فرني يا مخلوطي از آرد و كره وشير را داخل سوپ ريخت. تغيير عطر شير با ميوه هاي ومخلوط آن با شربتهاي رنگي مفيد خواهد بود.
  3. اگر تخم مرغ سفت شده را نمي خورند: مي توان آن را با شير وكره نرم كرد. يا زرده و سفيده را با هم مخلوط كرد و داخل سوپش ريخت. يا بصورت سالاد الويه، ته چين مصرف كرد تخم مرغ را نيمه پز و خام مصرف نكنيد.

 

  1. نخوردن ميوه و سبزي: سبزي كرفس و هويج را بپزيد تا ترد شود و كودك آن را با دست بخورد.
  2. كمي ماست چكيده روي سبزي پخته شده بريزيد يا با نان و پنيرسبزي را به او بدهيد.اگر ميوه نميخورد آن را در تكه هاي كوچك با كمي خامه يا ژله به او بدهيد.
  3. تمايل زياد به شيريني: خريد شيريني را كاهش دهيدو غذاهاي تهيه شده را كمتر شيرين كنيد. مصرف مواد شيرين جاي مواد مغذي را ميگيرد .مراقب دندانها باشيد و دهان او را بعد از مصرف اين مواد مسواك بزنيد. مواد شيرين را به عنوان جايزه به كودك ندهيد بلكه مقداري از آن را جزو برنامه غذاييش بگذاريد. وقتي به كودك گفته ميشود يك ماده غذايي خاص بد است ولي همان ماده بعنوان تشويق به او داده ميشود واقعا گيج ميشود.

خودداري از خوردن در كودكان و راه كارها:

فعاليت زياد و در نتيجه خستگي، فعاليت كم و در نتيجه كمتر گرسنه شدن، نخوابيدن،كم بودن فاصله ميان وعده ها با غذاهاي اصلي ،اظهار نظر مبني بر دوست نداشتن غذا توسط بزرگترها.

نوآوري در پخت و پز و تمجيد از غذا يكي از راه كارها خواهد بود.

 

دلایل بي‌ميلي كودكان به صبحانه

دلایل بي‌ميلي كودكان به صبحانه

صبحانه يكي از وعده‌هاي مهم غذايي برای ما انسان ها محسوب می شود . صبحانه، سيستم دفاعي بدن، سيستم گوارش و فكر و انديشه را به كار مي‌اندازد. تحقيقات نشان مي‌دهد مصرف صبحانه باعث افزايش قدرت يادگيري و ايجاد تمركز بيشتر در كودكان مي‌شود. وی دلیل بعدی بی میلی کودکان به صبحانه را تكراري و يكنواخت بودن صبحانه عنوان کرد و گفت: طبق تجربه غذايي بايد از صبحانه‌هايي شروع كنيم كه بچه‌ها دوست دارند و هيچگاه اصرار و تهديدي در خوردن صبحانه نبايد به عمل آيد. بهتر است والدين زود بيدار شده، صبحانه را آماده كرده و بهتر تنوع داشته باشد. شما در روزهاي مختلف هفته، صبحانه‌هاي مختلفي را مثل تخم‌مرغ و نان،‌ شير و پنير و نان يا حتي فرني را تهيه كرده و همچنين براي صرف صبحانه به كودك فرصت دهيد.

دليل سوم بی میلی کودکان به خوردن صبحانه می تواند ترس و اضطراب كودك باشد. بعضي از كودكان به دليل ترس و نگراني از رفتن به مدرسه، صبح‌ها علاقه‌اي به خوردن صبحانه نشان نمي‌دهند. همچنين مشاجرات و دعواهاي پدر و مادر مي‌تواند بر اشتهاي كودك براي خوردن صبحانه اثر بگذارد و علاقه كودك به غذاهاي ديگر به عنوان صبحانه از ديگر علت‌هاي بي‌ميلي بچه‌ها در صبحانه خوردن است.

 

 

 

چطور کودک‌ عادت مکیدن انگشت را ترک کند

چطور کودک‌ عادت مکیدن انگشت را ترک کند

زمانی که كودكان هنوز چند ماهه هستند، مکیدن انگشتشان با مزه به نظر می‌رسد .
اما وقتی که به سن مهد کودک می‌رسند دیگر این کار اصلاً خوشایند نیست و تازه آن زمان است که نگران کودک‌مان می‌شویم. قیافه او در حالی که روی پاهای خودش ایستاده‌است و هنوز انگشتش را می‌مکد، برای‌مان عذاب‌آور است.
نگران نباشید. دانشمندان تخمین زده‌اند که بیش از 18 درصد کودکانی که بین 2 تا 6 سال سن دارند انگشت خود ـ که غالباً انگشت شست آنهاست ـ را می‌مکند.
اما چرا این اتفاق می‌افتد؟ ثابت شده که مكيدن انگشت، باعث آرام شدن کودک می‌شود و به‌همین خاطر وی این رفتار را همچنان ادامه می‌دهد.
تحقیقات نشان داده است که مکیدن انگشت اکثراً توسط کودکانی انجام می‌گیرد که در دوران نوپایی ساعات زیادی از روز را از مادرشان دور بوده‌اند.
این اتفاق در بین کودکانی که ماه‌های اولیه زندگی خود را در آغوش مادرشان طی کرده و تماس فیزیکی با او داشته‌اند، بسیار بسیار کم دیده می‌شود.
اکثر پزشکان توصیه می‌کنند تا زمانی که کودک خودش تصمیم به رها کردن این عمل نگرفته، والدین نباید وی را مجبور به این کار کنند.

به کودک اجازه دهید، خود به اشتباهش پی ببرد.
ممکن است تذکر دادن به کودک در مورد مکیدن انگشتش کارساز باشد اما بهترین راه سپردن این مشکل به خود اوست.
اگر دوستانش در مهد کودک یا مدرسه یک بار او را در این حالت ببینند و مورد تمسخر او را قرار دهند کودک نا خوداگاه نسبت به این عمل اکراه پيدا می‌کند.
اگر كودك خودش به این نتیجه برسد، بسیار بهتر از آن است که شما وی را مجبور به ترک این کار کنید.

برایش جایزه تعیین کنید.
می‌توانید با او وارد بازی شوید. یک تقویم یک ماهه روی یخچال خود بگذارید و روزهایی که او را در حین این عمل ندیده‌اید را علامت‌گذاری کنید. در پایان ماه به‌خاطر پیشرفتش به او جایزه دهید.

روش معکوس/درمان با سختگیری
به کودک‌تان که در حال مکیدن انگشتانش است، بگویید که باید همه انگشتانش را بمکد و او را مجبور به این کار کنید و مطمئن باشید که او خیلی زود از این کار خسته می‌شود.
از او بپرسید که چرا این کار را می‌کند و مجبورش کنید تا پاسخ دهد. تنها مشکل این کار اين است که وی یک پیشنهاد نادرست را از زبان والدینش خواهد شنید.

به کودک‌تان بگویید که می‌تواند در خلوت به این کار ادامه دهد.
اگر کودک‌تان دیگر جلوی شما انگشتش را نمی‌مکد، آن را یک پیشرفت بدانید. او زمانی را که باید در تنهایی برای این کار اختصاص دهد را کوتاه می‌کند و این مدت کوتاه برای او کمتر ضرر دارد.
با او منفی برخورد نکنید.
اگر در کارش  پیشرفتی مشاهده نکردین ، او را سرزنش نکنید. احساس ناتوانی در وی خود باعث ادامه دادن این کار می شود.
مایع یادآوری به انگشتش بزنید.
گرچه اکثر پزشکان این کار را بی‌رحمانه توصیف می‌کنند، اما زدن محلول‌های بد مزه به انگشت می‌تواند به كودك یادآوری کند که نباید انگشتش را در دهان فرو ببرد.
به یاد داشته باشید که این کار را برای تنبیه انجام ندهید و به او بگویید که این کار تنها برای فراموش کردن این عادت است.
به دست کردن دستکش روی انگشت هم می‌تواند به او این موضوع را گوشزد کند.
با مراحل آسان شروع کنید.
در ابتدا از او بخواهید که در جمع دست از این کار بردارد و سپس برای مراحل سخت‌تر همچون زمان خواب پاداش بهتری در نظر بگیرید.

سرش داد نزنید :
وقتی که متوجه شدید که او هنوز این کار را انجام می‌دهد، سرش داد نزنید. زیرا این کار او را بیشتر ناراحت و مضطرب می‌کند و این عمل در او تشدید می‌شود.

صبر کنید:
می‌دانید سر کودکانی که تا حتی 6 سالگی انگشت خود را می‌مکیده‌اند چه آمده‌است؟ آنها دیگر این کار را نمی‌کنند.
به گفته والدین آنها، بچه‌ها هر سال که می‌گذشته، به این کار رغبت کمتری نشان داده‌اند و کم‌کم آن را رها كرده‌اند و یا تنها در زمان‌های خاصی همچون تماشاي تلویزیون، آن را ادامه داده‌اند.
هر چه سن بچه‌ها بالاتر می‌رود و در جمع دوستان خود قرار می‌گیرند، از ترس مسخره شدن توسط دوستان‌شان این کار را کمتر انجام می‌دهند تا کم‌کم از سر آنها می‌افتد.
مکیدن انگشت چقدر جدی است؟
مکیدن انگشت در کودکانی که سن بیشتری دارند، می‌تواند نشان دهنده استرس در او باشد. كودك ممکن است دچار ترس و یا ناراحتی بوده و این عمل را برای آرام کردن خود انجام دهد.

اگر احساس می‌کنید توقف کودک‌تان در این حالت، اوضاع روحی او را بدتر می‌کند، بگردید و ببینید مشکل اصلی کودک‌تان که ترس یا ناراحتی‌است، از کجا نشأت می‌گیرد.
اینکه پدر و مادرها با گذشتن سن کودک‌شان از مرز پنج سالگی، نگران این حرکت او می‌شوند، کاملاً طبیعی‌است. اجازه دهید تا کودک‌تان بفهمد که شما از این کار او ناراضی هستید.
حال اگر تا بعد از پنج سالگی این کار را رها نکرد چه ؟
تحقیقات نشان داده‌است که مکیدن انگشت باعث کج در آمدن دندان‌ها و حتی تأخیر در اين مسئله می‌شود.
این عمل همچنین ممکن است که باعث گشاد شدن دهان کودک شود و این احتمالات بستگی به ندارد که او چطور و از کدام جهت انگشتش را می‌مکد.
وقتی کودک به سن مدرسه رفتن رسید، این کار او در ملأ عام باعث مسخره‌شدنش می‌شود. بچه‌ها معمولاً تصور می‌کنند کودکانی که انگشت خود را می‌مکند، باهوش، خوشحال و زیبا نیستند و همین موضوع باعث می‌شود کودک‌تان این کار را جلوی ديگران انجام ندهد.
یکی دیگر از عوارض و خطرات مکیدن انگشت احتمال چرکی شدن آن است. حتي ممكن است کودک‌تان پس از لمس کردن ماده‌ای سمی با فرو بردن انگشتش در دهان، آن را خورده و مسموم شود.
برخي وسایل دندان پزشکی هم هستند که شما می‌توانید آنها را به کودکتان پیشنهاد کنید. اگر او آنها را بپذیرد، خیلی زود این عادت را ترک می‌کند.
به یاد داشته باشید که تنها اگر منشأ این رفتار کودک‌تان را کشف کنید، می‌توانید این عادت را از سر او بیندازید.

 

 

 

دردهای ناشی از رشد کودکان چگونه است؟

دردهای ناشی از رشد کودکان چگونه است؟

مشکلات رشد

دردهای ناشی از رشد بیشتر در پاها تظاهر می کنند و اغلب در هنگام عصر یا شب تشدید می شود.
این دردها کودکان سه تا 12 سال را بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد. دردهای هنگام رشد منجر به آسیب های طولانی مدت نمی شود.

دردهای ناشی از رشد بیشتر به صورت احساس گرفتگی در هر دو پا خود را نشان می دهند و مخصوصا در ساق و یا مچ پا.
این دردها ران را نیز تحت تاثیر قرار می دهند. این دردها البته منجر به عدم توانایی کودک
در راه رفتن نمی شود و هیچ ارتباطی با لنگ زدن، آسیب و یا عفونت ندارد.

اگر درد فقط در یک پا بود، احتمالا درد ناشی از رشد نمی تواند باشد و در این موارد باید حتما کودک خود را برای معاینه نزد پزشک ببرید.

علت  دردهای ناشی از رشد

علت این دردها ناشناخته است هرچند این دردها در کودکان فعال یا کودکانی که مفاصل انعطاف پذیرتری دارند، بیشتر شایع است.

چه اقداماتی باید انجام داد

درد ناشی از رشد در خانه اغلب درمان می شود و آنها با دادن برخی داروها مانند پاراستامول یا ایبوپروفن.
گاهی اوقات یک مسکن قبل از خواب و بعد از یک روز فعال می تواند درد در هنگام شب را کاهش دهد.
هیچ گاه از آسپیرین استفاده نکنید، چون احتمال ابتلای کودک به نشانگان رای
(یک عارضه نادر مغزی وخیم که به مصرف آسپیرین در کودکان مربوط است) وجود دارد.

با این حال ماساژ عضلات ساق پا و مفاصل و یا استفاده از بسته های گرما نیز مفید است.

کفش های حمایتی نیز منجر به پیشگیری از دردهای ناشی از رشد می شود.
به کودک ‌تان بگویید که این دردهای رشد برای همیشه ادامه نخواهند یافت
و با افزایش سن، خود به خود فروکش خواهند کرد.

چه زمانی باید نزد پزشک رفت؟

پزشک خود را ببینید اگر:
درد فقط در یک پا باشد.
درد همچنین بازوها را تحت تاثیر قرار دهد.
درد فقط در طول روز  ادامه داشته باشد.
مفاصل متورم شود.
درجه حرارت بالای بدن رخ دهد.
کودک اشتهایش را از دست بدهد.
کاهش وزن رخ دهد.
بی میلی به راه رفتن یا لنگ زدن رخ دهد.
پزشک برای رد بیماری های دیگر مانند آرتریت، کمبود ویتامین دی، یا نرمی استخوان یا حتی ابتلا به سرطان خون باید ارزیابی هایی را روی کودک انجام دهد.

پزشک همچنین کودک‌‌تان را معاینه خواهد کرد و ممکن است سوالاتی در مورد برخی از بیماری‌‌های خاص که علایم مشابهی دارند، مانند «نشانگان پاهای بی‌قرار» بپرسد. این نشانگان با حس‌ ناخوشایندی در پاها و تمایل غیرقابل کنترل برای تکان دادن پاها برای راحت شدن مشخص می ‌شود. به ندرت ممکن است پزشک آزمایش خون، رادیوگرافی با اشعه ایکس
و سایر آزمون‌‌‌‌ های تشخیصی را برای تعیین علت پادرد کودک تجویز کند.